Τρίτη, Νοεμβρίου 13, 2012

7 Χρόνια "Εκπαιδευμένοι στο οίδημα"

13 Νοεμβρίου 2005-13 Νοεμβρίου 2012 και συνεχίζουμε... 


Τρίτη και 13 και εφτά χρόνια "Εκπαιδευμένοι στο οίδημα". Ένα οίδημα που μεγαλώνει κυριολεκτικά και μεταφορικά! Ναι ήταν πριν από εφτά χρόνια ένα απόγευμα της 13ης Νοεμβρίου, στο φοιτητικό μου σπίτι όταν παρέα με τον Μιχάλη ανέβασα την πρώτη μου ανάρτηση σε αυτό εδώ το  blog. Προφανώς και έχουν αλλάξει πολλά από τότε στη χώρα, στον πλανήτη, στις ζωές όλων μας, όμως οι μεγάλες αλήθειες ήταν και θα είναι πάντα οι ίδιες ανεξάρτητα από τις όποιες κρίσεις και αυταπάτες κι αν περνούμε και θα είναι πάντα κάπου εκεί μπροστά μας και θα περιμένουν να τις ανακαλύψουμε, να τις αγκαλιάσουμε και να τις αποδεχτούμε.

Εφτά χρόνια blogger εδώ στην ήσυχη διαδικτυακή γωνιά μου αυτό που κατάλαβα είναι ότι υπάρχουν χιλιάδες άνθρωποι που γράφουν υπέροχα και ξέρουν να εκφράζουν τα προβλήματα τους, τον νταλκά τους και ότι άλλο βάλει ο νους σας με απίστευτο ταλέντο και μαεστρία αλλά υπάρχει ένα μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων, αρκετά μεγαλύτερο δυστυχώς που αδυνατούν να εκφραστούν μέσω του γραπτού λόγου για απλά καθημερινά πράγματα. Ναι δεν μιλάω για ανάλυση ποίησης ή υψηλής λογοτεχνίας, μιλάω για το απλό τ και α τα!

Δεν ξέρω τι φταίει, το έχω εντοπίσει εξάλλου και σε διαφορετικές ομάδες ανθρώπων. Δεν είναι δηλαδή μονάχα οι Άκα-Μπούκα , ποδόσφαιρο, ξύλο, γήπεδο, τζατζίκι και στοίχημα που πέρα από αυτό δεν μπορούν να ολοκληρώσουν ούτε πρόταση, χωρίς ορθογραφικό, συντακτικό, νοηματικό λάθος είναι και οι άλλοι, οι και καλά σπουδαγμένοι, που μιλάνε μόνο μέσα από τσιτάτα.  Αν τους έβαζες να γράψουν κάτι έξυπνο από μόνοι τους είμαι σίγουρη ότι ακόμα θα χτυπούσαν τη μύτη από το μολύβι τους στο χαρτί ή για να πούνε απλά πράγματα θα έπρεπε να σου γράψουν ολόκληρο κατεβατό σε στυλ έκθεσης που γράφαμε στο λύκειο και  πιστέψτε με θα είχατε βαρεθεί την ανάγνωση πριν καν ολοκληρώσετε την πρώτη παράγραφο.

Ναι μπορεί να απαιτεί γνώσεις, παίδευση και ταλέντο για να γράψεις και να ξεχωρίσεις καλή λογοτεχνία αλλά νομίζω ότι είναι θέμα "στοιχειώδους παιδείας" το να μπορείς να επικοινωνείς και να εκφράζεσαι με απλά λόγια και να γίνεσαι κατανοητός από τους άλλους αλλά φαίνεται ότι μέχρι κι αυτό για να το πετύχεις στις μέρες μας για μερικούς φαντάζει ακόμη άθλος..

Θα φταίει μάλλον που μεγαλώσαμε μαζί με την ιδιωτική τηλεόραση δεν εξηγείται αλλιώς!

Χρόνια πολλά στο μπλογκάκι μου λοιπόν και να το έχω πάντα εδώ για να το γεμίζω με τις σκέψεις, τις ιδέες, τις εικόνες και τα όνειρα που θα έρθουν ! Εύχομαι να συνεχίσει να έχει αυτή την ξεχωριστή, μοναδική του θέση στη ζωή μου αλλά και στο χάος του διαδικτύου και να είμαι καλά να το γεμίζω με όσο πιο όμορφες αναρτήσεις μπορώ!!!

Η φωτογραφία τραβήχτηκε 13 Νοέμβριου 2005 στο καφέ Κουρσάρος.

Μετά από αυτό τον καφέ γεννήθηκε το "Εκπαιδευμένοι στο οίδημα" !7 χρόνια μετά, εκείνο που διαπιστώνω είναι ότι παραμένω ένα παιδί.

Δημοσίευση σχολίου