Πέμπτη, Ιουνίου 30, 2011

Ας έρθει


Ανέστιο αύριο,
χωρίς εσένα
Περνάμε ωραία στο
τελματωμένο τώρα μας
το μόνο που έχουμε να περιμένουμε
το επίσημο αντίο 
θαρθεί;
θα το καταλάβουμε;
Δεν έχω πλάνο διαφυγής ούτε
και σωτηρίας
ούτε και ξαναζεσταμένα όχι
για να γαντζωθώ
Άγνωστο το αύριο
και θολό
Ας έρθει
όπως κι αν είναι
όπως κι αν μεβρει
Ας έρθει

σ.χ Λάρισα 30/6/2011

Δευτέρα, Ιουνίου 27, 2011

Che fece .... il gran rifiuto


Che fece .... il gran rifiuto

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Οχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος τόχει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο το όχι -- το σωστό -- εις όλην την ζωή του.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1901)

Κυριακή, Ιουνίου 26, 2011

ΑΜΙΛΗΤΟ ΝΕΡΟ

Δεν είμαι αυτός που βλέπεις
στο στάσιμο νερό σου
Είμαι κύμα στριμωγμένο
στη διχάλα σου
ποτάμι που διασχίζει
τις φωτιές σου

Κι όλα αυτά
θα κρατηθούν απ´το λίγο,
θα στερέψουν,θα ηττηθούν
Κι η ζωή σου πιο πεζή από ποτέ
στο κάθε μέρα
Κοίτα να μείνεις μουγκή
αμίλητη όπως και τώρα
σ.χ Φλώρινα
24/6/2011

Σάββατο, Ιουνίου 25, 2011

Αναφορικό εγώ/Συγγραφικό εγώ

Η ανάρτηση αυτή γράφεται μέσω κινητού από το δωμάτιο 211 του ξενοδοχείου Ελληνίς στη Φλώρινα και ενώ ο καιρός έξω θυμίζει Οκτώβριο.(Μέχρι και το μεσημέρι σήμερα στην Φλώρινα είχε αφόρητη ζέστη).Θα μπορούσε και να περιοριστεί σε σχόλιο για την προηγούμενη ανάρτηση ´short-short story´ και τα σχόλια που έκανε ο τακτικός αναγνώστης του blog ο Μενέλαος.Αξίζει μου φαίνεται όμως να του αφιερώσω ένα post!

”Διάβασε τώρα και την απάντηση μου φίλε Μενέλαε,μετά από το πρώτο μάθημα “ΘΕΩΡΙΑΣ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ” που παρακολούθησα.”

Το εγώ ενός λογοτεχνικού κειμένου,δεν συμπίπτει με το εγώ του συγγραφέα(δεν είναι αναγκασμένο να συμπίπτει,όπως στον αναφορικό λόγο)Την άποψη ότι συμπίπτει την εκπροσωπεί η θεωρία του θετικισμού-ποζιτιβισμου.(1863-μελέτη του Γάλλου ιστορικού της λογοτεχνίας Hippolyte Taine)συγγενική στάση είναι και ο αυτοβιογραφισμός, κι αν δεν σου έγραφα από το κινητο,θα σου έκανα και ολόκληρη ανάλυση του κοινωνικοπολιτικού πλαισίου του 19 αιώνα στον οποίο διαμορθώθηκε η θεωρία του θετικισμού.Υπόσχομαι να επανέλθω όταν επιστρέψω στη βάση μου με περισσότερη ανάλυση, που υποψιάζομαι πως σου αρέσει!

Μου ανοίγω μπουκαλάκι κόκκινο κρασί,αύριο είναι η Καττουλιάδα και ναι σε αυτό το μεταπτυχιακό μπήκα και σε κουζίνα για να μαγειρέψω ρωμαικες συνταγές!

