Αναρτήσεις

Η ιστορία πίσω από τη φωτογραφία

Εικόνα
Είμαι παντελώς άβαφη, αχτένιστη, αϋπνή και με περίοδο για πρώτη φορά έξι μήνες αφότου γέννησα τον υιό.  Έχω βγει σαν την τρελή από το σπίτι για να πάρω μια ανάσα μαζί με την τρίχρονη κόρη μου που αποφάσισε να έρθει τελευταία στιγμή μαζί μου (για να μην πάρω τον μπέμπη) φορώντας αυτή την ωραιότατη μπλούζα για πρώτη φορά αν και την είχα όλο το καλοκαίρι. Ο λόγος που  δεν την φόρεσα νωρίτερα ήταν γιατί ο άντρας μου έλεγε ότι μοιάζω με κλόουν  και χθες επέμενε ξανά, χρυσή με έκανε δηλαδή να μην την βάλω άλλα του λέω δε γαμιέται, εγώ την πλήρωσα μου αρέσει και θα την βάλω και ας λες ότι θες ! Τελικά μετά από πολύ κόπο τα κατάφερα να πιω τον πολυπόθητο καφέ με τη φίλη Έλενα κι εδώ απλά στοχαζομαι, θα πάρω άραγε ποτέ τη ζωή μου πίσω; Μα η απάντηση είναι ολοκάθαρη, είσαι μάνα τώρα. Ποια ζωή;  Κλείνοντας ευχαριστώ θερμά την Έλενα που για ακόμα μια φορά κατάφερε να βγάλει την όμορφη πλευρά μου αν και στην πραγματικότητα ήμουν ένα ράκος! Υ. Σ Όταν γύρισα σπίτι ο άντρας μου <...

Νο μορ έγνοιες

Εικόνα
Είμαι ευθυνόφιλη, τουτέστιν μαζόχα, μόνο που εγώ δεν το ευχαριστιέμαι. Δεν ξέρω αν ήμουν ανέκαθεν ή με τα χρόνια μεταλλάχτηκα όπως και να έχει πια δεν έχει πλάκα.Μη δω ευθύνη ελεύθερη, τσουπ να πάω να την πιάσω! Το κακό έρχεται όταν οι γύρω σου, στη δουλειά, στην οικογένεια, στις σχέσεις πάρουν χαμπάρι τη μαλακία που δέρνει το κεφάλι σου. Αυτό ήταν, παρτάρουν ξέφρενα και πίνουν στην υγεία του κορόιδου! Χωρίς να το καταλάβεις γίνεσαι ο κόκορας που του φορτώνουν τα πάντα. Ευθύνες θέλει η μαλάκω, όσα και να της φορτώνουμε τα φέρνει εις πέρας αδιαμαρτύρητα ; Πάρτα μωρή! Έτσι ξυπνάς μια ωραία πρωία πνιγμένη ως τα μπούνια με έγνοιες και μια ζωή που τρέχει και φεύγει μέσα από τα χέρια σου. Νιώθεις το κεφάλι σου  έτοιμο να εκραγεί, εγκλωβισμένη στη δικιά σου φυλακή συνέπειας και υπευθυνότητας σε μια κοινωνία ωχαδερφισμού και ασυνέπειας. Σε ποιον και τι να αποδείξεις μαλάκω, ήδη δεν έκανες αρκετά για όλους τους; Που είναι η ανεμελιά σου; Την πάτησες κορόιδο τρέχα τώρα σε αυτό το ατέρμονο κυ...

