Πέμπτη, Νοεμβρίου 29, 2012

ΥΠΕΡπαραγωγής μιούζικαλ


Θα ανέβει στη Λάρισα

ΥΠΕΡπαραγωγής
μιούζικαλ του Νικόλα Μακρή και της Νάντιας Περιστεροπούλου

σκηνοθεσία ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΑΚΡΗΣ
διεύθυνση ορχήστρας ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΤΙΣΤΑΚΗΣ
χορογραφίες ΦΑΙΗ ΣΟΥΚΟΥ
παραγωγή ΦΑΙΗ ΣΟΥΚΟΥ, ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ, ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ "ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ"

σκηνικά ΓΡΑΒΑΝΗ Χ, ΔΟΒΑ Σ, ΝΤΟΥΛΑΣ Ν
μακιγιαζ- κοστουμια ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ Β
φωτογραφίες ALBANIS T
υποστήριξη παραγωγής ΚΟΥΣΤΑ Σ

παίζουν
ΜΠΑΚΑΣ Π, ΜΑΚΡΙΔΟΥ Α, ΜΩΡΑΪΤΗ Ζ, ΤΣΕΤΣΙΛΑΣ Α, ΓΚΑΤΖΑ Ε, ΣΑΜΑΝΤΖΗΣ Θ, ΝΟΥΤΣΟΥ Λ, ΤΣΑΤΣΑΝΑΚΟΣ Δ, ΛΑΠΟΥΣΗΣ Δ, ΓΚΙΤΣΗΣ Β, ΣΑΪΝΙΔΟΥ Σ, ΖΑΧΟΥ Μ, ΚΑΝΕΛΛΗ Α, ΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ Η, ΚΥΡΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Μ, ΛΥΤΡΟΚΑΠΗ Ν, ΠΑΤΣΙΑΜΑΝΗ Κ, ΝΑΚΟΣ Κ, ΓΚΟΒΑΡΗ Σ, ΔΡΑΧΜΑΝΗ Ε, ΚΑΜΠΟΣ Κ, ΛΥΤΡΟΚΑΠΗ Μ, ΖΟΥΜΠΟΥΝΕΛΛΗ Μ, ΖΑΚΑΡ Σ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Δ, ΘΕΟΔΩΡΟΥ Α

βίντεο ΝΙΚΟΛΑΣ ΜΑΚΡΗΣ

Τρίτη, Νοεμβρίου 27, 2012

Will You Miss Me When I'm Gone



ΜΙΜΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ
ΟΔΟΣ ΜΑΚΑΡΙΟΥ

Περπατώ και αριθμολογώ: οδός Μακαρίου 15,17,21,27,

η δυστυχία φέρνει μια ροπή προς μονά μαθηματικά και 
υπερπέραντα.
Η δυστυχία είναι το καθεστώς, ο αρούφηχτος μαστός,
το ποθητό είναι μια μικρή αντάρα ευτυχίας ως αυθεντικός
μικροαστός
όταν αναδεύω τον καφέ με το σωστό κουταλάκι,
το δυσανάλογο,
τα κενά τρυφερότητας έτσι όρθιος, άνιφτος κι ακίνητος
σαν γέρικο παλιάλογο,
σαν καύμα εγκεφαλικό όποτε με βρούνε,
ο χοχλός και το φούσκωμα ευωδιαστό τρισάγιο-
οι χαρές και οι πίκρες θέλουν κουράγιο
και να πα' ν' απαυτωθούνε.