Σας φιλώ

Πέμπτη, Ιουνίου 23, 2011

short short story


Νιώθω σαν το κουμπί που έχασε το ρούχο του κι έπεσε ανάμεσα σε καρέκλα και κρεβάτι και κανείς δε με ανακάλυψε. Μια μέρα μαζί με τις σκόνες με μάζεψε μια ηλεκτρική σκούπα κι έμεινα στη σακούλα της για μέρες ίσως να ήταν μήνες, μπορεί και χρόνια. Η ζωή στη σακούλα ήταν όπως και τώρα, βρόμικη, ήσυχη και σκοτεινή! Η πορεία μου ήταν προδιαγεγραμμένη, κάποια στιγμή θα κατέληγα στα σκουπίδια  κι εκεί θα γραφόταν το τέλος μου ή μήπως όχι; Ίσως κάποιος ρακοσυλλέκτης εκτιμήσει την αξία μου και με ράψει ξανά σε κάποιο ρούχο που έχασε το κουμπί του...
                                                            σ.χ 23/6/2011 Λάρισα 01:28

Τρίτη, Ιουνίου 21, 2011

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω



Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω
τραγούδι άγνωστο κι αγέννητη σιωπή
Πίσω απ'τα μάτια, πίσω απ' της ζωής το βέλο
κρύβεσαι σαν βροχή που στέγνωσε, το ξέρω
νεροποντή που περιμένω μια ζωή
Γιατί δεν έρχεσαι

Μια καταιγίδα θέλω να 'ρθει να ουρλιάξει
όσα δεν είπαμε από φόβο ή ντροπή
στα σωθικά μας και στα μάτια μας να ψάξει
κάθε μας λέξη μυστική να την πετάξει
μέχρι τον ήλιο ν' ανεβεί και να τον κάψει
Γιατί δεν έρχεσαι
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν νυχτώνει
όταν κρατιέμαι σαν χερούλι απ' το ποτό
απ' το ποτό της φαντασίας μου που με λιώνει
κάθε γουλιά του καίει σαν πάγος και σα χιόνι
κι ανατινάζει του μυαλου μου το βυθό
Γιατί δεν έρχεσαι

Μια καταιγίδα θέλω να 'ρθει να μας πνίξει
σ' ένα τραγούδι που δεν έγραψε κανείς
Ο,τι δεν γίναμε ποτέ να μην το δείξει
Να 'ναι γιορτή, την αγκαλιά της να ανοίξει
στην ανημπόρια της χαμένης μας ζωής
Γιατί δεν έρχεσαι
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Απ' της ψυχής μου το ιερό
ως της ζωής μου το μπουρδέλο
χτίσε μια γέφυρα να πάω και να 'ρθω
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ, ποτέ όταν σε θέλω
κλείσε τα μάτια μου και έλα να σε δω
Γιατί δεν έρχεσαι
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ
Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω

Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2011

ΠΟΛΥΔΕΝΔΡΙ

Φυσάει λίβας
Ρουφούσες φύση
Καμάρωνες κελάηδημα
Το φεγγάρι είχε βγει πορτοκαλί

Κι’ ανάμεσα μας ότι έχει αισθανθεί
Σαν μια πυγολαμπίδα
Αναβοσβήνει η ελπίδα

Στη γούρνα της αμμουδιάς, κάτω από το κύμα
κρύβω την τρυφεράδα των ματιών μου-
μια αράχνη τρώει ακρίδα

Γέρνω στ’ όνειρο –της-
Χαϊδεύω το μηρό –της-
Το κουφάρι είναι δικό –της-
Άλλοθι ακουμπισμένο στο κενό –της-

Τα κούτσουρα γυρισμένες νυχτερίδες
Στήναν χορό μαζί με σκορπιούς οι χασικλήδες
Πατρίδα ήταν Δευτέρα, η τελευταία μέρα που με είδες

 σ.χ 

19/6/2011 Βελίκα 10:35

Τετάρτη, Ιουνίου 15, 2011

Θέλω να φύγω από εδώ ΤΩΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ


Ζητείται

Ζητείται  εθελοντής
Διασώστης της ψυχής
Ανεξαρτήτου εθνικότητας
Αναστήματος , κοπής

Ζητείται περιπατητής
Να ξέρει δρόμους διαφυγής
Να δίνει το φιλί της ζωής
Την ώρα της ύστατης στιγμής

Ζητείται νοσηλευτής
Με ενέσεις ηθικής
Ανύψωση  αυτοπεποίθησης του γένους
Της φυλής

