Neanderthal Blogger

Ναι –ναι –ναι η e-Rock Αποπλάνηση είναι γεγονός … Μπορείτε από σήμερα να ακούτε την Rock Αποπλάνηση και τη sophie_jamaica !!!! Αυτή η πρώτη εκπομπή είναι πειραματική , ο ήχος δεν θα έλεγα ότι είναι και ο καλύτερος , και γενικότερα υπάρχουν περίεργα κοψίματα και πολλά άλλα ατοπήματα . Παρόλα αυτά θα ήθελα να τονίσω ότι αυτό είναι αποτέλεσμα δουλειάς της μισής ώρας που πειραματιζόμουνα με το καινούργιο μου σπορ … Έπονται τα καλύτερα λοιπόν . Αφήστε στα comments τις αφιερώσεις σας και τα τραγούδια που θα θέλατε να ακούσετε, και το Εκπαιδευμένοι στο οίδημα θα πραγματοποιήσει την επιθυμία σας !!! Καλή ακρόαση … Τα πλεονεκτήματα αυτής της εκπομπής : Δεν παίζουν διαφημίσεις , την ακούς όποτε θες . Αν δεν σου αρέσει κάποιο τραγούδι μπορείς να την προχωρήσεις παρακάτω ή να το ξαναπάς πίσω για να ακούσεις το σαρδάμ του εκφωνητή και να γελάσεις ! Είναι homemade και άλλα πολλά πολλά … Έχει και τα μειονεκτήματα της , αλλά γι αυτά το παλεύω … Επίσης δέχομαι συνεργασίες και προτάσεις από όλους σας

Κάθε χρόνο και χειρότερα .... Και τώρα το τελευταίο μας μήνυμα. Αφιερωμένο σε κάθε λογής περιθώριους, παραπεριθώριους και φλαμπουροκουβαλήστρες σ' όλους αυτούς που πολεμήσαν. Μόνο ένας σεισμός μας σώζει, φοβερός κατακλυσμός μαϊντανός να γίνουν όλα, να χαθεί ο πολιτισμός. - Όπως η Ατλαντίς. Η ισοπέδωση με έκανε κι εμένα καραφλό, φοράω κάσκα εσύ μου πας στο σινεράμα, Κρίσνα Χάρε κι εγώ, σοφός μ' ένα στομάχι φερμουάρ, να μένει πάντοτε κλειστό όταν πεινάει, μα και στη λόξα του να λέει au revoir. Άμα δε σου πέσει η μούρη πως μωρέ θ' αντιληφθείς τι σου λέει ένας σαμάνος κι ένας οραματιστής. - Όπως η Ατλαντίς. Η ισοπέδωση με έφαγε κι ας ήμουνα βουνό, μου ‘καναν μπάνιο η επανάσταση η όλη του πλανήτη, ούτε ένα ράφι να μου φτιάξει δεν μπορεί, απολογήσου μπρος σε μένα τον νεφρίτη, μη βολοδέρνεις μες στο ψέμα σου μωρή. Τώρα μαστουριάστε όλοι με τραγούδια του τεκέ μοναχά τεκέ δεν βρίσκεις που να βρεις και ναργιλέ. - Όπως και Ατλαντίς. Αν το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται κι ο θεός, ...

Τα τρένα περνούν ακόμη . Τα βράδια που κοιμάμαι τα ακούω (και μετά σου λένε για ηχομόνωση …), μα εγώ απέχω από το σταθμό και τα ιδρωμένα βαγόνια (αυτά με την μπόχα καλέ , ο κλιματισμός δεν έχει φτάσει εδώ ακόμα …) Έπαψα να ακολουθώ τις ράγες . Απερχόμενο travel girl , το δέχτηκα και παραχώρησα τον τίτλο σε κάποια δεκαοχτάχρονη που επιβιβάζεται στο τρένο που αποχαιρέτισα . Τερματικός σταθμός . Παρακαλούμε να αποβιβαστείτε από την δεξιά πλευρά της αμαξοστοιχίας , δεν φέρουμε καμία ευθύνη για τις αναμνήσεις που αφήσατε πίσω.. Πετώ την γόπα στην πυρακτωμένη άσφαλτο (είδες ελληνική νοοτροπία , απαπαπαπα) Σαν γόπα από τσιγάρο τούτη η οθόνη . Μαυρισμένη από την πίσσα, όχι αυτή που κατακάθισε στα σωθικά μου … Λέω γι αυτή την επιφανειακή που ίσα που πρόλαβε να κρατήσει αυτό εδώ το blog … Δεν είναι παρά μόνο η επιφάνεια που κιτρινίζει τα δάχτυλα , δεν είναι παρά η στάχτη που λερώνει το πληκτρολόγιο … Τα πιο σημαντικά είναι στα μέσα μου , τα πιο σημαντικά είναι αυτά που δεν γράφτηκα...