Δεν είναι που πήραμε τη δόση, ούτε που τραγουδάω στα σκουπίδια στο πεζοδρόμιο, "κάντε στην άκρη απόψε θα σας ξεπεράσω" κι αυτά κάθε μέρα όλο και περισσότερα γίνονται και όλο περισσότερο σαπίζουν, όλο και περισσότερο βρωμάνε. Όχι δεν είναι αυτό, ούτε ο ίδιος άστεγος που βλέπω κάθε μέρα στο κέντρο να κοιμάται πάνω τους πια. Είναι που σήμερα έμαθα για το χαμό ενός αγαπημένου μου δασκάλου.Ενός ανθρώπου από αυτούς που είναι τόσο γεμάτοι ζωή, χιούμορ, χαμόγελο και ενέργεια, με μια τόσο φωτεινή λιακάδα και τρυφεράδα στο μυαλό τους που σου δημιουργούν την ψευδαίσθηση πως δεν θα πεθάνουν ποτέ, πως κάπου, κάπως θα ζούνε αιώνια. Έτσι είναι όμως, μπορεί να μας λείψει η παρουσία του μα θα είναι πάντα "εδώ" μέσα από τα όμορφα ποιήματα του, από τον απέραντο λογοτεχνικό του σαρκασμό. Ήταν τόσο χαμογελαστός  άνθρωπος, εγώ έτσι θα τον θυμάμαι, να στέκεται όρθιος σε εκείνη την πόρτα της αίθουσας να χαμογελά και να καπνίζει... 

Φλώρινα 24-26 Ιουνίου 2011
CATULLIANA
Σε ηλικία 63 ετών πέθανε χθες το βράδυ, σε κλινική της Θεσσαλονίκης όπου νοσηλευόταν, ο ποιητής, πανεπιστημιακός και συγγραφέας Μίμης Σουλιώτης.
Γεννημένος το 1949 με καταγωγή από την Πελοπόννησο και το Μοναστήρι της πρώην Γιουγκοσλαβίας, είχε σπουδάσει Φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές σχετικά με τη Βυζαντινή Φιλολογία στη Βουδαπέστη, ενώ εκπόνησε και Διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.
Είχε επιλέξει να ζει στη Φλώρινα και ήταν Aναπληρωτής Kαθηγητής του Τμήματος Νηπιαγωγών της Παιδαγωγικής Σχολής Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας και υπεύθυνος της βιβλιοθήκης του. Στη Φλώρινα, στο πλαίσιο του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, οργάνωσε και το πρώτο πιλοτικό πρόγραμμα δημιουργικής γραφής στα αγγλοσαξονικά πρότυπα με δίδακτρα και πολλούς καλεσμένους, ενώ ήταν και ιδρυτής του «Βαλκανικού Ασύλου Ποίησης» στις Πρέσπες.
Συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού «Τραμ» και ήταν υπεύθυνος της σειράς «Ανθολόγος Ερμής» στις εκδόσεις «Ερμής», αλλά και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Δυτικής Μακεδονίας και μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων.
Eίχε εκδώσει τις ποιητικές συλλογές «Σβούρα» (Τραμ, 1972), «Ποιήματα εν παρόδω» (Τραμ, 1974), «Βαθιά επιφάνεια» ( Κέδρος 1992), «Αβγά μάταια» (Ερμής, 1998), «Περί ποιητικής» (Ερμής, 1999), «Υγρά» (Ερμής, 2000), «Ήλιος στην σκοτία» (Ερμής, 2001), «Παλιές ηλικίες» (Ερμής, 2002). Τελευταία ποιητική του συλλογή ήταν η «Κύπρον, ιν ντηντ» (Μεταίχμιο, 2011).
Η κηδεία του θα γίνει αύριο, στις 3 το μεσημέρι, από τον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Παντελεήμονα στη Φλώρινα.

Ήλιος στην Σκοτία

Αντίο Δάσκαλε... 

Μίμης Σουλιώτης, Ήλιος στην Σκοτία (22.)

Ο ήλιος ανατέλλει εδώ και δύει στην Αλαμπάμα,
τονώνοντας ξελιγωμένα μάτια:
Αλλού το όνειρο κι αλλού το θάμα,
στενάζει ο βετεράνος μετανάστης, Στα κομμάτια!
Οι σκέψεις του κατσιάζουν στο υποτιθέμενο χθες,
πτώμα εαυτού τού πλακώνει τη μνήμη–
ο κορμοράνος βολτάρει πάνω απ' τη λίμνη
και ας το σήκωνε το ειδεχθές.