Ζητείται κολυμβητής
Ναυαγοσώστης περιωπής
Με μάσκες οξυγόνου
Σωσίβια-όχι τρύπια-διαλογής

Ζητείται φίλος
Ενοικιαστής της εγκαταλελειμμένης μας πνοής
Οργάνων δωρητής

Μπορεί να βοηθήσει κανείς;

Να απλώσει χέρι χωρίς να δαγκώνει
Χωρίς να ζητάει ανταλλάγματα ζωής
                                                            σ.χ 16:18 Λάρισα 15/6/2011

Το μυαλό σε χάση

Το μυαλό σε χάση
Κι αν το’ χω χάσει  
Θα’ χω ξεχάσει
Πως είναι να κοιμάσαι
Δίχως να φοβάσαι

Ακέφαλη ψυχή
Πέτα και πιάσε
Μοίρες και φτιάξε
Μια αλλιώτικη ζωή

Κλότσα τις τύψεις
Κι αυτή τη μια
Τι αδικία ;
Απ’ ανασφάλεια
Να χάνεις ευτυχία

Μια Παρασκευή
Θα ξαναγεννηθεί
Η τόλμη για ζωή
Που μ’ αφαίρεσα με βία  

Οδεύω προς την ελευθερία 
                                           σ.χ 12:30  15/6/2011 Λάρισα

Τρίτη, Ιουνίου 14, 2011

'Ατιτλο ΙΙ


ΙΙ
Στριμώχνω φυλακές
Μετράω μέχρι
Μέχρι πότε;
Τρομάζω στο για πάντα
Κλειδώνομαι
Ανάξια των ονείρων μου
Ντύνομαι φόβους
Παλεύει εμένα το εγώ μου
Νικάει
Με θάβω
σ.χ 00:30 14/6/2011
Λάρισα

Δευτέρα, Ιουνίου 13, 2011

Άτιτλο


Ζω καταστροφές
Συλλογικές κι ατομικές
Βουτάω σ’ αδιέξοδους πνιγμούς
Ανελέητους συλλογισμούς
Δεν είμαι επαρκής
Βλάκας ολκής
Είμαι αφανής
Με γνώσεις ελλιπείς
Ζητείται εκτιμητής
                         σ.χ 
13/6/2011- 23:19 
Λάρισα 

Παρασκευή, Ιουνίου 10, 2011

Τα τάματα του


 (Σονέτο)

Γεμάτος βεβαιότητες ,έρχεται
Φορώντας την καλύτερη πλευρά του
Από μέσα τρώω τα σωθικά του
Ενώ το παρελθόν προπορεύεται

Όλες τις αναμνήσεις μας ρεύεται
Δεν αντέχω πια τα καμώματα του
Χαμένα, όλα του, τα τάματα του
Το παντελόνι με ονειρεύεται

Γυρίσαμε της μοίρας το ρολόι
Το κούρδισα στο τώρα να χτυπάει
Άλλη θα είναι να ζήσουμε ζωή

Του μεγάλου έρωτα, μοιρολόι
Που άδόξα βυθίστηκε και πάει
Σ’ έχασα στου κόσμου την οχλοβοή

σ.χ 

Κοίτα να δεις που γράφω και σονέτα :P

Δευτέρα, Ιουνίου 06, 2011

Happy Anniversary

Happy Anniversary

Δυο χρόνια είναι αυτά: 

Τα παρακάτω κείμενα που ακολουθούν τα μάζεψα από ένα τετράδιο σημειώσεων. Τα περισσότερα από αυτά είναι ατελή και βρισκόταν σκόρπια εδώ και εκεί, κυρίως σε γωνίες του τετραδίου. Όλο κάτι πήγαιναν να πουν αλλά τα περισσότερα έμειναν ανολοκλήρωτα και ξεκρέμαστα! Μόνα,ασήμαντα, κουτσουρεμένα, είναι όμως κι αυτά κάτι από εμένα! Σας τα παρουσιάζω λοιπόν και τα αφιερώνω στον Γ.

