Δευτέρα, Φεβρουαρίου 27, 2012

Royal Mile

Royal Mile

Με περίμεναν στο σπίτι. Μόλις γύρισα δεν ήξερα ποιον να πρώτο αγκαλιάσω. Τη λεκάνη, τη μπανιέρα ή το κρεβάτι μου;

Τελικά η σειρά είχε ως εξής: 

1. Λεκάνη 

2. Μπάνιο 

3. Καναπές 

Είπα ότι θα ήταν για λίγο αλλά με το που με άδειασα εκεί, η αποπλάνηση ήταν αναπόφευκτη. 

Το κρεβάτι μου ακόμα περιμένει.

Αυτά, χθες.Προχθές στη George Street, ο ταρίφας-ταρίφας ήταν είδος υπό 

εξαφάνιση. Δεν ήταν απαραίτητα και κακό, μας βοήθησε να απολαύσουμε για λίγο τη νυχτερινή

έξοδο των περαστικών με τα ψηλά τακούνια. Ο κόσμος εδώ είναι διαφορετικός . 

Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες που λείπω από την Ελλάδα και ήδη όλα έχουν αλλάξει.

Θυμάμαι εκείνο το πρωινό της Τρίτης, πουρνό-πουρνό στο σταθμό της Λάρισας 

να περιμένω το τρένο, που ήρθε με μισή ώρα καθυστέρηση και τους ταξιδιώτες που φεύγανε για 

Βόλο και Θεσσαλονίκη με το "Imagine"  στα χέρια και αναρωτιόμουνα. Άραγε θα τους κρατήσω 

συντροφιά στο μικρό τους ταξίδι ; Τότε θύμωσα μαζί μου. Αυτός ο κόσμος δεν έχει ανάγκη

άλλο από αγανάκτηση, μπορεί να το κάνει και μόνος του στον καναπέ του, τώρα αν εγώ 

τον εκφράζω με αυτά που γράφω, είναι άλλο θέμα. Αυτός ο κόσμος έχει ανάγκη 

από μια άλλη οπτική, από ένα άλλο δρόμο, ο παλιός βγάζει απλά σε αδιέξοδο.Όχι άλλες 

διαπιστώσεις, μόνο καινούργιες διαδρομές. Μας λείπει η προοπτική. Είχα μπει ήδη στο τρένο,

ψάχνοντας τη δικιά μου...


Συνεχίζεται.... 


Στο Ελ. Βελ απολάμβανα τον φραπέ μου, τον είχα πληρώσει 3,80 και όχι 1,60 που έγραφε ο 

τιμοκατάλογος. Όταν παραπονέθηκα μου είπαν ότι 1,60 ήταν ο take away... Έκατσα και 

ρουφούσα μαζί με εκείνον και το 2board , διάβασα και το διήγημα  "Ταξίδι στον αέρα" είχα στείλει

κι εγώ, η αλήθεια είναι όχι κάτι ιδιαίτερο αλλά ποιος ξέρει ίσως κάποτε κρατήσω συντροφιά και 

σε άλλους ταξιδιώτες....

Κυριακή, Φεβρουαρίου 19, 2012

Τα τρόπαια


"Τα τρόπαια" είναι ένα project, που δημιουργήθηκε στα πλαίσια του μαθήματος "Δικτυακές και πολυμεσικές εφαρμογές της Λογοτεχνίας στην εκπαίδευση", στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα Δημιουργικής Γραφής, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. 

Διδάσκουσα του μαθήματος είναι η κ. Σοφία Νικολαίδου. Το όλο project στηρίχτηκε στην ιδέα του Daniel Meadows δείτε σχετικά εδώ αλλά και  εδώ καθώς και εδώ.  Θέλω να ευχαριστώ τον Γιώργο Μεταξιώτη, που ήταν εκείνος που μου έδωσε τα φώτα του και βοήθησε να γεννηθεί η ιδέα για "Tα τρόπαια", καθώς και τον Γιώργο Δαβλέρη που εμφανίζεται στο βίντεο υποδυόμενος τον αδερφό μου και τον Αχιλλέα Βασιλόπουλο,για την πολύτιμη βοήθεια του στη φωτογράφιση.

Κείμενο : Σοφία Χολέβα
Μοντάζ: Σοφία Χολέβα

Υποσημείωση: Ενδέχεται να υπάρξουν μετατροπές καθώς το project δεν βρίσκεται ακόμα στο τελικό στάδιο. 

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 17, 2012

Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής


Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής
Επ, που πας; Πάτησες το link;

Εδιμβούργο



Αποτελεί το βορειότερο και ορεινότερο τμήμα της Μ. Βρετανίας, που βρίσκεται βόρεια της Αγγλίας. Φημίζεται για το ουίσκι της. Στα Χάιλαντς κυριαρχεί το άγριο τοπίο με τις λίμνες, τα βουνά, τα κάστρα, τα ρυάκια, που αποτελούν πόλο έλξης για τους τουρίστες. Ανάμεσα στις λίμνες και η γνωστή λίμνη του Λόχνες.

