Σάββατο, Σεπτεμβρίου 29, 2012

Πες μου τη ζωή σου με οκτώ κινήσεις ...

Σήμερα το μεσημέρι βρέθηκα περικυκλωμένη από παρκέ και καθρέφτες. Ναι καλά το καταλάβατε σε σχολή χορού ήμουνα και συγκεκριμένα στο πρώτο μάθημα κινησιολογίας ή ας πούμε καλύτερα στην πρώτη επαφή, των παιδιών που συμμετέχουν σε ένα show, που θα ανέβει τις ημέρες των Χριστουγέννων...

Ανάμεσα σε τραγουδιστές, ηθοποιούς, χορευτές και γενικότερα performers η ατμόσφαιρα ήταν αρκετά ιδιαίτερη και καθισμένη στη γωνία μου, εκεί δίπλα στο πιάνο, τους παρατηρούσα πίνοντας τον καφέ μου.

Μέσα σε όλα τα άλλα που με άφησαν άφωνη και με ένα γλυκό χαμόγελο στα χείλη, ήταν ότι  συνειδητοποίησα ότι υπάρχουν άνθρωποι  που δεν μπορούν να εκφραστούν ή τουλάχιστον δεν μπορούν να εκφραστούν μέσα από λέξεις. Από τη μια σκέφτηκα τελικά ότι είμαι αρκετά τυχερή που μπορώ και λυτρώνομαι γράφοντας αλλά από την άλλη μπήκα στον κόπο να σκεφτώ και πέρα από τα τετραγωνισμένα όρια ενός word ή ενός φύλλου χαρτιού.

Τελικά, πόσα πολλά μπορεί να λέει το σώμα μας , η έκφραση μας, ο τρόπος που καθόμαστε και γενικότερα η στάση του σώματος μας;  Πόσο εύκολο είναι τελικά να εκφραστείς μέσα από οκτώ κινήσεις; Πόσο εύκολο είναι να βγάλεις τα εσώψυχα σου, όχι πάνω σε ένα πληκτρολόγιο αλλά πάνω από ένα παρκέ με το ίδιο σου το σώμα;

Δεν μιλώ για πιρουέτες και τέτοια, απλές κινήσεις, χωρίς να ανοίξεις το στόμα σου, χωρίς να βγάλεις άχνα, μόνο με μερικές κινήσεις, μέσα σε έναν κύκλο ανθρώπων που σε παρατηρούν και προσπαθούν να σε καταλάβουν ενώ είναι έτοιμοι σε λίγο να σηκωθούν και να πούνε τη δική τους ιστορία. 

Ανεπανάληπτη εμπειρία η σημερινή και η Φαίη εξαιρετική όπως και όλα τα άλλα παιδιά.Πήρα πολλά σήμερα τελικά από εκείνο το παρκέ.

Καλό σαββατοκύριακο σε όλους σας και που είστε, σταθείτε για λίγο μπροστά από τον καθρέφτη σας και προσπαθήστε να περιγράψετε κι εσείς τη ζωή σας μέσα σε οκτώ κινήσεις, είναι τρομερά ανακουφιστικό ....

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 26, 2012

 Η ιστορία των σάντουιτς



Λίγο πριν ξημερώσει, όταν οι ξενύχτηδες γυρίζουν σπίτι ενώ άλλοι σηκώνονται για να πάνε στις δουλειές τους... Τα σάντουιτς "Θεάριος" ζούνε τη δική τους ιστορία!

Η ιστορία των λαχταριστών σάντουιτς "Θεάριος"

Κάθε πρωί όταν ακόμα ξεφουρνίζονται τα φρέσκα λαχταριστά ψωμάκια "Θεάριος", σουσαμένια, ζαπάτα,ολικής και λίγη ώρα πριν μετατραπούν σε λαχταριστά σάντουιτς πιάνουν ψιλή κουβεντούλα μεταξύ τους. Είναι εκείνη τη στιγμή που μοιραία κόβονται στη μέση και σαν δυο ξεχωριστές φέτες πια, στέκουν ανοιχτές και αναρωτιούνται 
-Τι λες να μας βάλουν σήμερα;
-Μυρίζομαι ιταλοφερμένα υλικά;
- Ναι, να έρχονται!
-Τυχερέ, θα γεμίσεις πάλι, με μοτσαρέλα, σως βασιλικού, προσούτο
- Oh mama mia!!!
-Εγώ πάλι σαν ολικής;
-Γαλοπούλα θα σου βάλουνε ή τόνο ή μήπως γραβιέρα Νάξου; Ανθότυρο; Ουφφφ, αλήθεια δεν ξέρω!
- Εγώ πάλι ας λιώσει το τσένταρ πάνω μου και τίποτα άλλο δε θέλω....

Η ιστορία συνεχίζεται....

Για να μάθετε τη συνέχεια επισκεφθείτε το αρτοποιείο "Θεάριος"
Φαρσάλων 83 και απολάυστε τα μοναδικά μας σάντουιτς...

