Εκπαιδευμένοι στο οίδημα

 

 

Ο Γιάννης ήθελε με το στανιό να αγοράσει το βιβλίο μου , εγώ ήθελα να του το κάνω δώρο με όλη μου την ψυχή και σήμερα μου το ανταπέδωσε με μια δικιά του δημιουργία, φτιαγμένη απο τα χεράκια του, αν και μόνο η αγκαλιά που μου έκανε την προηγούμενη Τετάρτη εμένα μου αρκούσε. Σ'ευχαριστώ καλέ μου Γιάννη ❤️🫶🏼❤️

Δεν ήξερε και δεν ήθελε να πουλάει τον εαυτό του. Όλοι έλεγαν πως είναι  περίπλοκο   ον ,  ψυχρός ,  μπλαζέ ,  απόμακρος ,  κίλερ   επαγγελματίας ,  φραγκοφονιάς . Κι όμως, αποδείχτηκε πιο  αισθαντικός  και πιο  μπεσαλής  από όλους.  (Στέφανος Τσιτσόπουλος,  Ροκ σταρ , εκδ. Μεταίχμιο, 2019)

Έχτισα χρυσούς τοίχους. Ψηλούς. Αδιάφορους. Όσο πιο ψηλά, τόσο πιο ήσυχα. Οι άνθρωποι περνούν. Γελάνε. Μιλάνε. Δεν με αγγίζει πια τίποτα. Το φως μπαίνει μετρημένο. Τα συναισθήματα, σαν σκόνη. Τα παίρνω, τα βλέπω, τα αφήνω. Δεν καίνε. Δεν ζεσταίνουν. Μπλαζέ. Δεν είμαι περήφανη. Είμαι απλώς άδεια, ανάμεσα σε χρυσό και σιωπή.