Από τη συλλογή Ήλιος στην Σκοτία (2001)

Τρίτη, Νοεμβρίου 20, 2012

Backstage Rωmios + Julietta



Αυτό είναι το κακό όταν έχεις την κάμερα στο χέρι... ούτε να γελάσεις δεν μπορείς! 

Ρωμιός και Τζουλιέττα backstage promo video

Ρωμιός και Τζουλιέττα...
Σάββατο 8 & Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012, 9μμ. 
Stage Club, Ήρας & Φιλίππου, Λάρισα
Είσοδος: 10€ με ποτό
Συντελεστές:
Πρωταγωνιστουν: Έλενα Γκατζά - Δημήτρης Φωτίου
Ιδέα - σενάριο: Έλενα Γκατζά
Σκηνοθετική επιμέλεια: Άκυς Μητσούλης
Μουσική επιμέλεια: Θέμης Σαμαντζής
Κινησιολογική επιμέλεια : Φαίη Σούκου
Επιμέλεια Βίντεο- Μοντάζ: Σοφία Χολέβα
Βιντεοσκόπηση: Λευτέρης Τσιάμης
Σκηνογραφία - Αφίσα: Δημήτρης Λαπούσης
Κοστούμια: Ελένη Ψύρρα
Επιμέλεια μακιγιάζ: Τόνια Μπατρακούλη
Φωτογραφία: Μαρία Γώγου
Επιμέλεια Προώθησης: Θάνος Γκουρομπίνος (Τηλέφωνο Επικοινωνίας 6972859808)

Με λένε Σοφία και είμαι καλά!

Διαβάστε το άρθρο εδώ 

Παρασκευή, Νοεμβρίου 16, 2012

Αποσιωπημένες πράξεις


Ράβω τις αποστάσεις


Η μοναχικότητα δεν φαντάστηκα ποτέ πως θα έμοιαζε με αντιζηλία.



Ανύπαρκτος, σχεδόν ένα τίποτα, κι όμως αυτόχθων 


στις αποσιωπημένες σου πράξεις.


Σε διανύω.

από την Μικρή διαθήκη που θα εκδοθεί τον άλλο μήνα από την Περισπωμένη
Γιώργος Λίλλης 

Πέμπτη, Νοεμβρίου 15, 2012

To Imagine κυκλοφόρησε σήμερα!







Φορητή Μπετονιέρα

Λογοτεχνία ή Τεχνολογία ή και τα δυο μαζί;

Ελάτε κι εσείς στην  φρεσκογεννημένη μας ιδέα! Η Φορητή Μπετονιέρα ήταν μια ιδέα του Γιώργου Σαράτση που την μοιράστηκε μαζί μου σε έναν πρωινό καφέ κάπου στη Δευκαλίωνος εδώ στη Λάρισα.  Η φορητή Μπετονιέρα δεν είναι παρά μια λογοτεχνική και όχι μόνο διαδικτυακή γωνιά. Ένα Λογοτεχνικό ιστολόγιο; Ίσως. Μα πάνω από όλα ένας μικρός χώρος που θέλει να αποτινάξει από πάνω του της μπετονιέρα το Γκρι...



Επισκεφτείτε κι εσείς την φορητή Μπετονιέρα εδώ 

Περιμένουμε τα κείμενα σας στο foritibetoniera@gmail.com

Μπες κι εσύ στην Μπετονιέρα, σε περιμένουμε... 

Τρίτη, Νοεμβρίου 13, 2012

7 Χρόνια "Εκπαιδευμένοι στο οίδημα"

13 Νοεμβρίου 2005-13 Νοεμβρίου 2012 και συνεχίζουμε... 