Κατάλληλα για ξενύχτηδες και εργαζόμενους





σ.χ

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 25, 2012

Μια στήλη μα ποια στήλη;

Με πολλή χαρά και συγκρατημένη αισιοδοξία έχω να σας ανακοινώσω αγαπητοί  e-φίλοι, αναγνώστες και συνμπλόγκερς ότι απέκτησα κι εγώ τη μόνιμη μου στήλη. Αντί για σαμπάνια θα ανοίξω μια γκαζόζα Έψα που έχω πρόχειρη στο ψυγείο και θα το γιορτάσω (και μεταξύ μας πάλι καλά που υπάρχει κι αυτή στους καιρούς που ζούμε)

Ναι φίλοι μου, μετά κόπων και βασάνων, αποκτώ μια μόνιμη στήλη, σε ένα περιοδικό που αν και στο παρελθόν είχανε δημοσιεύσει κείμενα μου δεν είχε γίνει στο πλαίσιο μιας μόνιμης συνεργασίας.

Με τιμά ιδιαίτερα αλλά μη νομίζετε κιόλας ότι με τις "δουλείες" που κλείνω τώρα τελευταία λύνω και το βιοποριστικό μου πρόβλημα αλλά τουλάχιστον ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΜΟΥ.

Από το τεύχος του Οκτωβρίου λοιπόν και για όσο πάει και είμαστε καλά, θα μπορείτε να διαβάζετε  σίγουρα τη μόνιμη στήλη μου στο περιοδικό Imagine και κάποια ρεπορτάζ που θα επιμελούμαι! 

Τι κρίμα να μην είχα βγει στην πιάτσα τις αρχές του ενενήντα; Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα ε; 

Συνεχίζω βεβαίως κανονικότητα την συνεργασία μου με το ArtnCity στο οποίο θα γίνουν εν καιρώ πολλές και καλές αλλαγές  που δεν μπορώ ακόμα να σας μαρτυρήσω :)

Υ.Σ Να κάνεις τόσα πολλά, να γράφεις τη διπλωματική σου, να τρέχεις για πρόβες, γυρίσματα,(καλέ όχι αυτό του αρνιού από τα άλλα με τις κάμερες! Ναι αύριο θα κάνω και το ντεπούτο μου στον βουβό κινηματογράφο:P) κοψίματα μονταρίσματα για την θεατρική παράσταση, να έχεις αναλάβει και τα προωθητικά βίντεο ενός εκδοτικού, να γράφεις για ένα πολιτιστικό blog, να έχεις μόνιμη στήλη σε μηνιαίο περιοδικό, να βοηθάς τον πατέρα πρωί- βράδυ στην επιχείρηση, να μην σου μένει χρόνος ούτε για χέσιμο και να έρχεται ο μπάρμπας πελάτης και  και να σου λέει ... 

" Εεεε και σαν σπούδασες και σαν κάνεις και σαν ράνεις , λεφτά για να μπορέσεις να ζήσεις βγάζεις; Όχι. Άρα τίποτα δεν κάνεις. Κοίτα να χωθείς εδώ στην οικογενειακή επιχείρηση κι αντί να βοηθάς μόνο, να έρθεις μόνιμα εδώ και κάνε και τα χόμπι σου. " Εεεε δεν σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι;Το χειρότερο από όλα; Μερικές φορές δεν μπορείς να πεις και τίποτα γιατί εν μέρει η ωμή του αλήθεια έχει δίκαιο. 

Άντε και καλές απεργίες :(

oNe LoVe



Γράφει η Σοφία Χολέβα. 

Αγαπημένε αναγνώστη του ArtandCity καλή σου εβδομάδα, με μια μέρα καθυστέρηση βέβαια! Τι να κάνουμε; Είχαμε και απεργία, που εδώ που τα λέμε η δικιά μας γενιά σε μόνιμη απεργία έπρεπε να ήτανε με αυτά που μας κάνουνε αλλά προς το παρόν μας έμεινε η μόνιμη ανεργία αμανάτι. Με την ανεργία αγκαζέ ή με την επίσχεση εργασίας στο τσεπάκι δεν μας μένει ούτε ψιλό να πιούμε ένα ντεμοντέ φραπέ, γλυκό, με γάλα στην post square!


Όσες πίκρες κι αν μας γέμισαν, σίγουρα έχουμε και κάτι καλό σε τούτη τη χώρα. Τον ΉΛΙΟ και όπως καταλάβατε , το καλοκαίρι δεν έφυγε, χαροπαλεύει ακόμη! Μπορεί οι βροχές της περασμένης εβδομάδας να μας έκαναν να μελαγχολήσουμε για λίγο αλλά ευτυχώς δεν κράτησαν για πολύ.

Ο φθινοπωρινός ήλιος έχει τις χάρες του, σου χαιδεύει την πλάτη σαν καλός φίλος ενώ εσύ ρουφάς την καφεδιά σου, χωρίς να σε καίει, χωρίς να ιδρώνεις και να υποφέρεις . Οι κύριοι μετεωρολόγοι μας λένε πως αυτός ο καιρός θα κρατήσει σίγουρα μέχρι το σουκού που έρχεται με λιακάδες και τέτοια και τον υδράργυρο να φτάνει τους 32 με 35 βαθμούς Κελσίου δηλαδή από 89,6 με 95 βαθμούς Φαρενάιτ!