τεσσάρων

Εικόνα
Σήμερα γίνεσαι τεσσάρων μηνών κι εγώ αντί να λιάζομαι σε κάποια παραλία,διαβάζω ατελείωτα όποτε μου το επιτρέπεις, κουτουλάω και παίζω με το moodle για να είμαι έτοιμη για την αυριανή πρωτοφανή εξέταση εξ αποστάσεως λόγω κορώνας. Με παρηγορεί η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος μετά την καλοκαιρινή μπόρα που μπαίνει απ'το παράθυρο κι ότι εσύ κοιμάσαι έστω και για λίγο γαλήνιος. Τα μαλλιά μου εξακολουθούν να πέφτουν με ανησυχητικούς ρυθμούς κι αν δεν ήξερα ότι είναι σύνηθες σύμπτωμα μετά την εγκυμοσύνη και ιδιαίτερα στον θηλασμό θα είχα τρομοκρατηθεί περισσότερο από ότι έχω τρομοκρατηθεί ήδη. Τι κι αν και το έχω ξαναβιώσει, η ένταση του φαινομένου αυτή την φορά δεν περιγράφεται, ευτυχώς έχω(είχα;) υπερβολικά πολλά μαλλιά αλλιώς μάλλον θα είχα μείνει ήδη κουρούπα. Εξόρισα τον μπαμπά σου και την αδερφή σου στις κοντινές αμμουδιές και να είσαι σίγουρος ότι θα είχα κάνει το ίδιο και με εσένα αν δεν θήλαζες αποκλειστικά. Ξέρω δυσκολεύεσαι μέχρι και το δικό μου γάλα να πιεις από το μπιμπερό γ...

Παντρεμένοι με παιδιά

Εικόνα
Λοιπόν παιδιά με αφορμή τους πέντε έγγαμους Μάηδες που έκλεισα με τον hubby έχω να σας πω τα εξής. Τίποτα δεν είναι εύκολο γιατί η ζωή είναι σκληρή και ο έγγαμος βίος σκληρότερος και η τεκνοποίηση ακόμα πιο δύσκολη δουλειά και η ανατροφή παιδιών εξουθενωτική, οι υποχρεώσεις τεράστιες και οι ξέγνοιαστες ώρες, το αραλίκι καθώς και το θα κάνω ότι μου αρέσει τελικά ή ο λίγος χρόνος για την πάρτη σου δεν υπάρχουν, ειδικά για τη μάνα είναι λες και τα προσωπικά θέλω στριμώχνονται ανάμεσα από ένα σωρό πρέπει, μωρομάντιλα, δουλειές, μαγείρεμα, κλάματα και παιδικά ουρλιαχτά και λέω στριμώχνονται για να μην πω συνθλίβονται αλλά αν μέσα σε όλα αυτά καταφέρεις και μείνεις όρθιος κι αν μοιραστείς κι αν αντέξεις κι αν αγαπήσεις λίγο πιο βαθιά και υπομονετικά, όχι μόνο με πρώτες καύλες και φρουφρού και αρώματα τότε στο τέλος όσο μαζοχιστικό και αν ακούγεται βλέπεις ότι τελικά αξίζει τον κόπο, όμως κάντε μου τη χάρη, ειδικά οι άτεκνοι φίλοι μου και μην συγκρίνετε τις ζωές μας γιατί δεν είναι ίδιες και ...

Η μέρα εκείνη δε θ’αργήσει

Εικόνα
Λεχώνες όλοι παιδιά έτσι για συμπαράσταση, μόνο που εγώ σαράντισα και τίποτα δεν άλλαξε, μέσα ήμουν, μέσα είστε! Λεχώνες όλοι. Προσπαθώ να θυμηθώ πως ήταν η ζωή μου προ εγκλεισμού και δε θυμάμαι, προ παιδιών και δε θυμάμαι, οι ξέγνοιαστες στιγμές ολοένα και ξεθωριάζουν. Θυμάμαι μόνο πως στο πρώτο μου παιδί, τότε στην αρχή, το είχα πάρει πιο ζόρικα θα έφταιγε που η ανέμελη ζωή ήταν πιο νωπή μες το κεφάλι μου. Τώρα   η προ τεκνοποίησης εποχή φαντάζει με αλληνής ζωή κι αυτό το κάνει πραγματικά πιο εύκολο, άσε που έχοντας πάρει το κολάι ξέρω πια να κάνω τη μάνα, κόβω και μοιράζω..   Εργαζόμενη, παντρεμένη με παιδιά και εσχάτως για πολλοστή φορά φοιτήτρια, ξέρω από πρώτο χέρι από παρατεταμένο εγκλεισμό και υποχρεώσεις. Κλεισμένη λόγω δουλειάς, κλεισμένη λόγω παιδιών, κλεισμένη λόγω εγκυμοσύνης, κλεισμένη λόγω εξεταστικής, κλεισμένη λόγω εργασιών, κλεισμένη λόγω κάθε λογής χλαπάτσας μιας και πριν μας έβρει ο κ ορονοϊός  , εμάς μας είχε βρει οικογενειακώς κάθε λογής...

