Αναρτήσεις
ICH LEB IM GHETTO EINER UNGESAGTEN BLÄUE
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Έχεις αρχίσει επικίνδυνα να εξαπλώνεσαι. Επεκτείνεσαι και με κυριεύεις μα σ' αφήνω γιατί μονάχα έτσι μου απαλύνεις την πραγματικότητα κι όλο μεγαλώνεις. Δεν ξέρω ακριβώς αν λείπεις μα δεν μπορώ πια να απολαύσω ούτε καν τη μοναξιά μου γιατί όποτε κι αν μένω μόνη μου είσαι πάντα εκεί, είναι σαν να έχεις αντικαταστήσει την ψυχή μου, είναι σαν να είμαι εσύ. Αναρωτιέμαι συνεχώς αν στην άλλη άκρη του ουρανού, στην άλλη άκρη του ωκεανού στην άλλη άκρη του παραλογισμού η δικιά μου χαμένη ψυχή κυριεύει εσένα. Εδώ ριζώνεις χωρίς καμιά ελπίδα για τίποτα, ριζώνεις και εγκαθιδρύεσαι μέχρις ότου με αντικαταστήσεις, μέχρις ότου πάρω τη μορφή σου και εξαϋλωθώ, μέχρις ότου πεθάνω και σταματήσω να σε κουβαλάω. Όταν κλαίω κάτι με συγκρατεί να μην πεθάνω από το κλάμα, να μην πνιγώ από τα αναφιλητά, όταν μου κόβεται η ανάσα, όταν πέφτω στη μαυρίλα μου, το μόνο που με σώζει είσαι εσύ που δεν υπάρχεις πουθενά και ενώ φαινομενικά είναι σαν να σώζομαι από το τίποτα, σώζομαι ...
Van a por nosostros
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Ήμουν πια κουρασμένη.Είχα ξαπλώσει πάνω σε μια ζωή που δεν άντεχα πια κι είχα κι εγώ μεγαλώσει για να μπαίνω σε τρένα κι όπου με βγάλει, άσε που δεν είναι καιροί να βασίζεσαι στον ΟΣΕ. Ποτέ δεν ήταν. Σας μιλάω εκ πείρας!Ψάχνοντας το νόημα της ζωής ή τουλάχιστον μια ζωή με νόημα, αφαιρέθηκα για λίγο από το πιάνο του πέμπτου ορόφου ενώ ισχυριζόμουν στον εαυτό μου πως όχι μόνο το είχα βρει, το είχα πιάσει κιόλας γερά απ'τα κέρατα. Το θέμα είναι πως ακόμα κι αν το είχα βρει δυσκολεύομουν να το κάνω πράξη, γιατί κάθε πρωί ξυπνούσα και συνειδητοποιούσα πως τα είχα κάνει θάλασσα. Είναι αυτή η νοσταλγία που με πιάνει για το πάθος που είχα όταν ονειρεύτηκα τη ζωή που ήθελα να ζήσω στο εφηβικό μου δωμάτιο και ξυπνώ και τη βλέπω πως έχει καταντήσει. Θυμάμαι τη διαδρομή και τους ανθρώπους που συνάντησα κι ήταν όλα και όλοι τους τόσο εντάξει και αναρωτιέμαι που στον πούτσο τα σκάτωσα και τρώω στη μάπα πλεον τόσους αχρείους ; Να έφταιξαν οι καιροί, κάποιες επιλογές ή μήπως α...