Περιεχόμενα
:

1. Γενικές Πληροφορίες
2. Ιστορική αναδρομή
3. Κύρια αξιοθέατα
4. Προτάσεις διαδρομών
5. Φαγητό - ποτό - διασκέδαση
6. Αγορές
7. Μετάβαση - Συγκοινωνίες
8. Διαμονή - Ξενοδοχεία
9. Ταξιδιωτικά Tips
10. Πρεσβεία - Προξενεία - Τηλέφωνα ανάγκης
11. Links


1. Γενικές πληροφορίες

Έκταση: 78.772 τ.χλμ
Πληθυσμός: 5.100.000 κατ.
ΠρωτεύουσαΕδιμβούργο
Πολίτευμα: συνταγματική μοναρχία
Κυριότεροι ποταμοί: Εσκ, Νιθ, Ντη, Ντον, Μέιγκ
Κλίμα: εύκρατο με ήπιους χειμώνες και θερμά καλοκαίρια και άφθονες βροχοπτώσεις
Γλώσσα: αγγλική (η σκοτσέζικη γαελική μιλιέται σχεδόν από 80.000 άτομα στη Σκοτία)
Σημαντικές πόλεις: Γλασκόβη, Άμπερντιν, Ντάντι
Οροσειρές: όρη της Σκοτίας, Γραμπιανά, Σέβιοτ
Ψηλότερη κορυφή: Μπεν Ατόου (2.220 μ.)
Σπουδαιότερος ποταμός: Κλάιντ
Λίμνες: Λόμοντ, Νές, Κάτριν κ.α
Θρήσκευμα: προτεστάντες πρεσβυτεριανοί
Νόμισμα: λίρα στερλίνα 

2. Ιστορική αναδρομή


Οι πρώτοι κάτοικοι της Σκοτίας ήταν οι Καληδόνιοι, κέλτικης καταγωγής. Στο βόρειο τμήμα της χώρας έμειναν οι φυλές των Σκώτων και των Πίκτων ανεξάρτητες, οι οποίες άρχισαν να εκπολιτίζονται κατά τον 6ο αιώνα, με τη διάδοση του χριστιανισμού και την ίδρυση μοναστηριών. Το 843 οι δύο φυλές ενώθηκαν σε ενιαίο βασίλειο υπό τον Σκώτο Κέννεθ. Το 1291 ο Εδουάρδος Α΄της Αγγλίας διορίστηκε διαιτητής από το Κοινοβούλιο και παραχώρησε το στέμμα στον Ιωάννη Μπάλιολ. Στη συνέχεια ανέλαβε την ηγεμονία ο Ροβέρτος Μπρους και μετά ο γιος του Δαβίδ Β΄, που ανετράπη το 1332 από τον Εδουάρδο Μπάλιολ, ο οποίος επανέφερε την αγγλική κυριαρχία. Το 1371 την ηγεμονία αναλαμβάνει ο Ροβέρτος Α΄Στούαρτ. Η Σκοτία συμμάχησε με τη Γαλλία και διεξήγαγε πολέμους με την Αγγλία. Το 1560 αναγνωρίστηκε η πρεσβυτεριανή Εκκλησία στη χώρα, αλλά τον επόμενο χρόνο με την επιστροφή της Μαρίας Στούαρτ από τη Γαλλία οι καθολικοί εξεγέρθηκαν προκαλώντας την εκθρόνιση της βασίλισσας, που ζήτησε άσυλο στην Ελισάβετ της Αγγλίας. Το 1630 σχηματίστηκε η Ομολογία πρεσβυτεριανής πίστεως. Το 1707, κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Άννας Στούαρτ, η Σκοτία κι ηΑγγλία συγχωνεύθηκαν στο ενιαίο κράτος της Μεγάλης Βρετανίας. Από τότε το Κοινοβούλιο ενώθηκε. Υπάρχουν 45 βουλευτές στη Βουλή των Κοινοτήτων και 16 λόρδοι στη Βουλή των Λόρδων στο Λονδίνο

3. Κύρια αξιοθέατα


Ίνβερνες
Η πρωτεύουσα των Χάιλαντς (τα υψίπεδα της Σκοτίας) στη βόρεια Σκοτία, χτισμένη στις όχθες του ποταμού Νες, πάνω στον οποίο βρίσκονται οι πύργοι του Ίνβερνες Καστλ. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Ίνβερνες για να περιηγηθείτε στην υπέροχη περιοχή των Χάιλαντς.

Λίμνη του Λόχνες
Η πασίγνωστη για το τέρας της λίμνη, το τέρας του Λόχνες, με το όνομα Νέσι, που βρίσκεται κοντά στο Ίνβερνες.

Λίμνη Λοχ Λόμοντ
Ακόμα μία από τις πανέμορφες λίμνες (λοχς) της Σκοτίας στην περιοχή Τρόζακς, η περιοχή γύρω από τα νότια σύνορα των Χάιλαντς. Αποτελεί τη μεγαλύτερη λίμνη της Βρετανίας. Απέχει 30 χλμ από τη Γλασκόβη.

