Neanderthal Blogger

 

Ήταν επηρμένη δηλαδή ολίγον τι ψώνιο, αλλά εδώ που τα λέμε όχι και χωρίς λόγο. Γιατί, πώς να το κάνουμε δηλαδή, όλα αυτά που έλεγε τα είχε ζήσει — τι κι αν τα τραβούσε λίγο, βάζοντας μπεσαμέλ. Καθώς γαλλοθρεμμένη και γαλλοσπουδαγμένη, με γαλλικά κρασιά και σκι στις Άλπεις, και με αξιοθαύμαστο σκορ Γάλλων εραστών —ανάμεσά τους και καθηγητών πανεπιστημίου—, δεν είχε καμία σχέση που τελικά γύρισε στην Ελλάδα και παντρεύτηκε τον Νίκο, που ήταν διευθυντής αλυσίδας σούπερ μάρκετ. Εκείνη την εποχή την ενδιέφερε μόνο η μητρότητα, και οι καθηγητάδες δεν της έδιναν το σπέρμα τους. Έκανε από νωρίς λαμπρή καριέρα στη δημόσια διοίκηση — όσο μπορείς δηλαδή να λες ότι κάνεις καριέρα στο Δημόσιο στην Ελλάδα. Ήταν εργασιομανής, τυπολάτρισσα και σχεδόν ολίγον τι σπασικλάκι, αλλά δεν ήταν διεφθαρμένη· δεν ήταν κακιά και, κυρίως, δεν ήταν κάποια μίζερη βολεμένη στη θεσούλα της. Κι όσο κι αν οι υφιστάμενοί της τής βγάζανε τα μεγάλα φτιάρια και τη θάβανε, το μεγαλείο της φάνηκε στη χοντρή μαλακία που «έτυχε...

Σε όλο τον κόσμο να φτάσεις αγάπη μου! Της αρέσει να το ξεφυλίζει συνέχεια και ανυπομονεί να γνωρίσει τον κόσμο όχι μόνο μέσα από χάρτες αλλά και από κοντά!

 

Ο θάνατος πέντε γυναικών σε εργατικό ατύχημα στη μπισκοτοβιομηχανία Βιολάντα σήμερα τα ξημερώματα δεν είναι απλώς μια τραγωδία της στιγμής. Δεν είναι μια «κακιά ώρα» που χωρά σε λίγες σειρές δελτίων ειδήσεων. Είναι ένας ακόμη κρίκος σε μια αλυσίδα παραλείψεων, σιωπών και μιας επικίνδυνης κανονικότητας: να θεωρούμε ότι κάποιοι άνθρωποι θα πληρώνουν με τη ζωή τους τον τρόπο που λειτουργεί η παραγωγή. Πέντε γυναίκες πήγαν στη δουλειά τους και δεν γύρισαν ποτέ. Πέντε οικογένειες έμαθαν μέσα σε λίγα λεπτά ότι η καθημερινότητα που γνώριζαν τελείωσε. Και εμείς, ως κοινωνία, πόσο συχνά στεκόμαστε πραγματικά μπροστά σε τέτοιες ειδήσεις; Πόσο συχνά αναρωτιόμαστε τι σημαίνουν — και τι λένε για όλους μας; Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, ακούμε τις ίδιες φράσεις: «διερευνώνται τα αίτια», «θα αποδοθούν ευθύνες», «ήταν ατυχής συγκυρία». Όμως τα εργατικά δυστυχήματα δεν είναι φυσικά φαινόμενα. Δεν πέφτουν από τον ουρανό. Συνδέονται με μέτρα ασφαλείας που δεν εφαρμόστηκαν, με πιέσεις για ταχύτητα...

Δεν καταγόταν από καμία νεόπλουτη οικογένεια. Η μάνα του ήταν πλούσια και αριστοκρατική από τις ρίζες του γενεαλογικού της δέντρου κι αν δεν ίσχυε κάτι αντίστοιχο για τον πατέρα του, εκείνος ήταν επιστήμονας, πολυταξιδεμένος και αυτοδημιούργητος, με ανησυχίες για την πολιτική όχι σαν κοινωνική ανέλιξη αλλά σαν βήμα προσφοράς, σε εποχές που όλα αυτά δεν ήταν καθόλου αυτονόητα — εδώ που τα λέμε ακόμα δεν είναι. Κι εκείνος έβγαλε τόσα χρήματα που θα μπορούσε σίγουρα να είχε βγάλει το πενταπλάσιο· του το επέτρεπαν οι γνώσεις του και οι εποχές, αλλά δεν τον ενδιέφερε, σχεδόν το σνόμπαρε. Όμως πάλι το έκανε πενταπλάσιο με τον τρόπο με τον οποίο έζησε και εκεί που το επένδυσε. Με αυτή την καταγωγή δεν ήξερε πώς στο καλό κατάντησε δημόσιος υπάλληλος με γυναίκα που δούλευε μια ζωή λάντζα ή σερβιτόρα. Είχε τελειώσει Πάντειο, το τμήμα επικοινωνίας, είχε βγει στο κλαρί των μίντια στα χρόνια που κατέρρεαν, ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής του παντρεύτηκε τον επιτυχημένο κολλητό του και έφυγαν εδώ και ...

Πού πας μωρέ Θανάση με πατέρα δημόσιο υπάλληλο, ξεχνάς που ήσουνα παιδί θαύμα και έγραφες “έχω μια κούκλα στο κουτί και άλλη στο καλάθι”; Έγνοια σου, αύριο όλοι θα γίνετε μεγάλοι ποιητές κι η ποίηση μια χαμένη υπόθεση, όμως εκεί που πια θα λέω πως σώ- πασες, θα ξεφουρνίζεις το καινούργιο σου βιβλίο, με ι- στορίες  γι’ αγρίους και ψυχοψαχτικά και τέτοια και θα  θολώνει το πανελλήνιο. Εμένα πάντως δεν μπορείς να  μου το βγάλεις απ’ το νου, πως όταν μου μιλάς για  Μαρξ είναι που θέλεις να με βάλεις στο κρεβάτι, και  τέλος πάντων κρίμας που φορείς και κόκκινο πουκάμισο.  Διαβάστε περισσότερα: https://poets.gr/el/poihtes/mastoraki-tzeni/809-to-soi/2106-o-thanasis