Απόγνωση

Έχω καταρρεύσει. Είμαι στο δωμάτιο 205, ενός ξενοδοχείου στη Φλώρινα. Βρίσκομαι σε παραλήρημα ενώ η τηλεόραση παίζει «Νοικοκυρές σε απόγνωση» Δεν την κοιτάζω καν, από τότε που την άνοιξα έμεινε εκεί. Κλαίω, τα νεύρα μου έχουν σπάσει. Είμαι νηστική, αδιάθετη και κουρασμένη ενώ έχω την αίσθηση πως η εμφάνιση μου είναι χειρότερη κι από αυτή της ματωμένης μου σερβιέτας που μόλις άλλαξα. Δεν το περίμενα αυτό το ξέσπασμα από τον και καλά σκληρό εαυτό μου. Μου λείπουν όλα, νιώθω άδεια. Έκλαψα, ξέσπασα, πέρασε

29/10/2010 22:29 Φλώρινα

Τρύπα στο καλσόν

Ακολούθησε τη γνωστή διαδρομή του γυρισμού. Κατέβηκε όπως πάντα στη στάση –Μύλου . Τώρα πια μένουν στον τέταρτο όροφο πολυκατοικίας χωρίς ασανσέρ. Έχει συνηθίσει το ανέβασμα των σκαλιών και δεν λαχανιάζει . Ανοίγει την πόρτα και πετάει τα κλειδιά στο κατάλευκο τραπεζάκι ΙΚΕΑ. Είναι χιλιομαρκαρισμένο από τους καφέδες . Αραδιάζει το κορμί της πάνω στον σκουρόχρωμο μπλε καναπέ και βγάζει απαλά τα καινούργια της μποτίνια. «Όχι ρε γαμώτο» Μια τεράστια τρύπα ξεπροβάλει στο καλσόν της, πάνω στο μεγάλο δάχτυλο!
29/11/2010- Λάρισα

Αμόλα Καλούμπα

Τελειώνω.
Αμόλα καλούμπα
κι εσύ τραβάς το σπάγκο
Τελειώνω
κι εσύ ακόμα αγκαλιά με τα
πρέπει
Αν σε έπνιγαν
μπορεί
να σε δικαιολογούσα
Όλα τόσο όσο
Τελειώνω
Ευτυχισμένη
Που δε με διάβασες

Λάρισα 24/02/2011


Νοικοκυρά

Τι να μαγειρέψω σήμερα;
Η κουζίνα με πνίγει
Τα ζώδια τα ανήμερα
Η τηλεόραση ανοίγει

Λέει Κριό, βάζω κατσαρόλα
Να καθαρίσω τα κρεμμύδια
Δε θέλω, ας πάρουν μια απ’ όλα
Κάθε μέρα τα ίδια

Λάρισα 28/2/2011


Πατέρας

Τώρα καταλαβαίνω τον πατέρα. Κλείνοντας την πόρτα της τουαλέτας, έδινε στον εαυτό του, μια ολιγόωρη φυγή απ’ την πραγματικότητα, των τριών παιδιών του, έναν εκ των οποίων ανάπηρο, της καταθλιπτικής συζύγου, της επικριτικής κοινωνίας, της προσωπικής φιλοδοξίας που του κατακρεούργησαν. Η γνώση απαλύνει την ψυχή του κι αν όχι αυτό, σίγουρα τον κάνει να ξεχνάει… Φύση αισιόδοξος, χαλαρώνει με την αφόδευση και όταν τελειώνει ανοίγει την πόρτα του μπάνιου και παρά τα εξήντα δυο του χρόνια, πιστεύει ακόμα ότι υπάρχει ελπίδα και αν όχι πουθενά αλλού, σίγουρα μέσα στο μπάνιο του και πάνω στον μπιντέ του.

Λάρισα 21/11/2010 22:22

Φαντάρος

Πριν πάω φαντάρος, δούλευα μπάρμαν. Νυχτοκάματο, πενήντα ευρώ. Είχα χτίσει κορμί, πέφταν οι γκόμενες!