Κάστρο Μπλερ Αθόλ
Ένα από τα πιο αξιόλογα κάστρα της Σκοτίας

Πιτλόχρυ
Γραφικό χωριό της Σκοτίας

Περθ
Πόλη χτισμένη στις όχθες του ποταμού Τέη

Αποστακτήρια ουίσκι
Από τα γνωστότερα αποστακτήρια ουίσκι είναι αυτό του Ντιούαρς στο Άμπερφελντυ και αυτό στο Νταλουίνι. Εκεί μπορείτε να δοκιμάσετε το εθνικό ποτό της Σκοτίας.

Γενικά στην περιοχή των Χάιλαντς θα δείτε πέρα από τις λίμνες, τους πύργους και τα σκούρα δάση και μερικά από τα κάστρα και φρούρια της Σκοτίας. 

4. Προτάσεις διαδρομών


Εδιμβούργο
Η "Αθήνα του Βορρά" σύμφωνα με τους Σκοτσέζους.
Ξεκινήστε από το επιβλητικό κάστρο - φρούριο της πόλης, το Χόλυρουντ, που δεσπόζει πάνω από τοΕδιμβούργο. Μέσα στο παλάτι θα δείτε τα βασιλικά λουτρά. Εκεί βρίσκεται και το κτίριο του Κοινοβουλίου. Στη συνέχεια θα πάτε στο κάστρο του Εδιμβούργου για να δείτε το γραφικό εκκλησάκι της Αγίας Μαργαρίτας, το παλαιότερο κτίριο που σώζεται στο Εδιμβούργο. Στην Πλατεία του Στέμματος στο κάστρο θα δείτε και το βασιλικό παλάτι, όπου εκτίθεται η πέτρα του πεπρωμένου. Συνεχίζοντας μπορείτε να πάτε στο λόφο Κάλτον για να απολαύσετε την πανοραμική θέα της πόλης και το μνημείο του Νέλσονα. Μετά πηγαίνετε στο βασιλικό μουσείο της Σκοτίας με εκθέματα από την ιστορία της Σκοτίας. Φθάνοντας στην καινούργια πόλη θα δείτε την Εθνική Πινακοθήκη και το μνημείο του συγγραφέα Σερ Ουόλτερ Σκοτ. Τέλος θα περπατήσετε στο βασιλικό μίλι (Royal Mile), έναν λιθόστρωτο δρόμο μήκους ενός μιλίου, όπου βρίσκεται και ο καθεδρικός ναός του Αγίου Τζάιλς. 

5. Φαγητό - ποτό - διασκέδαση


Εστιατόρια στο Εδιμβούργο θα βρείτε αρκετά και οι τιμές τους ποικίλλουν. Πάντως δεν είναι δύσκολο να βρείτε φθηνό φαγητό στο Εδιμβούργο. Επίσης είναι εύκολο να γευθείτε φαγητά από διάφορα μέρη του κόσμου, όπως ινδικά, παριζιάνικα, ιταλικά κτλ. Το εθνικό πιάτο της Σκοτίας είναι το χάγγις, πρόβατο μαγειρεμένο με τα συστατικά του στο στομάχι του.

Εννοείται πως θα δοκιμάσετε ουίσκι, το εθνικό ποτό της χώρας. Μπορείτε να πάτε σε μία από τις παραδοσιακές σκοτσέζικες παμπ. Μία από τις πιο γνωστές είναι το Bennet's bar με μεγάλη ποικιλία από ουίσκι. Επίσης μπορείτε να αναζητήσετε καταστήματα με παραδοσιακή σκοτσέζικη λαϊκή μουσική. 

6. Αγορές


Η Πρίνσες Στρητ είναι από τους κύριους δρόμους στην καινούργια πόλη όπου υπάρχουν πολλά εμπορικά καταστήματα. Ένα από τα μεγαλύτερα είναι το Princes Mall. Μπορείτε να αγοράσετε διάφορα βιβλία (τα οποία είναι δυνατόν να βρείτε και σε διάσπαρτα σημεία στην πόλη), σουβενίρ και αν θέλετε ρούχα ψωνίστε κυρίως μάλλινα. Η πόλη Μόφατ που έχει έμβλημα ένα κριάρι είναι η πηγή των μάλλινων. Τέλος μια ωραία ιδέα για αναμνηστικά είναι μια παραδοσιακή ενδυμασία. 

7. Μετάβαση - Συγκοινωνίες


Αεροπορικώς θα φτάσετε στο Εδιμβούργο με ενδιάμεσο σταθμό ή με easyjet κατευθείαν από Αθήνα. Αεροδρόμιο έχει και η Γλασκόβη, όπου θα φτάσετε είτε με απευθείας πτήση από Αθήνα ή πάλι με ενδιάμεσο σταθμό.Επίσης μπορείτε να φτάσετε οδικώς από Αγγλία. Θα ξοδέψετε χρόνο αλλά θα κερδίσετε εντυπώσεις.