Για επιδρομή στα παράλια και μπάνιο δηλαδή,τουλάχιστον για τους πιο θαρραλέους. Ξέρετε, όσα προβλήματα και να έχουμε, όταν αυτός ο ήλιος σου ζεσταίνει την πλάτη δεν είναι υπέροχα; Κι αν δεν θες θάλασσα, πήγαινε ποτάμι και αν δεν θες ποτάμι πήγαινε παζάρι κι αν δεν θες παζάρι, πήγαινε απεργία και αν δεν πας απεργία γιατί όπως είπαμε και πιο πάνω είσαι συνέχεια στην ανεργία βγες και λιάσου στην βεράντα σου και θα δεις πως αλλάζει η ψυχολογία.

Κι αν δεν φτιάχνει ούτε έτσι, κάνε ένα κλικ στο ArtandCity και δες τι κινείται στην πόλη, δες πως υπάρχει πολιτισμός ακόμα, δες πως κάποιο εκεί έξω και εδώ μέσα τον κρατούμε με νύχια και με δόντια, δες πως υπάρχουν ακόμη νέοι άνθρωποι έτοιμοι να δημιουργήσουν κάτι ενάντια στην μιζέρια του σήμερα.

Καλή δύναμη και καλό υπόλοιπο εβδομάδας εύχομαι σε όλους μας :)


πηγή: Art and City: oNe LoVe. http://artandcity.blogspot.com/2012/09/one-love.html#ixzz27URobD00

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 22, 2012

Θεάριος




 H Φιλοσοφία της αρτοποιίας Θεάριος

Φρέσκες γεύσεις, υγιεινές διατροφικές προτάσεις , φτιαγμένες με αγνές τοπικές πρώτες ύλες είναι ο καμβάς πάνω στον οποίο η αρτοποιία Θεάριος δημιουργεί τα καλύτερα προιόντα άρτου και ζαχαροπλαστικής στην πόλη της Λάρισας και στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας.  

Θα μας βρείτε : Φαρσάλων 83- Λάρισα. 
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2410 286877

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 21, 2012

Suffer the flesh

Λοιπόν θα το πω, γιατί να μην το πω αφού δώσαμε τα χέρια και συμφωνήσαμε. Από σήμερα και επίσημα συνεργάζομαι με τις εκδόσεις Λογείον . Έχω αναλάβει την προώθηση των βιβλίων , των σειρών, των παρουσιάσεων και άλλων εκδηλώσεων του εκδοτικού οίκου, μέσω διαφημιστικών βίντεο τα οποία θα επιμελούμαι εξολοκλήρου εγώ :)

Άντε καλή αρχή και καλές δουλειές. Το πρώτο βιβλίο που ανέλαβα είναι :


Suffer the flesh [Εξαιτίας της αμφισημίας του τίτλου, στα ελληνικά : Μαρτύρια της Σάρκας]

Συγγραφέας: Monica O' Rourke
Υπόθεση: Μία γυναίκα απαγάγεται και οδηγείται σε μια υπόγεια φυλακή, που διευθύνει ένας ψυχωτικός. Εκεί υπάρχουν κι άλλες γυναίκες, υπέρβαρες όπως και η ίδια, οι οποίες υπόκεινται σε βιασμούς, βασανιστήρια, ακρωτηριασμούς, και κάθε είδους ταπείνωση. Η Ζόι, είναι αποφασισμένη να μην παίξει το παιχνίδι τους, ν' αντέξει τα βασανιστήρια και να βρει τρόπο να δραπετεύσει. Για πόσο όμως μπορεί ν' αντέξει σ' αυτή την κόλαση; [Πρόκειται ουσιαστικά για μια αλληγορία και στηλίτευση των κοινωνικών προτύπων και τον κοινωνικό αποκλεισμό των παχύσαρκων γυναικών].

Κείμενο απ' το βιβλίο: Νόμιζε ότι ήξερε τι σημαίνει τρόμος... όμως έκανε λάθος... Ο τρόμος ήταν τώρα ψηλαφητός και έκλεβε την ανάσα της...

Κριτική: "Ασυμβίβαστα ζοφερό και ενοχλητικά ερωτικό, το Μαρτύρια της σάρκας είναι ό,τι πιο σκληρό στη λογοτεχνία τρόμου"
Cemetery Dance Magazine, issue #40, August 2002








Αριστοτέλους 27 και Αθαμάνων, Τρίκαλα, Τ.Κ. 42100, info@logeion.gr
Περιγραφή
Εκδοτικός οίκος, www.logeion.gr

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 19, 2012

Φαλλικός Κόσμος

ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΑΚΗ

( του φίλου, του συμφοιτητή ,του πολυτάλαντου αυτού πλάσματος  που μου άνοιξε το σπίτι του και με φιλοξένησε στην Αθήνα, που καθότανε δίπλα μου στα θρανία, που μοιραστήκαμε τα βράδια μας και τα μυστικά μας στη Φλώρινα, ακόμα και το ίδιο δωμάτιο ένα βράδυ που αποτύχαμε να περάσουμε τα σύνορα. Φίλε Γιώργο συνέχισε να γράφεις, να ζωγραφίζεις και φυσικά να υπάρχεις δίπλα μας)


