Κάπου ακόμα τρίβουν

Δεν είμαστε όλοι τόσο προβλέψιμοι, κάποιοι παραμένουμε ακατανόητοι στα μάτια αυτής της κοινωνίας, που δεν δινόμαστε από συμφέρον, που δεν γινόμαστε βιτρίνες για την καλοπέραση, που ζούμε τόσο τραχιά αληθινά, που μα το Χριστό δεν μπορεί να μας πιστέψει κανείς, δεν το χωράει ο νους τους, προσπαθούν να μας αναλύσουν, να μας καταλάβουν, να μας βάλουν σε κουτάκι, να μας εξηγήσουν μα πάλι πέφτουν σε αδιέξοδο και πάντα θα πέφτουν, γιατί το μυαλό τους δεν μπορεί να σκεφτεί αλλιώς, θα μείνουμε ανεξήγητοι ή στην καλύτεροι ανόητοι μαλακές, κορόιδα μέχρι και αποτυχημένοι αφού ο νους τους δεν μας χωράει ή στην καλύτερη σε μια σφαίρα εξιδανίκευσης  ως κάτι αλλόκοτα όντα... Πάντως ακόμα ψάχνει...