Για τις διαδρομές σας μέσα στην πόλη μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το λεωφορείο ή το τραίνο. 



9. Ταξιδιωτικά Tips

Επιδιώξετε να παρακολουθήσετε στους δρόμους κάποιον από τους μουσικούς που παίζουν γκάιντα, το παραδοσιακό όργανο της χώρας, φορώντας την παραδοσιακή φορεσιά "κιλτ". 


ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΕΙΤΕ• Το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης.• Το ζωολογικό κήπο.• Το παλάτι Holy rood House όπου έμεινε η Μαρία Στιούαρτ.• To εργοστάσιο παραγωγής ουίσκι.• Το μνημείο του φημισμένου Σκοτσέζου συγγραφέα σερ Ουόλτερ Σκοτ.
ΜΙΚΡΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ• Μουσεία: Ξεκινώντας από την Νέα πόλη με την αλησμόνητη αρτηρία Πρίνσες Στρίτ βρίσκονται τα 3 σπουδαιότερα μουσεία: το μουσείο αρχαιοτήτων, η εθνική πινακοθήκη Προσωπογραφιών και βέβαια η εθνική πινακοθήκη.• Τον πύργο του Εδιμβούργου με την τάφρο και τα εντυπωσιακά οικοδομήματα πάνω σε ένα βραχώδη ακρωτήρι.• Military Tatoo: Φωταγωγημένη βραδινή παράσταση ιστορικών μαχών και μοντέρνων στρατιωτικών ελιγμών, που συμπληρώνονται με άλογα, γκάιντες και ταμπούρλα.

10. Πρεσβεία - Προξενεία -Τηλέφωνα ανάγκης

Γενικό Προξενείο Λονδίνου
1a Holland Park, London W. 11 3TP
tel: 0044- 207 221 6467, 207 313 5600
fax: 0044- 207 243 3202
e-mail: consulategeneral@greekembassy.org.uk

Πρεσβεία Λονδίνου
1a Holland Park, London W. 11 3TP
tel: 0044- 207 229 3850
fax: 0044- 207 229 7221
e-mail: political@greekembassy.org.uk

Βρετανική πρεσβεία Αθήνας
Πλουτάρχου 1, Κολωνάκι
τηλ: 210 7236211

emergency phone (αστυνομία, πυροσβεστική, ασθενοφόρο): 999

11. Links


www.travelscotland.co.uk

www.clickedinburgh.com

www.edinburgh-holidays.com

www.royalmile.com

www.edinburghguide.com

www.stayinedinburgh.net

www.britainexpress.com

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 15, 2012

Roi Mat


Παίζω σκάκι με τον υπολογιστή μου. Τον έχω και κάθεται ψηλά στα μπούτια μου. Η μάνα μου φωνάζει να μην τον βάζω εκεί. "Αχ, με αυτά που κάνεις δε θα δω, Βαγγελίτσα." Δε θα δει - κι αν δει, μια Άρτεμις θα είναι όπως και η μητέρα της. Πριν από λίγο χτύπησε το κινητό μου.Ήταν δυο φίλοι, με ρώτησαν, αν είμαι σπίτι και μου ζήτησαν αν μπορώ να παραγγείλω εγώ για εκείνους  κάτι κρέπες, γιατί δεν είχαν μονάδες στο κινητό. 

Τις προάλλες στο πάρτι της Μυρσίνης και της Κατερίνας στο Mosh pit(με αφιέρωμα σε 80'ς 90'ς)στη Κουμουνδούρου,  απέναντι από το μικρό γραφείο αγγελιών που υπήρχε κάποτε όταν δούλευα στον "Κόσμο" και έβγαζα τα πρωινά με φραπέ, ο ένας ρωτούσε τον άλλο, όχι που δουλεύει αλλά από που πήρε πούλο-κοινώς από που απολύθηκε. 

Σηκώνω τα μάτια πάνω από την οθόνη, χαζεύω τα δάχτυλα των ποδιών μου, και καθώς τα χάζευα θυμήθηκα πως άλλος φίλος, που είχε κλείσει κάποτε εισιτήρια για ένα ταξίδι που ήταν να πάμε μαζί το οποίο ακυρώθηκε επειδή εκείνος στο τέλος βαρέθηκε και το ακύρωσε, μου ζητάει πίσω τα λεφτά γιατί λέει ότι του τα χρωστάω...