20/02/2020 - Welcome Carnival Boy!

Εικόνα
20/02/2020 Γέννησα το carnival boy ανήμερα Τσικνοπέμπτης σε χρόνο dt, παραλίγο θα με έβγαζαν σαν ιστορία στις ειδήσεις,γέννησε στο δρόμο, στο ταξί, στο ασανσέρ. Θυμάμαι να παίρνω τηλέφωνο την γυναικολόγο μου και αστειευόμενη να της λέω , "έρχεται για κοψίδια ο παίκτης" . Οι υπέρηχοι τον έβγαζαν από την αρχή κάνα δυβδόμαδο μεγαλύτερο, ο τελευταίος τον έβγαζε στις 38 εβδομάδες γύρω στα 4100, οπότε ένας πανικός με είχε κυριέψει για το πως θα βγει! Έφυγα από το σπίτι στις 08:40 για να πάω στην κλινική που απέχει 900 μέτρα από το σπίτι μου, όταν έφτασα γινότανε το αδιαχώρητο από γέννες, προγραμματισμένες και απρογραμμάτιστες και διάφορα άλλα χειρουργεία που έμεινα άναυδη όταν μου είπανε να περιμένω γιατί δεν υπήρχε κρεβάτι ακόμη έτοιμο να με βάλουν! Παίζει να περίμενα ένα τέταρτο σίγουρα μέχρι να μπω, δεν κοίταξα ώρα αλλά πρέπει να είχε πάει εννιά και κάτι, εννιάμισι. Μετά από τις καθιερωμένες ερωτήσεις και μέχρι να βάλω τη ρόμπα μου και τα σχετικά διαδικαστικά η δι...

Τριάντα επτά σκληροπυρηνικές εβδομάδες ...

Τριάντα επτά εβδομάδων και βάλε έγκυος, σαν τα δέκατα της Βασιλικής. Άρρωστη στο φουλ και μόλις χθες το βράδυ κόλλησα τη δίχρονη κόρη μου. Δεν έχω ιδέα πόσα βράδια έχω να κοιμηθώ ή πως στέκομαι στα πόδια μου. Με έναν τεράστιο μπέμπη στην κοιλιά που μέχρι να αρρωστήσω παρακαλούσα να τον είχα ήδη γεννήσει και τώρα παρακαλώ πρώτα να γίνω καλά και μετά να γεννηθεί! Τεράστιος χωρίς ίχνος από διαβήτη κύησης και με ειδική διατροφή πριν τα Χριστούγεννα να έχω μείνει στα 11 κιλά σύνολο, ενώ ο μπέμπης υπολογίζεται μακρύς και να έχει αγγίξει ήδη τα 3700 από την προηγούμενη εβδομάδα! Αμάν Παναγία μου τι θα γεννήσω ; Οι προβλέψεις δίνουν τετράκιλο και πάνω!Θα τον στείλω κατευθείαν για μπάσκετ; Είναι που πάω και για φυσιολογικά, αν ήταν καισαρική ούτε που θα με ένοιαζε!  Το λογικό είναι να κόλλησα κάτι από Θεσσαλονίκη. Το απόλυτο δεκάρι είχε τελικά το τίμημα του, όπως και το ότι πέρασα όλα τα μαθήματα από την πρώτη εξεταστική από 7,5 και πάνω(δε με έπαιρνε για τις επαναληπτικές, γι αυτ...