Στο ίδιο πτυελοδοχείο


Πως θα γίνει; Τι να γίνει δηλαδή; Σαν τι θες να γίνει; Είναι ταλέντο να μπορείς να γράφεις αυτά που βαριέσαι να διαβάσεις;  Χμμμ καμιά φορά όταν βρίσκω το κουράγιο και την υπομονή να τα διαβάσω έχω την αίσθηση ότι τα έγραψε ο ίδιος άνθρωπος. Κοίτα να δεις που εκατοντάδες γράφουν σαν ένας! 

Αν αυτό όμως αρέσει; Μήπως έχεις εσύ το πρόβλημα αλλά γιατί να είναι πρόβλημα; Ο καθένας γράφει όπως του αρέσει  και οι κάποιοι διαβάζουν ότι τους αρέσει! Αυτή η εξονιχιστική περιγραφή με τρελαίνει και αυτά τα επίθετα, που κάνουν τον ουρανό εκθαμβωτικό, σκοτεινό, με πορτοκαλί και άλλες αποχρώσεις. Που πας κι αυτή τη ματαιοδοξία που φουντώνει; Με πιάνει πανικός και αυτά τα βιογραφικά στα "αυτιά"; Σαν να έφτυσαν όλοι μαζί στο ίδιο πτυελοδοχείο! 

Υπάρχει κάτι καινούργιο να προτείνεις πια; Έναν σκέτο ουρανό; Ένα συννεφιασμένο ίσως και να είναι αρκετό; Μήπως κι αυτός δεν έχει ήδη περιγραφεί; Μήπως και η ίδια αυτή η ανάλυση δεν είναι μάταιη; Τι να κάνεις, πάρε περίεργο ύφος, ξέρεις σκεπτικού, απόμακρου και λίγο περίεργου και ίσως πετύχεις. Θα υπάρχουν βέβαια πάντα και μέρη χωρίς ουρανό και άνθρωποι που διαβάζουν κάτω απ'τη γη... 
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις