Neanderthal Blogger

Λοιπόν παιδιά με αφορμή τους πέντε έγγαμους Μάηδες που έκλεισα με τον hubby έχω να σας πω τα εξής. Τίποτα δεν είναι εύκολο γιατί η ζωή είναι σκληρή και ο έγγαμος βίος σκληρότερος και η τεκνοποίηση ακόμα πιο δύσκολη δουλειά και η ανατροφή παιδιών εξουθενωτική, οι υποχρεώσεις τεράστιες και οι ξέγνοιαστες ώρες, το αραλίκι καθώς και το θα κάνω ότι μου αρέσει τελικά ή ο λίγος χρόνος για την πάρτη σου δεν υπάρχουν, ειδικά για τη μάνα είναι λες και τα προσωπικά θέλω στριμώχνονται ανάμεσα από ένα σωρό πρέπει, μωρομάντιλα, δουλειές, μαγείρεμα, κλάματα και παιδικά ουρλιαχτά και λέω στριμώχνονται για να μην πω συνθλίβονται αλλά αν μέσα σε όλα αυτά καταφέρεις και μείνεις όρθιος κι αν μοιραστείς κι αν αντέξεις κι αν αγαπήσεις λίγο πιο βαθιά και υπομονετικά, όχι μόνο με πρώτες καύλες και φρουφρού και αρώματα τότε στο τέλος όσο μαζοχιστικό και αν ακούγεται βλέπεις ότι τελικά αξίζει τον κόπο, όμως κάντε μου τη χάρη, ειδικά οι άτεκνοι φίλοι μου και μην συγκρίνετε τις ζωές μας γιατί δεν είναι ίδιες και ...

Λεχώνες όλοι παιδιά έτσι για συμπαράσταση, μόνο που εγώ σαράντισα και τίποτα δεν άλλαξε, μέσα ήμουν, μέσα είστε! Λεχώνες όλοι. Προσπαθώ να θυμηθώ πως ήταν η ζωή μου προ εγκλεισμού και δε θυμάμαι, προ παιδιών και δε θυμάμαι, οι ξέγνοιαστες στιγμές ολοένα και ξεθωριάζουν. Θυμάμαι μόνο πως στο πρώτο μου παιδί, τότε στην αρχή, το είχα πάρει πιο ζόρικα θα έφταιγε που η ανέμελη ζωή ήταν πιο νωπή μες το κεφάλι μου. Τώρα   η προ τεκνοποίησης εποχή φαντάζει με αλληνής ζωή κι αυτό το κάνει πραγματικά πιο εύκολο, άσε που έχοντας πάρει το κολάι ξέρω πια να κάνω τη μάνα, κόβω και μοιράζω..   Εργαζόμενη, παντρεμένη με παιδιά και εσχάτως για πολλοστή φορά φοιτήτρια, ξέρω από πρώτο χέρι από παρατεταμένο εγκλεισμό και υποχρεώσεις. Κλεισμένη λόγω δουλειάς, κλεισμένη λόγω παιδιών, κλεισμένη λόγω εγκυμοσύνης, κλεισμένη λόγω εξεταστικής, κλεισμένη λόγω εργασιών, κλεισμένη λόγω κάθε λογής χλαπάτσας μιας και πριν μας έβρει ο κ ορονοϊός  , εμάς μας είχε βρει οικογενειακώς κάθε λογής...

20/02/2020 Γέννησα το carnival boy ανήμερα Τσικνοπέμπτης σε χρόνο dt, παραλίγο θα με έβγαζαν σαν ιστορία στις ειδήσεις,γέννησε στο δρόμο, στο ταξί, στο ασανσέρ. Θυμάμαι να παίρνω τηλέφωνο την γυναικολόγο μου και αστειευόμενη να της λέω , "έρχεται για κοψίδια ο παίκτης" . Οι υπέρηχοι τον έβγαζαν από την αρχή κάνα δυβδόμαδο μεγαλύτερο, ο τελευταίος τον έβγαζε στις 38 εβδομάδες γύρω στα 4100, οπότε ένας πανικός με είχε κυριέψει για το πως θα βγει! Έφυγα από το σπίτι στις 08:40 για να πάω στην κλινική που απέχει 900 μέτρα από το σπίτι μου, όταν έφτασα γινότανε το αδιαχώρητο από γέννες, προγραμματισμένες και απρογραμμάτιστες και διάφορα άλλα χειρουργεία που έμεινα άναυδη όταν μου είπανε να περιμένω γιατί δεν υπήρχε κρεβάτι ακόμη έτοιμο να με βάλουν! Παίζει να περίμενα ένα τέταρτο σίγουρα μέχρι να μπω, δεν κοίταξα ώρα αλλά πρέπει να είχε πάει εννιά και κάτι, εννιάμισι. Μετά από τις καθιερωμένες ερωτήσεις και μέχρι να βάλω τη ρόμπα μου και τα σχετικά διαδικαστικά η δι...

