Αναρτήσεις

So Much Trouble in the World

Εικόνα

Scars on my hands...

Εικόνα
  I have scars on my hands from touching certain people. J.D. Salinger 

Δέκα Χρόνια Εκπαιδευμένοι στο Οίδημα

Εικόνα
Επετειακή ανάρτηση... 13 Νοεμβρίου 2005... Σαν σήμερα πριν ακριβώς δέκα χρόνια στο  φοιτητικό ρετιρέ της Τ.Πετροπούλου μαζί με τον Μιχάλη απ'το Ρέθυμνο φτιάξαμε αυτό εδώ το blog που αν και πια γράφω σπάνια δεν το εγκατέλειψα ποτέ. Αν κάποιος μου έλεγε τότε, ότι δέκα χρόνια αργότερα θα είχα πάει ήδη μια φορά στη ζωή μου στη Τζαμάικα μάλλον θα γελούσα δυνατά και δεν είναι το μόνο που δεν μου είχε περάσει καν από το μυαλό πως θα ζούσα.  Δέκα χρόνια μετά πολλά αποδομούνται τελικά, απ'τα είκοσι μέχρι τα τριάντα. Τα ταξίδια σε Ευρώπη, Αμερική, η Pina Colada στο Μεξικό,η αλμύρα πάνω μου απ'τις βουτιές στην Αϊτή, το δωμάτιο στο Άμστερνταμ μαζί με τον ξάδερφο Χρυσόστομο,τα καρναβαλικά μεθύσια στην Πάτρα,οι χαμένες βαλίτσες στο Μαϊάμι, το φούιτ έξω από τη Θεσσαλονίκη, το ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη,οι αφραγκίες μετά από αυτό, τα πράσινα νερά στους Παξούς, εκείνο το μεσημέρι στη Βαρκελώνη, τα ξενύχτια στα Χανιά,οι χοροί στον Άγιο,το λάστιχο στη Θάσο ...

Το τίποτα

Εικόνα
Μην ξεσκεπάζεις τίποτα, γιατί μπορεί να μην υπάρχει τίποτα. Και το τίποτα δεν σκεπάζεται πάλι. Antonio Porchia

Ποια να διαλέξω για απογευματινό ; Τη Λουλα ή τη Νίκη;

Εικόνα

old fear...

Ο έρωτας στα χρόνια της ...

Εικόνα
 Γίνεσαι αυτό στο οποίο αντιστέκεσαι μωρό μου, δες εμένα. Έγινα όλα αυτά που δεν ήθελα,  δεν ξέρω αλήθεια να σου πω πως τα κατάφερα!Το ξέρεις το κλισέ πως μια, δυο φορές ερωτεύεσαι;Έ, εγώ γιατί να αποτελώ εξαίρεση; Μόνο μια φορά ερωτεύτηκα παράφορα κι άλλη μια τελειωτική εσένα . Μόνο δυο φορές! Δεν είχε άδικο λοιπόν εκείνο το γκομενάκι που πιαστήκαμε στα χέρια.  Δίνω το ελαφρυντικό στον εαυτό μου πως όσο πόνο κι αν προκάλεσα σε μεγάλους και μικρούς άρρενες το έκανα αθώα και αφελέστατα, τουλάχιστον αυτό λέω στον εαυτό μου μην πεθάνω κι από τύψεις . Δεν είναι άλλη μια επίφαση μαγκιάς, είναι η πραγματικότητα. Τότε δεν συνειδητοποιούσα ότι πλήγωνα , δεν έχει σημασία τι,  τον αντρικό εγωισμό, την  κοινωνική του πλάνη ότι εκείνος ήταν πιο δυνατός, την πνευματική του καύλα, την καύλα του σκέτη, τον πραγματικό έρωτα του για μένα.Πάντως πλήγωσα γιατί από τότε που 'χασα τον μετεφηβικό μου έρωτα μέχρι να καταλήξω τρέχοντας καταφοβισμένη από τις σχέσεις και τους ανθρώπου...