Ελεύθερη μεταγραφή και μετάφραση του κειμένου(Γυάλινος Κόσμος- Τέννεση Ουίλλιαμς) σύμφωνα με το ύφος του, τις νέες εξελίξεις και απαιτήσεις της εποχής.
Με τις φαλλικές αναφορές φιλοδοξεί να δείξει την άνοδο και πτώση της πατριαρχίας.
Επίσης αντιστρέφει τις κλασσικές αντιθέσεις σώματος και πνεύματος, αποσεξουαλικοποιεί το σώμα, το αναπαριστά ως «σκεπτόμενο σώμα γεμάτο μνήμη»
και αναδεικνύει την παραμελημένη «σεξουαλικότητα του εγκεφάλου». 
Λόγω των έντονων ψυχαναλυτικών αναφορών κρίνεται ακατάλληλο για ανηλίκους. Καλή ανάγνωση.
[Ο ΒΛΑΣΣΗΣ ανάβει πούρο και ξαπλώνοντας προς τα πίσω αρχίζει να χαϊδεύει τα αχαμνά του,
ενώ χαμογελά στη ΛΑΟΥΡΑ τόσο πονηρά που την κάνει να κοκκινίζει σαν παντζάρι.
Αυτή παραμένει δίπλα στο τραπέζι, παίρνει έναν δονητή απο τη συλλογή της και αρχίζει να τον σφίγγει στα στήθια της για να σβήσει την επιθυμία της.]
ΒΛΑΣΣΗΣ [αναμμένος, μετα απο μερικές ρουφηξιές]: Τί έκανες μετά το νηπιαγωγείο;
[εκείνη έχει αλλού το μυαλό της]
Ε;
[η ΛΑΟΥΡΑ προτάσσει τα γεμάτα χείλη της]
Λέω, μετά το νηπιαγωγείο τί έκανες, ΛΑΟΥΡΑ;
ΛΑΟΥΡΑ: Τίποτα το ασυνήθιστο
ΒΛΑΣΣΗΣ: Όλο και κάποια αταξία θα έκανες...
ΛΑΟΥΡΑ: Αχ, ναι, ναι...
ΒΛΑΣΣΗΣ: Όπως;
ΛΑΟΥΡΑ: Έπαιζα το γιατρό με τον Γιωργάκη.
ΒΛΑΣΣΗΣ: Και πώς ήταν;
ΛΑΟΥΡΑ: Μμμμ, όχι όπως ήθελα - Αναγκάστηκα να σταματήσω - δε μ'έκανε να τελειώσω-
[Ο ΒΛΑΣΣΗΣ γελάει πονηρά]
ΒΛΑΣΣΗΣ: Ενώ τώρα;
ΛΑΟΥΡΑ: Τίποτα φοβερό. Και μή νομίζεις οτι όλη μέρα τη βρίσκω μόνη μου. Η συλλογή μου απο καουτσουκ παίρνει πολύ χρόνο. Το λάστιχο απαιτεί φροντίδα.
ΒΛΑΣΣΗΣ: Πώς είπες - καουτσούκ τί;
ΛΑΟΥΡΑ: Συλλογή - Εχω μία- [ χαιδεύει τα στήθια της και κοιτάζει προς το παντελόνι του με έντονη περιέργεια]
ΒΛΑΣΣΗΣ [Αυταρχικά]: Ξέρεις τι πιστεύω οτι σου χρειάζεται; Αγριο σεξ![...] Όλοι μπορούν να τελειώσουν.
Ορισμένοι πολλές φορές. [ Με απέραντο ναρκισσισμό κοιτάζεται στον καθρέπτη.].
Απλά πρέπει να βρείς τον κατάλληλο!

[...]
ΛΩΡΑ: Αχ, ναι, ναι.
ΒΛΑΣΣΗΣ: Γιατί πιστεύω στο μέλλον του καουτσούκ![φτάνει σε απόσταση αναπνοής απο τη ΛΑΟΥΡΑ]. Γιατί θέλω να προετοιμάσω το έδαφος.
Να μπώ με ευκολία. Έχω ήδη ετοιμάσει και μία σειρά απο πλαστικές κούκλες... Με φόρα - [ η ανάσα του εχει γίνει βαριά]. Καουτσούκ - αχ! Δέρμα - μμμ! 
Μαστίγια - τσαφ τσούφ! Αλυσίδες - γκρινκι γκριν! Ιδού οι βάσεις του καλού σέξ!
[ Η στάση του είναι πολύ αυταρχική. Η ΛΑΟΥΡΑ τον επιθυμεί τόσο που ασυναίσθητα ανοίγει διάπλατα τα πόδια της μεσα στην απόλυτη καύλα. 
Εκείνος ξαφνικά γλύφει τα χείλη της]
Τωρα θα νομίζεις οτι σε θέλω σαν τρελός!
ΛΑΟΥΡΑ: Αχ, ναι , ναι...
ΒΛΑΣΣΗΣ: Ελα , η σειρά σου τώρα. Τι σου αρέσει πιό πολυ;
ΛΑΟΥΡΑ: Να, όπως είδες, η συλλογη μου απο φαλλούς...

i'm free to go..... yet I remain

Θεάριος


Αυτή την Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου το κατάστημα "ΘΕΑΡΙΟΣ" ανοίγει και σας προσκαλεί να κάνετε ένα ταξίδι στον κόσμο των γεύσεων.