Έξω τα καίνε, αλλού τα σπάνε αλλού δε γίνεται τίποτα. Πήγα κι εγώ σε μια πορεία, αυτό που κατάλαβα  είναι ότι με τα μυαλά που κουβαλάμε στο τέλος πάλι θα φαγωθούμε μεταξύ μας. Ευτυχώς σε λίγες μέρες φεύγω. Πάω σε άλλη χώρα, να ηρεμήσω λίγο, να αναπνεύσω και γιατί όχι ίσως και να δω μήπως και μπορώ να μείνω εκεί ή οπουδήποτε αλλού, κι αυτό μια κουβέντα είναι, μια κουβέντα σαν όλες τις άλλες που έχω πει. Αν όσο έλεγα έκανα κιόλας, θα είχα χτίσει αυτοκρατορία! Ελπίζω να έφτασαν οι κρέπες. Ας βουλιάξω στο κρεβάτι μου, ας μην δω άλλες ασχήμιες, ας είναι να ξυπνήσω και όλος αυτός ο κακός εφιάλτης να έχει τελειώσει, ας είναι να  ξυπνήσω σε ελευθερία...

Υ.Σ Μας έμεινε άλλη κίνηση άραγε;
Υ.Σ Ας σημειωθεί  ότι ποτέ δεν αιχμαλωτίζεται ο Βασιλιάς στο σκάκι αφού το ματ είναι και το τέλος του παιχνιδιού...

Τρίτη, Φεβρουαρίου 14, 2012

Έρως

Ο Έρωτας προήλθε από το «κοσμικό αυγό» που άφησε η Νύχτα στους κόλπους του Ερέβους, είναι κι αυτή μια εκδοχή. Ο Έρωτας όμως σίγουρα, γονιμοποιεί τη ζωή, είναι και κολπικός. Κάπως θα τον έχεις συναντήσει και στη δική σου.Μεταμφιέζεται. Αγκαλιάζει επιθετικούς προσδιορισμούς, είναι γεμάτος λόγια και υποσχέσεις.Έρωτας πλατωνικός, εφηβικός, νεανικός. Έρωτας μεσήλικας, γεροντικός. Έρωτας αγιάτρευτος, αταίριαστος, ανίατος, ομοφυλοφιλικός. Έρωτας ζηλιάρης, παράνομος, εθιστικός, έρωτας ξεθωριασμένος και έρωτας βολικός. Έρωτας ομαδικός, τριαδικός,μονόπλευρος, σε όλους τους συνδυασμούς, μοναδικός. Έρωτας της μιας νύχτας ή και περαστικός, έρωτας μιας ζωής, πληρωμένος, δανεικός.
Ο Έρωτας έχει το σχήμα της αγκαλιάς, έχει τον ήχο από ρούφηγμα φιλιού, έχει την ένταση από δυο ταραγμένα κορμιά, από δυο ηδονικά κορμιά, έχει αναστεναγμούς. Όποιον έρωτα κι αν ζεις, όποιον κι αν έζησες κατά καιρούς, ξέρεις πως εκείνος θέλει λεύτερες καρδιές , ανοιχτές, έτοιμες να δώσουν, να μοιραστούν , να προδώσουν και να προδωθούν. Όλοι σου δίνουν και όλοι σου παίρνουν άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο, άλλοι μια ζωή άλλοι μια στιγμή ή ένα καλοκαίρι. Ο Έρωτας πλακώνει την ανάσα, γεμίζει στομάχια με πετούμενα , γεμίζει τραγούδια με στίχους και κάθε λογής ιδρύματα, ορφανοτροφεία, τρελάδικα, μαιευτήρια, φυλακές. Ο καθένας κυνηγάει τον δικό του , άλλοι τον πιάνουν, άλλοι τον βρίσκουν , άλλοι τον χάνουν και άλλους τους βρίσκει. Ο έρωτας είναι ποίηση, η ποίηση είναι έρωτας, είναι οργασμός, είναι γονιμοποίηση, είναι ζωή. Έρχονται ώρες που για αρκετούς από εμάς έρωτας είναι η επιθυμία να κρατηθείς από κάπου, να αποθέσεις τη ζωή σου πάνω σε κάποια μεγάλη και στέρεη καρδιά. Τώρα θα'ναι μια; Ο έρωτας δεν ελέγχεται είναι σαν Δαμόκλειος σπάθη που αιωρείται πάνω απ'τα κεφάλια μας και ανά πάσα στιγμή μπορεί να μας βρει και να μας χτυπήσει κατακέφαλα.

Αισθηματική απεραντοσύνη. Αυτό είναι έρωτας...

Υ.Σ Ααα μερικές φορές είναι και τζάμπα... Ζήστε τον... 

Κυριακή, Φεβρουαρίου 12, 2012

Συνουσία εκ των όπισθεν

ο πίνακας είναι του ινδού ζωγράφου και συγγραφέα Albert Ashok
Ποιος έχει την ευθύνη τούτης της ασκήμιας;Μερικά δευτερόλεπτα σιωπή• σκέψου. Οι γιοι σκέφτηκα, άσωτοι ή μη. Κάποιων κόρες και γιοι και πάνω από όλα αυτός του Άρη και της Αφροδίτης. Γιοι ηλιθίων και παθολογικά ματαιόδοξων.Νομίζουν πως κυβερνούν, κάνουμε πως επαναστατούμε. Μα σαν πληκτρολογούμε από τα ακριβά pc μας, εκείνοι κλέβουν τη ζωή μας.
Εδώ και καιρό η συνουσία γίνεται εκ των όπισθεν κι εμείς ανεβάζουμε βιντεάκια στο Youtube, γράφουμε post στα blog μας και αντιστεκόμαστε με status, κάτι είναι κι αυτό. Τώρα αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε νομίζω, όλο αυτό το περάσαμε για να καταλάβουμε. Ό,τι καταλάβαμε, όσοι καταλάβαμε κι αυτό δεν φτάνει, είναι όμως μια καλή αρχή. 