Τρίτη και 13 και εφτά χρόνια "Εκπαιδευμένοι στο οίδημα". Ένα οίδημα που μεγαλώνει κυριολεκτικά και μεταφορικά! Ναι ήταν πριν από εφτά χρόνια ένα απόγευμα της 13ης Νοεμβρίου, στο φοιτητικό μου σπίτι όταν παρέα με τον Μιχάλη ανέβασα την πρώτη μου ανάρτηση σε αυτό εδώ το  blog. Προφανώς και έχουν αλλάξει πολλά από τότε στη χώρα, στον πλανήτη, στις ζωές όλων μας, όμως οι μεγάλες αλήθειες ήταν και θα είναι πάντα οι ίδιες ανεξάρτητα από τις όποιες κρίσεις και αυταπάτες κι αν περνούμε και θα είναι πάντα κάπου εκεί μπροστά μας και θα περιμένουν να τις ανακαλύψουμε, να τις αγκαλιάσουμε και να τις αποδεχτούμε.

Εφτά χρόνια blogger εδώ στην ήσυχη διαδικτυακή γωνιά μου αυτό που κατάλαβα είναι ότι υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που γράφουν υπέροχα και ξέρουν να εκφράζουν τα προβλήματα τους, τον νταλκά τους και ότι άλλο βάλει ο νους σας με απίστευτο ταλέντο και μαεστρία αλλά υπάρχει ένα μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων, αρκετά μεγαλύτερο δυστυχώς που αδυνατούν να εκφραστούν μέσω του γραπτού λόγου για απλά καθημερινά πράγματα. Ναι δεν μιλάω για ανάλυση ποίησης ή υψηλής λογοτεχνίας, μιλάω για το απλό τ και α τα!

Δεν ξέρω τι φταίει, το έχω εντοπίσει εξάλλου και σε διαφορετικές ομάδες ανθρώπων. Δεν είναι δηλαδή μονάχα οι Άκα-Μπούκα , ποδόσφαιρο, ξύλο, γήπεδο, τζατζίκι και στοίχημα που πέρα από αυτό δεν μπορούν να ολοκληρώσουν ούτε πρόταση, χωρίς ορθογραφικό, συντακτικό, νοηματικό λάθος είναι και οι άλλοι, οι και καλά σπουδαγμένοι, που μιλάνε μόνο μέσα από τσιτάτα.  Αν τους έβαζες να γράψουν κάτι έξυπνο από μόνοι τους είμαι σίγουρη ότι ακόμα θα χτυπούσαν τη μύτη από το μολύβι τους στο χαρτί ή για να πούνε απλά πράγματα θα έπρεπε να σου γράψουν ολόκληρο κατεβατό σε στυλ έκθεσης που γράφαμε στο λύκειο και  πιστέψτε με θα είχατε βαρεθεί την ανάγνωση πριν καν ολοκληρώσετε την πρώτη παράγραφο.

Ναι μπορεί να απαιτεί γνώσεις, παίδευση και ταλέντο για να γράψεις και να ξεχωρίσεις καλή λογοτεχνία αλλά νομίζω ότι είναι θέμα "στοιχειώδους παιδείας" το να μπορείς να επικοινωνείς και να εκφράζεσαι με απλά λόγια και να γίνεσαι κατανοητός από τους άλλους αλλά φαίνεται ότι μέχρι κι αυτό για να το πετύχεις στις μέρες μας για μερικούς φαντάζει ακόμη άθλος..

Θα φταίει μάλλον που μεγαλώσαμε μαζί με την ιδιωτική τηλεόραση δεν εξηγείται αλλιώς!

Χρόνια πολλά στο μπλογκάκι μου λοιπόν και να το έχω πάντα εδώ για να το γεμίζω με τις σκέψεις, τις ιδέες, τις εικόνες και τα όνειρα που θα έρθουν ! Εύχομαι να συνεχίσει να έχει αυτή την ξεχωριστή, μοναδική του θέση στη ζωή μου αλλά και στο χάος του διαδικτύου και να είμαι καλά να το γεμίζω με όσο πιο όμορφες αναρτήσεις μπορώ!!!