Διάφορα είδη ψωμιού,πίτες,σφολιάτες,μπριός,κρουασάν,βουτήματα,μπισκότα,κέικ,τσουρέκια,πάστες,τούρτες,σιροπιαστά γλυκά,εκλεκτός καφές βιολογικής επεξεργασίας και άλλα πολλά είδη σας περιμένουν να τα δοκιμάσετε.... 

"Δημιουργήσαμε τα μοναδικά αρτοπαρασκευάσματα «Θεάριος» με γνώμονα τα καλά υλικά,την εμπειρία μας, το μεράκι και την αγάπη μας για την αρτοποιεία. Τα κουλουράκια,τα κεικ ,οι σφολιάτες μας και η μεγάλη ποικιλία σε παραδοσιακά ψωμιά , γλυκά ταψιού και άλλα πολλά προιόντα μας είναι αυτά που αναμφισβήτητα μας φέρνουν στην πρώτη θέση γεύσης, ποιότητας και αγνών υλικών"

''Τα γλυκά «Θεάριος» φτιαγμένα από πρώτης ποιότητας πρώτες ύλες ,αντιπροσωπεύουν επάξια την τοπική γευστική κουλτούρα και αξίζει τον κόπο να τα δοκιμάσετε"


Απολαύστε τα μοναδικά γλυκά ταψιού «Θεάριος» με συνταγές φερμένες από την Πόλη.Στο κατάστημα μας θα βρείτε σιροπιαστά φτιαγμένα με τα πιο αγνά υλικά και σε ασυναγώνιστες τιμές, έτοιμα να αποπλανήσουν τον ουρανίσκο σας και να σας μυήσουν στα μυστικά της Ανατολής.Ανακαλύψτε τον μοναδικό κόσμο των σιροπιαστών «Θεάριος» και γίνετε εσείς η καλύτερη διαφήμιση για τα σιροπιαστά μας


"Στο κατάστημα μας θα βρείτε επίσης αποκλειστικά βιολογικής καλλιέργειας καφέ ανώτερης ποιότητας,απαλλαγμένο από χημικά κατάλοιπα.Απολαύστε τα ευεργετικά οφέλη του βιολογικού καφέ  με την πλούσια και μεστή γεύση κι χαρίστε στον οργανισμό σας μια ανεπανάληπτη εμπειρία αναζωογόνησης"

Εύχομαι ολόψυχα στα παιδιά καλές δουλειές γιατί το αξίζουν κι αν σας βγάζει ο δρόμος σας προς τα εκεί προτιμήστε τους και σας εγγυώμαι πως δεν θα χάσετε 

Φαρσάλων 83 & Καστοριάς,τηλ 2410286877

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 18, 2012

Θήλυ

«Το ξέραμε κάποια στιγμή πως θα συμβεί/ Το περιμέναμε/ Φάνηκε άλλωστε και στο υπερηχογράφημα/ Το μωρό είχε δέκα δάχτυλα πάνω, δέκα δάχτυλα κάτω/ και κλειτορίδα/ Η Σελήνη κυλάει ανάμεσα στα πόδια μου/ Βάφει το λευκό μου βρακάκι/ Δύσκολος λεκές το αίμα» (ποίημα Θήλυ).

Νίκη Χαλκιαδάκη 
«Ανάσκελη με πυρετό» (Εκδόσεις Μανδραγόρας)

Ερωτικό παραλήρημα

One love


Ευχαριστώ για την τόσο ωραία φωτογραφία τη Μαρία Γώγου, που την τράβηξε τον Φεβρουάριο του 2012 που βρεθήκαμε παρέα στην Αθήνα στον Πυρήνα για να απολαύσουμε την υπέροχη φίλη Έλενα Γκατζά :)  One love Μαράκι μου :) Μάλλον την Έλενα κοιτάζω και έχω τέτοιο χαμόγελο :)))))

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 17, 2012

Έπιασε βροχή



Γράφει η Σοφία Χολέβα για το ArtnCity

Αγαπημένε αναγνώστη του ArtnCity καλή σου εβδομάδα. Όπως θα κατάλαβες, που το κατάλαβες σίγουρα δηλαδή το φθινόπωρο ήρθε και επειδή φέτος δε βλέπω να φοριέται και τίποτα άλλο εκτός από τα περσινά ήρθε καιρός να κάνεις μια βουτιά στην ντουλάπα σου, στο πατάρι σου ή όπου άλλου έχεις στοιβαγμένα τα φθινοπωρινά σου και να τα απαλλάξεις μια και καλή από τη ναφθαλίνη, μαζί με αυτά και εσένα. 