Νωχελική ακινησία, αποχαύνωση μπροστά από την οθόνη, περισυλλογή. Βλέπω γέρους να μην καταλαβαίνουν, έτσι μάθανε δεν τους δικαιολογώ αλλά έτσι  κι αλλιώς εκείνοι τα φάγανε τα ψωμιά τους κι αν δεν τα φάγανε θα έχουν κακά γεράματα, εμείς πρέπει να κάνουμε κάτι για να μην έχουμε κακιά ζωή εμείς και όσοι θα'ρθουν. Μανταλωθήκαμε στα σπίτια μας, αρπάξαμε όλοι από μια κατάθλιψη , κατσιάσαμε.  Όλοι σιωπηλοί και στεναχωρημένοι.Έγιναν όλα όπως τα είχα φοβηθεί .Τέτοιες στιγμές, έχεις δικαίωμα στην ατομική ευτυχία ; Έχεις και παρά έχεις ειδικά αν είσαι από αυτούς που έχουν βιώσει πρώτα  τη συντέλεια του εαυτού τους ή έστω έτσι νόμιζαν. Όμως είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι για να μπορείς να ευτυχείς στο μικρόκοσμο σου πρέπει να είναι και οι γύρω σου καλά αλλιώς είναι μισή χαρά. 

Δεν ξέρω αν αλλάξει κάτι σήμερα, αργά ή γρήγορα όμως θα αλλάξει, έχει ήδη αλλάξει. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις είναι να κλείσεις την τηλεόραση σου. Η αρχή είναι το ήμισυ  του παντός. Δες μέσα σου ποιος νόμος βασιλεύει, δες μέχρι που αντέχουν τα μηνίγγια σου και αναλόγως πράξε, τώρα που ο κόσμος των παραισθήσεων διαλύθηκε , τώρα που είδαμε τα πράγματα όπως είναι , είναι ώρες που όσο κι αν συχαίνεσαι την επανάσταση, πρέπει να την κάνεις. Μακάρι να'ρθει ο καιρός, που θα λέμε "κρίση ήταν και πέρασε"... Μακάρι να'ρθει ο καιρός που θα μπορούμε να χαρούμε ξανά όσο κι αν οπισθοδρομήσουν το βιοτικό μας επίπεδο, όσο κι αν μας ρουφήξει η υλική μας δυστυχία. Σκέψου. Γιατί θα παλέψεις σήμερα; Σκέψου. Γιατί πάλεψαν στο παρελθόν. Σκέψου.Θα παλέψεις;

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 06, 2012

Don't give up the fight



Οι πάλλευκες ταράτσες  κράτησαν για λίγο, και έξω μόλις σταμάτησε να βρέχει. Τα περιστέρια  πήραν τη γνωστή τους θέση. Η θέα από το παράθυρο του δωματίου η ίδια. Η μοναδική χαμηλή σκεπή, υγρή, κεραμιδί και πάλι. Έχω μέρες να βγω μέρα! Το τελευταίο καιρό ξεπορτίζω τα βράδια. Χθες οι Λαρισαίοι γλεντούσαν, στη μεριά της ταχυδρομείου που κρατάει ακόμα. Έπιναν υποβρύχια, τσούγκριζαν ποτήρια . Άραγε να πίνανε στην υγεία του χαμένου εργατικού δικαίου; Η μουσική ανέβηκε στο σι ύφεση.Ποιου χαμένου; Ποιου δικαίου;Χάνεται το βόλεμα και μαζί του παρασέρνει τα πάντα. Βλέπουμε το χρόνο να περνά σαν απλοί θεατές,πίνουμε και γελάμε περιμένοντας συνέπειες. Κάποιοι έζησαν τη ζωή τους, κάποιοι άλλοι δεν πρόλαβαν να την ξεκινήσουν. Μέσα στους καπνούς και το μισοσκόταδο, οι γκόμενες  καθόντουσαν σταυροπόδι στα σκαμπό, λίγο παραπάνω αλκοόλ και τους ξανάκανε ανθρώπους . Τους έβλεπες αμήχανους και μουδιασμένους, δυστυχισμένους το δίχως άλλο. Πόσες σκέψεις να παίδευαν το μυαλό τους ;

Μείναμε εκεί μέχρι να κλείσει το μαγαζί, μέχρι να σωπάσουν τα σκυλοτράγουδα , μέχρι όλα τα ποτήρια να μπουν στη θέση τους και ο κοκάκιας ιδιοκτήτης να χαιρετήσει  τους πελάτες του, με αυτό το ύφος της γλοιώδης φάτσας που πρέπει να κάνει δημόσιες σχέσεις με το ζόρι. Μέχρι να γυαλίσει το πάτωμα από το σφουγγάρισμα. Όλο και πιο κοντά έρχονται και μας αγκαλιάζουν οι δυνάμεις της παράλογης καταστροφής .Μικρή σιωπή, χαιρετούρες και μετά  τα χέρια να  γλιστρούν στις τσέπες. Χαθήκαμε  μες τα σκοτεινά κοιμισμένα δρομάκια, ο καθένας γύρισε σπίτι του.

