Βάρδια
Ήταν επηρμένη δηλαδή ολίγον τι ψώνιο, αλλά εδώ που τα λέμε όχι και χωρίς λόγο. Γιατί, πώς να το κάνουμε δηλαδή, όλα αυτά που έλεγε τα είχε ζήσει — τι κι αν τα τραβούσε λίγο, βάζοντας μπεσαμέλ. Καθώς γαλλοθρεμμένη και γαλλοσπουδαγμένη, με γαλλικά κρασιά και σκι στις Άλπεις, και με αξιοθαύμαστο σκορ Γάλλων εραστών —ανάμεσά τους και καθηγητών πανεπιστημίου—, δεν είχε καμία σχέση που τελικά γύρισε στην Ελλάδα και παντρεύτηκε τον Νίκο, που ήταν διευθυντής αλυσίδας σούπερ μάρκετ. Εκείνη την εποχή την ενδιέφερε μόνο η μητρότητα, και οι καθηγητάδες δεν της έδιναν το σπέρμα τους.
Έκανε από νωρίς λαμπρή καριέρα στη δημόσια διοίκηση — όσο μπορείς δηλαδή να λες ότι κάνεις καριέρα στο Δημόσιο στην Ελλάδα. Ήταν εργασιομανής, τυπολάτρισσα και σχεδόν ολίγον τι σπασικλάκι, αλλά δεν ήταν διεφθαρμένη· δεν ήταν κακιά και, κυρίως, δεν ήταν κάποια μίζερη βολεμένη στη θεσούλα της. Κι όσο κι αν οι υφιστάμενοί της τής βγάζανε τα μεγάλα φτιάρια και τη θάβανε, το μεγαλείο της φάνηκε στη χοντρή μαλακία που «έτυχε στη βάρδιά της».
Δεν λούφαξε, δεν κρύφτηκε, δεν αδιαφόρησε, δεν πέταγε χαρταετό φωνάζοντας «κεταλαπόγκο», όπως οι καθ’ ύλην αρμόδιοι· γιατί δεν ήταν θέμα, εδώ που τα λέμε, των αρμοδιοτήτων της. Το πήρε βαρέως, σαν προσωπική ευθύνη — έτσι όπως θα έπρεπε καμιά φορά να το παίρνουμε όλοι μας στις τραγωδίες. Γιατί συνήθως, στις μεγάλες τραγωδίες, ένα μέρος της ευθύνης το έχουμε όλοι μας, όλα τα μέλη της κοινωνίας.
Γιατί μπορεί να της άρεσε το διευθυντιλίκι και να κόμπαζε καμιά φορά γι’ αυτό, αλλά πήρε πάνω της όλο το βάρος της ευθύνης, λες και το μοιραίο λάθος το είχε κάνει εκείνη, λες και έπρεπε να το είχε προβλέψει πριν γίνει το κακό. Και το ένιωθες ότι όλο αυτό δεν το έκανε για να μη χαλάσει το πρεστίζ της, αλλά γιατί συναισθανόταν βαθιά την ευθύνη της.
Και από τότε, στα μάτια μου, ψήλωσε τόσο που όλα τα μικρά, μίζερα δημοσιοϋπαλληλικά της κουσούρια —όπως η τσιγκουνιά της κι άλλα τέτοια— ήταν πταίσματα. Είχα καταλάβει πως είχα να κάνω με έναν ΜΕΓΑΛΟ άνθρωπο, κι αυτό ίσως είναι από τα πιο σπάνια πράγματα σε αυτή τη ζωή, να συναντάς στην καθημερινότητά σου μεγάλους ανθρώπους.
Σχόλια