Τρίτη, Οκτωβρίου 20, 2015

Ο έρωτας στα χρόνια της ...

 Γίνεσαι αυτό στο οποίο αντιστέκεσαι μωρό μου, δες εμένα. Έγινα όλα αυτά που δεν ήθελα,  δεν ξέρω αλήθεια να σου πω πως τα κατάφερα!Το ξέρεις το κλισέ πως μια, δυο φορές ερωτεύεσαι;Έ, εγώ γιατί να αποτελώ εξαίρεση; Μόνο μια φορά ερωτεύτηκα παράφορα κι άλλη μια τελειωτική εσένα . Μόνο δυο φορές!

Δεν είχε άδικο λοιπόν εκείνο το γκομενάκι που πιαστήκαμε στα χέρια.  Δίνω το ελαφρυντικό στον εαυτό μου πως όσο πόνο κι αν προκάλεσα σε μεγάλους και μικρούς άρρενες το έκανα αθώα και αφελέστατα, τουλάχιστον αυτό λέω στον εαυτό μου μην πεθάνω κι από τύψεις . Δεν είναι άλλη μια επίφαση μαγκιάς, είναι η πραγματικότητα. Τότε δεν συνειδητοποιούσα ότι πλήγωνα , δεν έχει σημασία τι,  τον αντρικό εγωισμό, την  κοινωνική του πλάνη ότι εκείνος ήταν πιο δυνατός, την πνευματική του καύλα, την καύλα του σκέτη, τον πραγματικό έρωτα του για μένα.Πάντως πλήγωσα γιατί από τότε που 'χασα τον μετεφηβικό μου έρωτα μέχρι να καταλήξω τρέχοντας καταφοβισμένη από τις σχέσεις και τους ανθρώπους στην αγκαλιά σου, πέρασα και είδα πολλά και κυρίως δεν αγάπησα, απλά προσπαθούσα να ξεπεράσω το πρώτο σπάσιμο της παρθενιάς της καρδιάς μου μέχρι να βρω και να  αγαπήσω εσένα πιο ώριμη συναισθηματικά και σε αυτούς τους ανθρώπους οφείλω πολλά και κυρίως μια συγνώμη και ένα ευχαριστώ.

Πάντα τα είχα αλλιώς στο κεφάλι μου. Πως εγώ ήμουν το θύμα, πως οι άλλοι με χωρίζανε,  ότι εγώ ήμουν η κατατρεγμένη της μοίρας, είχα το μαλακό μαγνήτη κι άλλα τέτοια που πιστεύω πως πολλές γυναίκες υιοθετούν για την πάρτη τους. Δεν ξέρω πως μας περνάει αυτό το πρότυπο. Το αδύναμο φύλλο και καλά; Το πιο πιθανό είναι απλά ότι γουστάρουμε κάργα τους μελοδραματισμούς ή απλά έτσι μας βολεύει. Πάντως σε καμία περίπτωση δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Ας είμαστε όμως  ειλικρινείς τουλάχιστον με τους εαυτούς μας,  όλοι στην πορεία της ζωής μας γαμήσαμε και γαμηθήκαμε συναισθηματικά με κάποιους ανθρώπους μέχρι που στρώσαμε και μάθαμε. Την θεωρώ μια υγιή και φυσιολογική διαδικασία για να μεγαλώσει και να ωριμάσει κανείς, όσοι καταφέραμε να βγούμε  αλώβητοι από αυτή την ιστορία, εννοώ ότι δεν μας άφησε μόνιμα κουσούρια γιατί αλώβητος δεν βγαίνει κάνείς,  καλώς,  για τους υπόλοιπους δεν ξέρω μπορεί να καταστράφηκε και η ζωή τους γιατί αυτά είναι λεπτά θέματα ξέρεις δεν αντέχουν  όλοι το ίδιο...

 Δεν υπάρχουν άντρες σκληροί και αδίστακτοι λοιπόν  και γυναίκες ευάλωτες και αθώες. Υπάρχουν γαμιόλες και γαμιόληδες και όλοι έχουμε μεταμορφωθεί σε τέτοιους κάποια στιγμή στη ζωή μας.  Τελικά μωρό μου, αγάπησα και αγαπήθηκα πολύ και νιώθω πλήρης και ευτυχής  και μια τεράστια ευγνωμοσύνη για όσους στάθηκαν πλάι μου, μέσα μου, δίπλα μου...

 Υ.Σ  Τριτιάτικο απογευματινό παραλήρημα, διαβάζοντας την Λούλα του Ραπτόπουλου και ενθυμούμενη τα φοιτητικά μου χρόνια.

Υ.Σ Ακούω  με τα ακουστικά στη διαπασών και χορεύω σαν κατσίκι.
Δημοσίευση σχολίου