Σαν σήμερα πριν 67 χρόνια, γεννήθηκε ένας μεγάλος άνθρωπος. Τι κι αν το ανάστημα του δεν ξεπερνούσε το 1,63; Τι κι αν έζησε  μόλις 36 χρόνια; Ο Bob Marley κατάφερε να αφήσει μια μεγάλη ιστορία πίσω του. Πότε θα ξεσπάσει η ψυχή; Πότε θα κάνουμε το ατομικό και το συλλογικό μας μπαμ; Πότε θα πούμε φτάνει ; Πότε θα τραγουδήσουμε:

You can fool some people sometimes
But you can't fool all the people all the time
And now we've seen the light
(What you gonna do)
We gonna stand up for our rights

Βαρύς χειμώνας , κάθε χάραμα αλλάζει ο καιρός. Απ’τις κορυφές του Ολύμπου φυσάει βοριάς  φέρνει σύννεφα χαμηλά που θάβουν τον ήλιο κι είναι σαν να μην βγήκε και σήμερα καθόλου. Τραβάω πάλι την κουρτίνα, τα περιστέρια ακόμα εκεί , μείνανε έξι στη σειρά, τα άλλα πετούν χαμηλά. Το χθεσινό γλέντι είχε και συνέπειες , ξινίλες στο στομάχι, βήχας ξηρός, ενοχλητικός, επαναλαμβανόμενος… Κοίτα να δεις, τώρα έμειναν μόνο δυο και σκύβουν τα κεφάλια σα να με χαιρετούν , σαν να κατάλαβαν  πως το ίδιο κάνω κι εγώ...

Κυριακή, Φεβρουαρίου 05, 2012

Σχέσεις από απόσταση



Καθαρίζω επιμελώς τα γυαλιά. Τα φοράω και αγγίζω τα ακροδάχτυλα μου στο πληκτρολόγιο. Κυριακάτικο πρωινό. Μουντάδα, υγρασία, περιστέρια που κάθονται  παρατεταγμένα στα απέναντι κάγκελα.Σύγκαιρα ξαναγυρίζω στην πραγματικότητα του δωματίου. Καφές φίλτρου, οθόνη, βιβλία. Από μέρα σε μέρα περιμένω το Μacbook pro μου. Να που γίνονται και θαύματα!

Ο Δημήτρης με ρώτησε αν έχω πρόβλημα να κοιμηθούμε σε μονό κρεβάτι κι αν μπορώ να του γράψω κάτι για τις σχέσεις από απόσταση. Για το πρώτο, μειδίασα! Γράφω βιβλίο για ιστορίες σε μονά κρεβάτια σκέφτηκα, για το δεύτερο γέλασα δυνατά. Ήρθες στην ειδικό, ήθελα να του πω. Σίγουρα αν κάτσω να ψάξω σε αυτό το blog θα βρω διάφορες αναρτήσεις αφιερωμένες στις σχέσεις μου από απόσταση. Έχω κάνει διατριβή πάνω σε τούτη τη συνηθισμένη διαδρομή κι  άλλες τόσες έχω φτάσει στο τέρμα της.

Όσο πιο μεγάλη απόσταση, τόσο πιο μεγάλη και η ιστορία για να διηγηθείς . Ιδρωμένα σαββατοκύριακα, κλεισμένοι σε δωμάτια με μονά κρεβάτια , να βγάλεις τα σπασμένα του μήνα που δεν βρεθήκατε, τους χειμώνες με θολωμένα παράθυρα, το καλοκαίρι με ανοιχτά…  Αεροδρόμια, τρένα , σταθμοί, κλάματα σε ταξί, ώρες στο skype, τηλέφωνα … Από απόσταση δε λειτουργεί ούτε το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης, μου είχε πει κάποτε ο Ανδρέας απ’ την  Πάτρα και είχε δίκαιο.