Πως τα κατάφερα πάλι έτσι ; Έβαλα νταβατζήδες στις σκέψεις μου.. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά , που έγραφα ότι ήθελα , που δημιουργούσα ότι ήθελα και που μπορεί να μην τα διάβαζε και να τα έβλεπε κανείς , αλλά ω Θεέ μου ήταν πραγματικά καλύτερα τότε . Δεν φταίει κανείς ,αλλά δεν μπορώ να γράψω όπως πριν , δεν μπορώ να γράψω αλήθειες , γιατί οι αλήθειες προϋποθέτουν να είσαι ελεύθερος άνθρωπος κι εγώ δεν είμαι πια … Το ψέμα σε δεσμεύει , σε κάνει πιο κλειστό , επιφυλακτικό σε κάθε κίνηση σου , μην τυχόν και αποκαλυφθεί η αλήθεια … Όταν ήμουνα μικρή έγραφα σε κώδικα , σε μια δική μου γλώσσα που θα μπέρδευε τους άλλους και κυρίως την μητέρα μου , που πάντα παραβίαζε τα προσωπικά μου ημερολόγια… Αυτό με έθλιβε πάντοτε κι αν και της είχα ζητήσει πολλές φορές να μην το κάνει γιατί δεν ήταν σωστό εκείνη συνέχιζε κι έτσι κι εγώ είχα μάθει να γράφω υπονοώντας και όχι εννοώντας και ξέρετε έχει μεγάλη διαφορά το ένα με το άλλο … Λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν να γράψουν χωρίς φύκια και μεταξωτές ...

Δεν γράφω και δεν θα γράψω σύντομα , σας χαιρετώ από την όμορφη Κουρούτα , πίνω φραπέ, λιάζομαι και προσπαθώ να κάνω ότι μπορώ για να δροσιστώ γιατί αν και καλοκαιρινός τύπος , τέτοιο καύσωνα δεν τον μπορώ !

Σ.Ο.Φ.Λ.Α

Μια φορά κι έναν καιρό στο υπουργείο Παιδείας είχε πέσει μια βαριά αρρώστια … Φέρανε γιατρούς από το εξωτερικό για να τους εξετάσουνε , κι όλοι με μια φωνή διαπίστωσαν ότι βρήκαν ένα σπάνιο είδος μουνόψειρας . Μιας μουνόψειρας που ήταν υποεξαφάνιση και μόνο στους ελληνικούς φαλλούς και τα αιδοία κυκλοφορούσε… Αυτή προκαλούσε οκνηρία και κνησμό σε όσους είχαν κωλύσει , καθώς και εγκεφαλικές βλάβες. Έτσι ολημερίς τα ξύνανε το βράδυ τους γινόταν πάλι τούμπανο .. Όλοι άρχιζαν να είναι καχύποπτοί , ποιος/α ήταν εκείνος/η που τους είχε κωλύσει ; Δεν βρέθηκε ποτέ φάρμακο γι αυτό το συγκεκριμένο είδος ψείρας , μόνο κάποιοι Δήμαρχοι (παλιοί κοινοτάρχες δηλαδή , άρε Καποδίστρια τι μας έκανες )και κάποιοι τοπικοί παράγοντές από την Καρδιτσομαγούλα και άλλα μεγάλα κεφαλοχώρια κατέβαιναν στην Αθήνα , τους έδιναν κάτι μαγικά σύκα με καταπραϋντικές ιδιότητες . Σαν αντάλλαγμα τους ζητούσαν να ανοίξουν τμήματα ΤΕΙ ή ΑΕΙ στα μέρη τους , γιατί οι φοιτητές που θα ερχότανε θα άφηναν λεφτά στην τοπ...