Τα σχολεία άνοιξαν, οι απεργίες ξεκίνησαν, οι πρώτες αστραπές έπεσαν, τα χειμερινά μαγαζιά αρχίζουν τα opening party και από σήμερα μπορείς πάλι να γράψεις τα φάρμακα της πεθεράς σου, της γιαγιάς σου και γιατί όχι και της θειάς σου.  Τα δικαστήρια πάλι, επίσημα πια θα πάνε με ρυθμούς χελώνας ενώ στο CERN ακόμα τρίβουν, συγνώμη ακόμα ανακαλύπτουν ήθελα να πω, συγκρούσεις πρωτονίων με ιόντα μολύβδου. Η ανύπαρκτη ελληνική τηλεόραση θα ξεκινήσει κι αυτή μέσα σε τούτη την εβδομάδα την καινούργια της σεζόν και σε παρακαλώ μη χάσεις να δεις και φέτος μια από τα ίδια δηλαδή σκουπ - ίδια..

Αλλά εσύ αγαπητέ να είσαι θαρραλέος και να έχεις Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα και Σοφία * πως θα βγάλουμε και τούτο τον χειμώνα, γιατί όπως λέει και ένα σύνθημα ενός τοίχου “Εδώ δεν πεθάναμε από έρωτα, θα πεθάνουμε από την πείνα;”

Όχι αδέρφια μου, δεν θα πεθάνουμε από την πείνα. Παζάρι έρχεται , όλο και ένα βρόμικο θα φάμε, όλο και κανένα κιλό χαλβά Φαρσάλων θα πάρουμε για το σπίτι και άμα θέλουμε να αλμυρίσουμε θα πεταχτούμε και μέχρι την Ελασσόνα που έχει την γιορτή φέτας ετούτο το σουκού. Τα συννεφάκια και οι βροχούλες, δεν θα μας πτοήσουν ούτε ο φρακαρισμένος ορίζοντας από τις πολυκατοικίες. Γιατί κάθε εποχή έχει και τις ομορφίες της και η φύση το φθινόπωρο σε καλεί να την ανακαλύψεις. Μην μένεις κρυμμένος στην πόλη σου αλλά με την πρώτη ευκαιρία εξακολούθησε τις μικρές αποδράσεις σου στα πέριξ και μάθε όλα τα μυστικά που έχει να σου πει το βρεγμένο χώμα. Καλό φθινόπωρο σε όλους και καλά μυαλά.

Υ.Σ  * Σήμερα γιορτάζουν η Πίστη, η Αγάπη, η Ελπίδα και η Σοφία(δηλαδή κι εγώ!!!), μην ξεχάσατε να στείλετε τις ευχές σας 

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 16, 2012

Sometimes i pretend to be normal


Πτώματα φύλλων

 www.momentography.gr - by nan8iela8keto



Ακούω τον ήχο του φθινοπώρου 
της καφετιέρας 
των πεσμένων φύλλων 
της πίσω αυλής 
στον πίσω ακάλυπτο 

Κι όλα είναι μπροστά
βρεγμένοι δρόμοι 
και άνθρωποι μούσκεμα 

Μυρίζω καφέ 
και πτώματα φίλων 
πεσμένων φίλων 
που προσγειώθηκαν 
στην πίσω αυλή
στον πίσω ακάλυπτο 

Όλα στο χώμα γυρίζουν 
Βρεγμένο 
Βρεγμένο 
Κι αυτό συνεχίζει ακάθεκτο
να κάνει τη δουλειά του

σ.χ 

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 11, 2012

Κλίμα της απουσίας


Όλα τα σύννεφα στη γη εξομολογήθηκαν
Τη θέση τους ένας καημός δικός μου επήρε
Κι όταν μες στα μαλλιά μου μελαγχόλησε
Το αμετανόητο χέρι
Δέθηκα σ' έναν κόμπο λύπης.

II
Η ώρα ξεχάστηκε βραδιάζοντας
Δίχως θύμηση
Με το δέντρο της αμίλητο
Προς τη θάλασσα
Ξεχάστηκε βραδιάζοντας
Δίχως φτερούγισμα
Με την όψη της ακίνητη
Προς τη θάλασσα
Βραδιάζοντας
Δίχως έρωτα
Με το στόμα της ανένδοτο
Προς τη θάλασσα
Κι εγώ - μες στη Γαλήνη που σαγήνεψα.

III
Απόγευμα
Κι η αυτοκρατορική του απομόνωση
Κι η στοργή των ανέμων του
Κι η ριψοκίνδυνη αίγλη του
Τίποτε να μην έρχεται Τίποτε
Να μη φεύγει
Όλα τα μέτωπα γυμνά
Και για συναίσθημα ένα κρύσταλλο. 

(Οδυσσέας Ελύτης, προσανατολισμοί,1941)
 

The Time We Lost Our Way

Συνάντηση Δεύτερη

Δεύτερο meeting της ομάδας για την μουσικό-θεατρική παράσταση "Ρωμιός και Tζουλιέττα". Στη συγκεκριμένη φωτογραφία έχουμε αρκετές απουσίες... Είμαστε κι άλλοι :P

Ευχαριστούμε Δημήτρη Λ. για τις υπέροχες φωτογραφίες και όχι μόνο !