Δημητράκης

Ο Δημητράκης έγινε κοτζάμ Δημήτρης, πήγε φαντάρος, τράνεψε. Λεφτά δεν είχαμε, ούτε ευκαιρίες, ο Δημητράκης τα έφτιαξε μόνος του. Μια λαχτάρα μας έδωσε, τότε που ήταν δεν ήταν τριών ετών. Μετά μόνο χαρές. Τώρα είναι σπουδαγμένος, γεμάτος επαίνους και βραβεία. Καθηγητής στο εξωτερικό.


Ασανσέρ

Τόσο μεγάλη πολυκατοικία και το ασανσέρ ασφυκτικά μικρό. Δε θα του έβγαιναν του μηχανικού τα σχέδια. Μια ζωή ανεβοκατεβαίνω μέσα στο ίδιο ασανσέρ. Πάνω στην οροφή γραμμένη με μπλάνγκο η λέξη “comfuzio” . Θα το’ χα γράψει όταν πήγαινα γυμνάσιο. Τότε όταν κάποιος έμπαινε στην είσοδο, εγώ κρυβόμουν πίσω από την κολόνα μέχρι να βεβαιωθώ πως ανέβηκε και μετά έμπαινα


Bus
Τι να σου πω ρε φίλε. Της πουτάνας έγινε στο bus. Ένας τυπάς τα πήρε στην κράνα με τον διπλανό του . Κλαιν μάιν δηλαδή και καλά τον σκουντούσε  ο διπλανός κάθε φορά που ήθελε να περάσει κάποιος. Κλαψομουνιάρης ο τύπος. Ευτυχώς δικέ μου, άδειασε μια θέση και πήγε εκεί τον κώλο του ο μακρυλαίμης. Την ξαναείδα την γκαντεμόφατσα με το καπέλο στο σταθμό Σαιν Λαζάρ. Ήταν με ένα τύπο  και του τα έπρηζε για το παλτό του.

Φλώρινα 1/4/2011

Μαρία

Ήξερε δεν ήξερε, έπρεπε να μάθει. Να μάθει να κολυμπάει στη ζωή. Γεννήθηκε φτυμένη  αλλά δεν κόλλησε. Έτσι κι αλλιώς να είναι καλά τα δάνεια και οι πιστωτικές. Όλη η χώρα είχε μάθει να ζει με δανεικά.  Την έλεγαν Μαρία και ήταν κι αυτή τόσο συνηθισμένη όσο και τ ’όνομα της . Γεμάτη κατασκευασμένα απωθημένα . Αγόρασε Τσερόκι , στο σπίτι δεν είχανε να φάνε. Όταν ήρθε η κρίση, έχασε τη δανεική ζωή της.  Ήθελε δεν ήθελε έμαθε και αυτοκτόνησε. Κρίμα. Η μετά κρίσης εποχή ήταν μια από τα ίδια. Οι τράπεζες πουλούσαν όνειρα.  

Χαλάνδρι 29/1/2011

Καφενείο

Ήταν χίλιοι δυο μες το καφενείο
Όλοι τους φουμάρανε και φέρναν άσσο-δυο
Με τα καλαμάκια ρουφούσαν τα παγάκια
Παίρνανε ανάποδες γυρνούσαν τα τασάκια

Δε θέλω γάλα στο φραπέ
Ούτε και φρέντο καπουτσίνο
Θέλω μονάχα να σε δω
Τα ρέστα να σου δίνω

 Φλώρινα 29/5/2011

ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Κι αν τότε ήταν δειλία
Στην ώριμη ηλικία
Έγινε συμβατικότητα
Και μια ουτοπία

Του έφτανε να βολευτεί
Στο δημόσιο να μπει
Να φάει και να πιει


Να βγάλει το γνωστό του βουλευτή
Να κρατάει σημαία κομματική
Να φωνάζει ζήτω η μίζα η ελληνική

Μνημόσυνο πρέπει να κάνουμε στην καλοπέραση αυτή
Τα χρόνια αυτά έχουν περάσει ανεπιστρεπτί
Θα στήσω μνημείο στη λήψη σου Έλληνα, αυτή
Το μνημόνιο είναι εδώ για να σε ηγηθεί

Λάρισα –Πλατεία Ταχυδρομείου 20/2/2011