Η φωτογραφία τραβήχτηκε 13 Νοέμβριου 2005 στο καφέ Κουρσάρος.

Μετά από αυτό τον καφέ γεννήθηκε το "Εκπαιδευμένοι στο οίδημα" !7 χρόνια μετά, εκείνο που διαπιστώνω είναι ότι παραμένω ένα παιδί.

Παρασκευή, Νοεμβρίου 09, 2012

Ολόκληρο ζωή

Σκέφτομαι πότε θα ανηφορίσουμε στη Ραψάνη για να κόψω τα τριαντάφυλλα που αρχίζουν και προσκυνούν τα χόρτα και να χαζεύω δίπλα τα νέα μπουμπούκια και να τα βάζω στο βάζο και να μοσχοβολάει όλο το σπίτι. Όσα τριαντάφυλλα μου χάρισαν μέχρι τώρα ποτέ δεν μύριζαν τριαντάφυλλο... Να δω τον ουρανό και να είναι τόσο κοντά μου που λες κι αν σηκωθώ στις μύτες θα τον πιάσω και το φως από το φεγγάρι να είναι πιο δυνατό και να αφήνομαι στην ηρεμία της φύσης και στον ήχο των τρεχάμενων νερών και να πίνω ένα νερό που δεν ήπια ποτέ στην πόλη και να αναπνέω έναν αέρα που δεν έχει εδώ και να ψήνουμε στο τζάκι και να βγάζουμε έξω μετά την σχάρα και να ανοίγεις την πόρτα για να φέρεις κι άλλα ξύλα και να βλέπεις ένα μικρό γατάκι να την γλύφει και να μην φωνάζεις τσιτ αλλά να την φωνάζεις να μπει μέσα κι αυτή να σε κοιτάει με τα γατίσια μάτια της και να μην φεύγει αλλά ούτε να έρχεται και να χρειαστούν πολλά σαββατοκύριακα μέχρι να την κάνεις να σε αγαπήσει και να σε εμπιστευτεί και να έρχεται πια μέσα και να κάθεται στα γόνατα σου δίπλα από το τζάκι και να γουργουρίζει και να μπήγει απαλά τα νύχια της στο παντελόνι σου. Θέλω να πάμε να δούμε τα κατσαρά μαρούλια μας να μεγαλώνουν και τα άλλα τα ίσια ακόμα και να σπάζουμε καρύδια και να ψήνουμε κάστανα στο τζάκι κι ας μην μάθαμε ακόμη να τα ψήνουμε καλά και να μην θέλω με τίποτα να έρθει η ώρα που θα γυρίσουμε πίσω , γιατί μ'αρέσει αυτό το χοντρό κρύο χωρίς υγρασία που σε κάνει και κοιμάσαι βαθιά και ήρεμα κάτω από τις χοντρές κουβέρτες και ο ελληνικός το πρωί που μόνο εδώ μπορείς να τον απολαύσεις όπως πρέπει, να φαίνεται κι αυτός ακόμη πιο γευστικός και το διάβασμα εδώ είναι πιο ευχάριστο και ο χρόνος να κυλάει αλλιώς και να είναι σαν εδώ να ζεις ολόκληρος , χωρίς κάτι να λείπει και σαν γυρίζω πίσω στην τσιμεντένια πόλη με τις πιλοτές και τα διαμερίσματα, σαν να μην έχει χρώμα τίποτα, σαν να μην υπάρχουν μυρωδιές και ουρανός να μην φαίνεται μέσα από τέντες , κεραίες και πολυκατοικίες και οι κάδοι να είναι γεμάτοι και οι άνθρωποι πια να τρώνε από εκεί και να μαλώνουν με τις γάτες της πόλης για το ποιος θα αρπάξει το καλύτερο μεζεδάκι κι εγώ να στριφογυρνάω τα βράδια στο σπίτι και να μην μπορώ να κοιμηθώ κι εδώ ο πρωινός καφές να μην έχει γεύση παρά μονάχα τουλάχιστον τρία ευρώ  και αντί για βιβλία και γνώση να μένω αποχαυνωμένη μπροστά από οθόνες και το νερό της βροχής να μην κάνει το χώμα να μυρίζει αλλά να ρουφιέται από τους υπονόμους και η υγρασία να μην είναι μικρές διαμαντένιες σταγονίτσες στα φύλλα αλλά θολούρα στα παρπρίζ. Αύριο θα είναι Σάββατο και το σάββατο θα το ζήσουμε τουλάχιστον ολόκληρο ζωή ....