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 10, 2012

Umberto D

Κοινόχρηστα



Πολύ φοβάμαι πως δεν θα αλλάξουν τα πράγματα.Όταν ξυπνάω φοβάμαι, κι όταν κάνω πάλι πως κοιμάμαι κι εκεί φοβάμαι.Φοβάμαι διαρκώς και αδιάλειπτα και τότε είναι που αρχίζεις κι εσύ να μιλάς πολύ και να λες και να λες και να λες τόσες κουταμάρες μαζεμένες. Να κι αυτοί εκεί στην τηλεόραση και στους δρόμους και στα καφέ. Πιο πολύ με τρομάζουν τα γιγαντωμένα ΕΓΩ, τα τσαλαπατημένα ΕΜΕΙΣ και ο κόσμος γυρίζει και γυρίζει γύρω από τους μονόχνωτους εαυτούς μας. Καλέ μου, κανείς δεν ασχολείται , πάψε να μιλάς δε μπορώ να σε ακούω πια. ΒΟΥΛΩΣΕ ΤΟ, χρυσέ μου. Ουρλιάζουν όλοι, είναι όλοι μέσα στο κεφάλι μου. Θέλω να ηρεμήσω, να πληρώσω τα κοινόχρηστα αλλά δεν έχω, είπα στον διαχειριστή να πλένω εγώ τις σκάλες για κανένα εξάμηνο μπας και ξεχρεώσω να τα βρούμε έτσι ,είπε εντάξει. Ναι αυτό θα κάνω και το μπάσταρδο θέλει και φαί. Το καλό μου, κοίτα πως μεγάλωσε! Μεγάλωσε αλήθεια και ο άλλος ούτε που να το δει. Που να είναι άραγε; Τι με νοιάζει; Καλύτερα που έφυγε ο μαλάκας. Ήρθε και η άλλη από την ενορία και καλά να βοηθήσει,θέλουν λέει να μου στείλουν και κοινωνική λειτουργό, δε μπα να στείλουν και αστροναύτη; Πότε θα σωπάσουν όλοι τους; Αλλά αυτή φταίει που έφυγε και μας παράτησε σαν σκυλιά με τον πατέρα, αυτός τα τίναξε κι ευτυχώς τα αδέρφια στέλνουν κανα ψιλό για να περνάω κι εγώ.Εγώ; Ίσα που φαίνεται το ωμέγα. Μαλακία θα βρέξει. Πάλι χειμώνας, πάλι κοινόχρηστα . Θα του πω να μου κόψουν την παροχή ή να με προσλάβουν μόνιμα για τις σκάλες. Καλά αυτό αλλά τι ήθελαν και μου άφηναν το κωλόσπιτο, δεν έχω να πληρώσω ούτε για το ρεύμα, που να πλήρωνα και για το ρεύμα να πω αι στο διάολο αλλά πληρώνω όλο για κάτι παπαριές που  λένε και λένε στην tv αλλά πια δεν καταλαβαίνω, τους βλέπω στο mute και ρίχνω κάτι γέλια με τις σκατόφατσες δε φαντάζεσαι.Τις προάλλες σκέφτηκα να την κάνω απλά δεν ήξερα αν έπρεπε να πάρω και το μούλικο μαζί. Που πήγε το μαλακισμένο εδώ ήταν πριν λίγο. Πάλι κρυφτό θέλει να παίξει, κανόνισε να εμφανιστείς γρήγορα κωλόπαιδο γιατί αλλιώς θα φας ένα βρωμόξυλο να έχεις να το θυμάσαι. Με συγχωρείται τώρα πρέπει να κλείσω, όσο για το γκάλοπ ρωτήστε δίπλα, αυτοί σίγουρα θα ξέρουν. 

σ.χ

Σχεδόν δεκαετία

As It Was Written


Earth, earth,
riding your merry-go-round
toward extinction,
right to the roots,
thickening the oceans like gravy,
festering in your caves,
you are becoming a latrine.
Your trees are twisted chairs.
Your flowers moan at their mirrors,
and cry for a sun that doesn't wear a mask.

Your clouds wear white,
trying to become nuns
and say novenas to the sky.
The sky is yellow with its jaundice,
and its veins spill into the rivers
where the fish kneel down
to swallow hair and goat's eyes.

All in all, I'd say,
the world is strangling.
And I, in my bed each night,
listen to my twenty shoes
converse about it.
And the moon,
under its dark hood,
falls out of the sky each night,
with its hungry red mouth
to suck at my scars. 
Anne Sexton

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 05, 2012

Πίστεψε ότι μπορείς



Πιστεύω στα σημαντικά πράγματα και η αλήθεια είναι ότι είχαμε χάσει κάθε πίστη σε οτιδήποτε, ίσως γιατί νομίζαμε ότι τα είχαμε κερδίσει όλα, τα είχαμε λύσει όλα και τα είχαμε διορθώσει όλα. Στην πραγματικότητα δεν είχαμε φτιάξει ποτέ τίποτα. Η γενιά μου μεγάλωσε μέσα στα δικαιώματα ή έτσι νομίζαμε και τώρα ήρθαν και μας άρπαξαν αυτή τη μοναδική μας αυταπάτη, την μονάκριβη ψευδαίσθηση. Τα πράγματα εκεί έξω γίνονται σκληρά, τα πετσιά μας χόντρυναν επικίνδυνα. Η βία, ο ρατσισμός, η εξαθλίωση, η ανέχεια, η πείνα, οι αυτοκτονίες, δεν είναι πλέον απλά λέξεις στην ατζέντα μιας κουλτουροσυζήτησης σε αντεργκράουντ μαγαζιά για το τι γίνεται στον ανηπεράσπιστο τρίτο κόσμο είναι  ανατριχιαστικά δίπλα σου, είναι μέσα στον γαμημένο κώλο μας τούτο το τεράστιο παλούκι και όλο μεγαλώνει και μεγαλώνει όπως το φίδι στον κόρφο μας.