Κυριακή είναι θα περάσει...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Προσπαθούσε μανιωδώς να με ψυχολογήσει πριν το ρίξει στα σεμινάρια και την επαγγελματική ψυχολογία. Απορώ που έβρισκε το ενδιαφέρον. Αν ήξερε κάτι για μένα; Κουράδες ήξερε και δε λέω ότι φταίει αλλά αγνοούσε ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μου και καλά έκανε. Έζησα όλη μου τη ζωή προσπαθώντας πάντα να μην τραβήξω τα βλέμματα, οπότε ήταν φυσικό να με εκνευρίζει που είχα γίνει αντικείμενο παρατηρήσεις χωρίς να ρωτηθώ. Τώρα που το σκέφτομαι χωρίς καν να προκαλέσω, τώρα αν έθιξα τον εγωισμό οποιουδήποτε δικό του πρόβλημα σκέφτηκα. Έπαψα να παρατηρώ και να αναλύω τους ανθρώπους , μου το απαγορεύει η καθημερινότητα μου πια, μου το απαγορεύει και η καθημερινή ανελέητη τριβή μαζί τους, οι περισσότεροι είναι τόσο μπάσταρδοι που όχι απλά δεν αξίζει να τους παρατηρήσεις και να γράψεις κάτι γι αυτούς, οι περισσότεροι αξίζουν και πρέπει να μείνουν στην προσωπική τους μιζέρια και αφάνεια. Με έχουν απογοητεύσει τόσο οι άνθρωποι , όχι ότι ποτέ τους είχα και σε μεγάλη εκ...
Survivor...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
Είχα ξεχάσει πως είναι να βαριέσαι και τώρα που το νιώθω ξανά μόνο που δεν έβαλα τα κλάματα από ευχαρίστηση. Βαριέμαι και το απολαμβάνω. Έπαθα για ακόμα μια φορά τενοντίτιδα, αυτή η δουλειά θα με αφήσει σίγουρα με πολλά κουσούρια. Τι σαν πήρα άδεια, το τηλέφωνο δε σταμάτησε να χτυπά, το inbox γέμισε από γνωστούς, αγνώστους και φίλους που θέλουν όλοι μια εξυπηρέτηση , μια ερώτηση ή ακόμα και τον ουρανό με τ' άστρα. Δε βλέπω την ώρα που θα βγάλω μια ωραιότατη ανακοίνωση στο facebook που θα λέει: "Παιδιά παραιτήθηκα, πάρτε τα αρχίδια μου τώρα και παρατήστε με! " Όταν δε δουλεύεις το εικοσιτετράωρο μπορεί και να είναι μεγάλο μπορεί και όχι βέβαια. Μαθημένη τα τελευταία χρόνια να ζω για να δουλεύω και σε ότι περισσεύματα χρόνου προκύπτουν να ζω, ήρθαν αυτά τα free εικοσιτετράωρα και δεν ήξερα τι να τα κάνω! Μέσα στον πόνο μου, τα χάπια και το δεμένο χέρι, έκανα ένα σωρό δουλειές που στην καθημερινότητα φαινόντουσαν ακατόρθωτες αλλά μέσα σε ένα ελεύθερο εικοσιτετράωρο...
8th Street Mode Festival
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές
8th Street Mode Festival .... μια κάποια γεύση 2/9/2016 Χθες στη Σαλονίκη δε θυμήθηκα τα νιάτα μου, είδα κάτι νιάτα που δεν είχα. Ήταν κάτι πιο εξελιγμένο, ακόμα πιο δημιουργικό που όχι μόνο δε μου χαλούσε την αισθητική, μου την έφτιαχνε ακόμα περισσότερο. Εκεί είναι που καταλαβαίνεις πια ότι αρχίζεις να ανήκεις σε μια ξεπερασμένη γενιά που αναπόφευκτα μεγάλωσε με "Μπράβο Ρούλα"! Όταν παστώθηκα πάνω στα κάγκελα δίπλα στο Θερμαϊκό, με τα πόδια να τρέμουν κι εγώ να χάνω τις αισθήσεις μου, πέρασαν αμέτρητα, γαμώτο και γιατί, αμέτρητες θολωμένες σκέψεις, όπως να παραιτηθώ, να γράψω βιβλίο, να γίνω μάνα, να αλλάξω ζωή. Ένιωθα το απέραντο πλήθος έτοιμο να με ποδοπατήσει έτσι όπως μου ποδοπατάει κάθε μέρα την ψυχή στην γαμημένη δουλειά αλλά ευτυχώς ο Γιάννης την πήρε γραμμή πως κάτι δεν πήγαινε καλά με την πάρτη μου, με έπιασε από το χέρι και κατάφερε να με βγάλει , απορώ κι εγώ ακόμα πως, από τη λαοθάλασσα. Η Θεσσαλονίκη τα βράδια είναι ένα τρομερό ...