σ.χ 

Δευτέρα, Νοεμβρίου 05, 2012

Κυριακή, Νοεμβρίου 04, 2012

ΣΚ ήταν και πέρασε

  • Διάβασμα, έρευνα, εργασία και τελικά γράψιμο εργασίας - τεμπελιά 1-0  (Γιούπι τελικά είναι τρομερά αγχολυτικό όλο αυτό. Ξεφεύγει ο εγκέφαλος από τα τετριμένα και τα καθημερινά .)
  • Μοντάζ-μοντάζ-μοντάζ... αυτό άνετα το λες και κάτι σαν ταινία μικρού μήκους που έκανα με τα πλάνα της Τρίτης... δεν το περίμενα αυτό από εμένα αλλά ναι για τα δεδομένα μου έκανα καλή δουλειά λέω... (ώρες πάνω  από το final cut όχι αστεία...)
  • Τι ωραία το σάββατο το βράδυ; Είναι αυτό που λες, νιώθω να χάνω το μυαλό μου, μου φεύγει μέσα από τα χέρια ενώ πιάνω με αυτά το κεφάλι μου.Εκεί δεν μας είπανε πως είναι το μυαλό; 
  • Σήμερα πάλι με Γιώργο στο γιαννουλόσπιτο , έβαλα και το Magic Bullet Suite 10 και βρήκα την υγειά μου. 
  • Τελικά πολλοί γράφουν άλλοι σπουδαγμένοι και σε ιδιωτικά μεγαλωμένοι και σε πανεπιστήμια άλλοι στο περιθώριο στα ναρκωτικά την πρέζα και το αλκόολ, άλλοι σεξομανείς και άλλοι ανέραστοι , άλλοι αγράμματοι και της πιάτσας, άλλοι ταξιδεμένοι και άλλοι που δεν βγήκαν ποτέ από το καβούκι τους. Τελικά τι σημασία έχει; Μερικοί από όλους αυτούς γράφαν, γράφουν και θα γράφουν υπέροχα.
  • Καλέ ο αδερφός μου πάει φαντάρος!!! Τώρα εγώ πρέπει να πλέξω κάλτσες δηλαδή;
  • Έχω μπροστά μου το "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο " τον δεύτερο τόμο του Προύστ. Το ανοίγω ε ή να ξεκινήσω με Τζόυς(όχι Ευείδη καλέ) και Δουβλινέζοι;
  • Βάζω τις τελευταίες πινελιές στην βιβλιογραφία δεν το πιστεύω!
  • Ευτυχώς που υπάρχει και το αερόθερμο. 
  • 9 του μήνα κυκλοφορεί και το επόμενο Imagine
  • Τρίτη και 13 του μήνα το blog μου γίνεται 7 χρονών!
  • Αααα και το πιο σημαντικό, το σκ που μας πέρασε πάλεψα με τα χαρτιά μου και τα κατάφερα. Έκανα γενική καθαριότητα και πέταξα χαρτιά και χαρτιά!!
  • Μετά από πολύ καιρό στον λογαριασμό μου στην τράπεζα μπήκαν λεφτά! Έλα ρε δεν το πιστεύω αλήθεια και είχα συνηθίσει μόνο στην ανάληψη τώρα τελευταία!
  • Από αύριο απεργίες άντε και καλή μας εβδομάδα ....