Neanderthal Blogger

Θανάσης – Sophie _ jamaica … Την Τετάρτη 7 Μαρτίου , οι φάτσες που βλέπεται , μαζί με το Θωμά και την Κατερίνα , θα εμφανιστούν στο Κοσμικόν … Όσοι πιστοί προσέλθετε…

Δεν υπάρχει δρόμος για την ελευθερία , η ελευθερία είναι ο δρόμος μου …

Συνέχεια... Δεν άντεξε άλλο στο σπίτι , μπήκε στο αυτοκίνητο και πήγε προς τη θάλασσα … Σε όλη την διαδρομή ψιθύριζε συνέχεια πως δεν μετανιώνει για τίποτα. Στη ζωή του ότι έκανε το πίστεψε με όλο του το είναι , είχε πάντα πάθος και διορατικότητα και δεν μπορούσε να καταλάβει τι ήταν αυτό που έκανε τα πράγματα να μην πάνε καλά πια … Μέσα του ένιωθε βέβαια σαν να ήξερε ,σαν να υποψιαζότανε τι ήταν . Ήταν αυτό που βρισκόταν στην αριστερή τσέπη από το πουκάμισο του … Δεν ήταν οι γάμοι , ούτε οι συμβάσεις που δέσμευαν τους ανθρώπους . Ήξερε όπως όλοι καλά , πως δεν μπορούσε κανείς να είναι ιδιοκτησία κανενός , πως δεν είναι εφικτό να είσαι ερωτευμένος για μια ζωή με έναν άνθρωπο , πως η μονογαμία και ο ίδιος ο γάμος ήταν κάτι που ήταν ενάντια στην ίδια τη φύση των ανθρώπων … Ήταν εκεί το έζησε . Στα έντεκα του το 1996 , είχε δει τον αδερφό του πατέρα του να κάνει κάτι στη μαμά του , δεν μπορούσε να καταλάβει τότε τι , μα ήταν σαν να έκλαιγε και να πονούσε . Είχε δει τον πατέρα...

Άνοιξη 2055. Αθήνα … Καθότανε στον βαθουλωτό του καναπέ κι αναρωτιότανε πόσες γυναίκες να είχε πάρει πάνω του … Γέρος και μόνος πια , είχε πριν ένα μήνα πατήσει τα 70 και σιγά σιγά έβλεπε την επανάσταση του να καταρρέει … Ο Άντρας με τα αραιά μαλλιά και τα πυκνά άσπρα μούσια , βγήκε στο μικρό μπαλκονάκι , εκεί στη γωνιά του, Λαρίσης με Κηφισσίας φτύνοντας τα φλούδια από τα πασατέμπο κάτω στο πεζοδρόμιο μαζί με τη ζωή του … Μπήκε πάλι μέσα και κάθισε στον καναπέ που είχε πάρει το σχήμα του κορμιού του , είπε να δει λίγο τηλεόραση απόψε για να περάσει η ώρα μέχρι να έρθουν τα κορίτσια . Είχε βαρεθεί πια, όλα τα κανάλια παίζανε μόνο τσόντες , σε όλες τις διαφημίσεις δεν βγαίνανε πια ημίγυμνα μοντέλα όπως τον παλιό καλό καιρό για να φάνε το γιαουρτάκι τους ,αλλά το γλύφανε από τα γεννητικά όργανα ενός γνωστού σταρ του Hollywood !!Αιθέριες υπάρξεις λέγανε τον καιρό κάνοντας παράλληλα στριπτίζ , οι δημοσιογράφοι δεν φορούσαν κουστούμια και γραβάτες αλλά ζαρτι...

Όταν ήμουνα πιο μικρή και έκλαιγα ο πατέρας μου , μου έλεγε … Για δύο πράγματα δεν πρέπει να στεναχωριέσαι σε αυτή τη ζωή . Για αυτά που διορθώνονται , αφού διορθώνονται και για αυτά που δεν διορθώνονται αφού δεν πρόκειται να διορθωθούν ποτέ …

Όλα τρέχουν τόσο γρήγορα , μα εγώ δεν είμαι λαχανιασμένη … Είναι πραγματικά υπέροχο συναίσθημα να κυνηγάνε τα πράγματα εσένα κι όχι εσύ αυτά . Είναι ωραίο να σου ανάβουν το τσιγάρο, χωρίς να το ζητήσεις , να εκτελούνε όλοι τις επιθυμίες σου , πριν καλά –καλά ανοίξεις το στόμα σου να πεις τι θέλεις … Στη ζωή όλα ρόδα είναι εξάλλου , ήρθε φαίνεται η σειρά μου … Ήθελα να σας έδινα έστω μια μυρωδιά από το πώς πέρασα στην Ιταλία , αλλά όπως λένε, κάθε πράγμα στον καιρό του , δεν έχω καμιά διάθεση να γράψω για αυτό ! «Ανεπανάληπτα» νομίζω πως τα εμπεριέχει όλα όσα θα ήθελα να πω για το ταξίδι αυτό , έτσι κι αλλιώς ακόμα δεν επέστρεψα και αύριο φεύγω με τον φίλο Γιώργο για Αθήνα ! Όλα στο χέρι λοιπόν , μην φοβάστε δεν θα κακομάθω , ξέρω ότι θα τελειώσει αυτή η περίοδος , απλά ξέρω και το απολαμβάνω, αυτό είναι όλο … Έτσι κι αλλιώς δεν μου ανάβουν το τσιγάρο πια , το έκοψα ! Πως ; Ξύπνησα ένα πρωί και δεν το ξαναέβαλα στο στόμα μου και μέχρι στιγμής δεν το έχω βάλει, τώρα άμα θελήσω θα το ανάψ...