Όταν ο αγαπημένος μου Bob Marley κατάντησε μοναχά μια καλτ φάτσα τυπωμένη, σε σόβρακα, σημαίες, κάλτσες και κονκάρδες, όταν τον καπηλεύτηκαν ανελέητα τόσοι και τόσοι τάχα μου αριστεροί, προοδευτικοί και τι άλλα σκατά ήταν δεν ξέρω, που εδώ που τα λέμε και τα ίδια τους τα νύχια να μύριζαν δεν θα ήξεραν ούτε και οι ίδιοι τι είναι στην πραγματικότητα και απλά πάλευαν και παλεύουν με τις εμμονές τους.

Τότε τι να περιμένεις από τούτο τον κόσμο; Που άκουγες το Get up Stand up, Fight For Your Rights και χαχάνιζες στα μπιτσόμπαρα; Πρέπει απεγνωσμένα να πιστέψουμε σε σημαντικά πράγματα και σημαντικούς ανθρώπους. Νομίζαμε ότι τα είχαμε λυμένα όλα ή βυθιζόμασταν στην καταθλιψάρα μας. Όλα πουλημένα είναι, όλα στημένα είναι, δεν μπορούμε τίποτα να κάνουμε πια, κανείς δεν νοιάζεται για μας, ας σώσουμε το τομάρι μας, ας το στείλουμε τουλάχιστον στον ψυχολόγο να λύσει τα υπαρξιακά του. Μας είχανε πετάξει και ένα ξεροκόμματο δήθεν ελευθερίας λόγου, πνεύματος και αρχίδια και τι τα κάναμε όλα αυτά; Τα γαμήσαμε κι αυτά τη μάνα πατόκορφα και εκεί που είχαμε γίνει ένα με την απάθεια μας βάλανε στα τέσσερα και μας τα πήραν όλα, μέχρι και τις ψευδαισθήσεις μας.

Σε παρακαλώ πίστεψε ότι μπορείς....

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2012

Είμαι φτιαγμένη από την ύλη των ονείρων



Είμαι η Τζουλιέττα και είμαι φτιαγμένη από την ύλη των ονείρων...

video made by sophie_jamaica...

Σας περιμένω εννοείται στην παράσταση

 Που ξέρετε μπορεί να παίζω κι εγώ...

Έρχεταιιιιι Δεκέβριος 2012

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 03, 2012

Ανάσκελη με πυρετό

Ανάσκελη με πυρετό"_ Νίκη Χαλκιαδάκη _ Μανδραγόρας Αύγουστος 2012

Hide and Sick

Τους φίλους με τα ματωμένα γόνατα
τους έντυσαν με τα μακό 
Tους έμαθαν να κρύβονται
-μόνο να κρύβονται-

Τους φίλους από μανταρίνι και χώμα
δεν τους έψαξε κανείς

Θα χουν σαπίσει στις αυλές
πίσω από τα αυτοκίνητα
Tα πτώματά τους ανήλικα
πάλλονται άθαφτα

Μαμά, βάλε με στην κοιλιά σου
-μόνο για απόψε-
και γέννα με αύριο στο δρόμο

Έχω μέσα μου
ΞΕΛΕΥΘΕΡΙΑ για όλους

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 02, 2012

"Ρωμιός και Τζουλιέττα"

Χορηγός επικοινωνίας ArtandCity.

H Έλενα Γκατζά "μετά φόβου" παρουσιάζει:


"Ρωμιός και Τζουλιέττα"...


Ιδέα - σενάριο: Έλενα Γκατζά.


Σκηνοθετική επιμέλεια: Άκυς Μητσούλης.


Μουσική επιμέλεια: Θέμης Σαμαντζής.


Κινησιολογική επιμέλεια: Φαίη Σούκου.


Βίντεο: Σοφία Χολέβα.

Σκηνογραφία - Αφίσα: Δημήτρης Λαπούσης.


Κοστούμια: Ελένη Ψύρρα.


Φωτογραφία: Μαρία Γώγου.


Πρωταγωνιστουν: Έλενα Γκατζά - Δημήτρης Φωτίου

Επιμέλεια Προώθησης: Θάνος Γκουρομπίνος.


έρχεται.....ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2012......:-)


πηγή: Art and City: "Ρωμιός και Τζουλιέττα". http://artandcity.blogspot.com/2012/09/blog-post_3720.html#ixzz25KLAMMu9