Τριάντα επτά εβδομάδων και βάλε έγκυος, σαν τα δέκατα της Βασιλικής. Άρρωστη στο φουλ και μόλις χθες το βράδυ κόλλησα τη δίχρονη κόρη μου. Δεν έχω ιδέα πόσα βράδια έχω να κοιμηθώ ή πως στέκομαι στα πόδια μου. Με έναν τεράστιο μπέμπη στην κοιλιά που μέχρι να αρρωστήσω παρακαλούσα να τον είχα ήδη γεννήσει και τώρα παρακαλώ πρώτα να γίνω καλά και μετά να γεννηθεί! Τεράστιος χωρίς ίχνος από διαβήτη κύησης και με ειδική διατροφή πριν τα Χριστούγεννα να έχω μείνει στα 11 κιλά σύνολο, ενώ ο μπέμπης υπολογίζεται μακρύς και να έχει αγγίξει ήδη τα 3700 από την προηγούμενη εβδομάδα! Αμάν Παναγία μου τι θα γεννήσω ; Οι προβλέψεις δίνουν τετράκιλο και πάνω!Θα τον στείλω κατευθείαν για μπάσκετ; Είναι που πάω και για φυσιολογικά, αν ήταν καισαρική ούτε που θα με ένοιαζε!  Το λογικό είναι να κόλλησα κάτι από Θεσσαλονίκη. Το απόλυτο δεκάρι είχε τελικά το τίμημα του, όπως και το ότι πέρασα όλα τα μαθήματα από την πρώτη εξεταστική από 7,5 και πάνω(δε με έπαιρνε για τις επαναληπτικές, γι αυτ...

Κάπως έτσι ήμουν στα 20! Γεννήθηκες πριν δεκατέσσερα χρόνια από μια εικοσάρα φοιτήτρια, από τότε μέχρι τώρα έχει έρθει ο κόσμος ανάποδα, τα ξέρεις στα γράφω τόσα χρόνια, μόνο το φοιτήτρια με ακολουθεί ατέρμονα, όχι στην ίδια σχολή, αυτή δεν υπάρχει καν, σαν να μην υπήρξαμε κι εμείς, το παρελθόν μας, σαν να μας διέγραψαν. Βλέπω με αρκετή συμπάθεια και αγάπη τη δημιουργό σου και με μια ενδόμυχη ζήλια για τα νιάτα της, τη φρεσκάδα της, τη δημιουργικότητα της, την αφέλεια της, όλα της. Κάποιοι μπορεί μέσα σε δεκατέσσερα χρόνια να μην άλλαξαν καν, να τα κατάφεραν, να μην έπεσαν στην παγίδα, εγώ πάλι έπεσα, μεγάλωσα, γέμισα τη ζωή μου ένα σωρό ευθύνες, υποχρεώσεις, παιδιά και δουλειές, έκανα όλα όσα η κοινωνία περίμενε από εμένα και ελάχιστα από όσα περίμενε ο εικοσάχρονος εαυτός μου. Αυτή τη στιγμή που σου γράφω πάλι εγκυμονώ , όπως εγκυμονούσα και σε εσένα, όνειρα, ιδέες, ζωή. Ζωή εγκυμονώ και τώρα,  μια νέα ζωή  και ότι αυτό συνεπάγεται, χαρά, αγάπη, χλωμό πρόσωπο, μαύ...

My baby's coming back now on the next train I can hear the whistle blowing, I can hear the mighty roar I can hear the horses prancing in the pastures of the Lord Oh the train is coming, and I'm standing here to see And it's bringing my baby right back to me Well there are some things too hard to explain But my baby's coming home now, on the 5:30 train Καλό μήνα μικρέ, μπορεί να μην έχω το χρόνο που θέλω μαζί σου αλλά να ξέρεις πως σ'αγαπώ... Σήμερα έρχεται ο μπαμπάς...

Με γεμάτο στομάχι από σουτζουκάκια απολαμβάνω το μεσημεριανό μου καφέ για χώνεψη μαζί με κομμάτια σοκολάτας. Απόλαυση, από τις λίγες που μου έμειναν. Μπορεί  λοιπόν να τα έχω όλα κομμένα λόγω εγκυμοσύνης αλλά η καφεΐνη είναι κάτι που δεν έκοψα ποτέ και αν κρίνω από το πρώτο μου παιδί μπορώ να συνεχίσω άφοβα νομίζω. Το σπίτι άδειο και πεντακάθαρο να μυρίζει Azax, καφέ και κανέλα, μουντάδα έξω απ'το παράθυρο και χαμηλός φωτισμός μέσα, με την αγαπημένη μου μουσική να γεμίζει το χώρο. Γιατί πόσα ζουζούνια να αντέξει ένα νευρικό κλονισμένο σύστημα εγκυμονούσας, πόσες ψίχες στο πάτωμα και δαχτυλιές στα τζάμια, πόσο κυνηγητό με την δίχρονη κόρη μες στο σπίτι; Όχι ότι ήμουν και ποτέ καμιά παστρικιά το αντίθετο θα έλεγα αλλά είναι αυτός ο ατέρμονος αγώνας που ότι καθαρίζεις ή συμμαζεύεις παύει να είναι στη θέση του μέσα σε πέντε λεπτά και εντάξει να αντέξεις τον τσαπατσούλη εαυτό σου αλλά όταν αυτός μαγικά πολλαπλασιάζεται και είσαι πλέον εσύ η μάνα που πρέπει να συμμαζέψει τα ...