Εμένα όμως όσο με ξενέρωνε άλλα τόσο μου άρεσε η α π ό σ τα  σ η . Σε όλα τα πράγματα μου αρέσει η απόσταση μάλλον δεν ήταν τυχαίο που την διάλεγα συνέχεια ή με διάλεγε εκείνη. Φταίει που τους ανθρώπους που ερωτεύτηκα παράφορα τους γνώρισα σε αποβάθρες τρένων , είχαμε άλλες διαδρομές και ήταν δύσκολο. Δεν ξέρω ή δεν αγαπηθήκαμε όσο έπρεπε ή ήμασταν πολλοί εγωιστές , κάποτε και τα ταξίδια σε κουράζουν, θες έναν άνθρωπο δίπλα σου στο κάθε μέρα. Αλλάζουν οι προτεραιότητες αλλάζουν οι ανάγκες αλλά εσύ κατά βάθος δεν αλλάζεις ποτέ κι αυτό δυστυχώς το ξεχνάμε στην πορεία. Εδώ που τα λέμε ίσως να αγαπούσαμε περισσότερο την πάρτη μας από κάθε άλλων είναι κι αυτό μια καθαρή στάση αρκεί να την κρατήσεις.

Από απόσταση δύσκολα βαριέσαι τον άλλον αλλά συνήθως βαριέσαι την απόσταση. Τότε ένας από τους δυο πρέπει να την καλύψει κι αυτό είναι δύσκολο. Συνήθως δεν κάνει κανείς βήμα και η ιστορία τελειώνει εκεί, άλλες πάλι κάνει και καταλαβαίνει ότι εκείνο που ερωτεύτηκε ήταν η απόσταση και τώρα που την έχασε τίποτα πια δεν έχει νόημα. Σπανιότερα κάποιος από τους δυο την καλύπτει και ζούνε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα…

Απόσταση, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης . Ούτε καν στην ίδια πόλη, ούτε καν στον ίδιο νομό, στην ίδια γεωγραφική περιφέρεια, στην ίδια χώρα, στην ίδια ήπειρο…Μακριά , μα τίποτα δεν είναι τόσο μακρινό που να μην μπορεί να φτάνει η σκέψη μας. Όμως έρχεται μια μέρα που δε θες να ζεις με τις σκέψεις, θες να ζήσεις αυτό που λέγεται ζωή , θες να βρεις κάποιον για να την μοιραστείς ή θες να την ζήσεις μόνος σου .

Τώρα ο Πηνειός κυλάει με θολά νερά και η βλάστηση γύρω του νεκρή καλυμμένη με χιόνια .  Ίσως κάποιο καλοκαιριάτικο βράδυ καθίσουμε κάτω από τις λυγαριές της ακροποταμιάς  κι αν έχω πιει αρκετά να μπορέσουμε να εξηγήσουμε το μυστήριο της ζωής και των σχέσεων , το μυστήριο του χρόνου και του χώρου. Ίσως καλύτερα να μπαίνουν χοντρά βότσαλα στις κωλότσεπες, εκεί κάτω από τον ΟΤΕ στη Σωτηρίτσα. Που ξέρεις μπορεί το μυστήριο ήδη και να το έχουμε λύσει και απλά να μην το θυμόμαστε . Αν εκείνο που σε απασχολεί  είναι ότι από απόσταση δεν μπορείς να ελέγχεις τις ηδονές του κρεβατιού, μονού, διπλού, υπέρδιπλου είναι κι αυτός ένας μύθος, αν είναι να το κάνεις ή να στο κάνουν μπορεί άνετα να σου συμβεί ακόμα κι αν μένετε στο ίδιο σπίτι.

Ζήσε όλες τις σχέσεις σου, ακόμα κι αυτές από απόσταση, με χοντρό, συρτό σίγμα…

Υ.Σ Να θυμάσαι πως η απόσταση δεν μετριέται μόνο σε χιλιόμετρα και μίλια. Μπορείς να κοιμάσαι με έναν άνθρωπο μαζί κάθε βράδυ, να νιώθεις την ανάσα του πάνω σου, να κοιμάσαι αγκαλιά με το ροχαλητό του και η απόσταση που σας χωρίζει να είναι αχανής. 

Αφιερωμένο στον Μ…. 

Σάββατο, Φεβρουαρίου 04, 2012

15 χρόνια χωρίς τον Αντώνη Παραρά




Σήμερα ο αέρας είχε μια αλκαλική μυρωδιά. Μυρωδιά κλεισούρας σε φρακαρισμένο ορίζοντα από πολυκατοικίες. Τα χιόνια συνέχιζαν να λιώνουν και να μας πιτσιλάνε από τις ταράτσες. Εγώ μετρούσα βήματα μέχρι τη γωνιακή καφετέρια. Έγινε το στέκι μου. Στην τσάντα , ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν. Κανείς από τους συνδαιτυμόνες μου δεν μπόρεσε να γονιμοποιήσει το μυαλό μου. Έμεινα μόνη με τις σκέψεις μου και έλεγα ναι και συμφωνούσα και κάπως  έτσι έφτασε η ώρα που σηκώθηκα να φύγω.

Μέχρι και ο Λιάπκιν διορίσθηκε στο ελληνικό δημόσιο , με μέσο, είχε γνωστό βουλευτή. Δε τα λέω εγώ, ο Καραγάτσης τα λέει και είναι της γενιάς του τριάντα.Έψαχνα να πάρω αυτές τις πλαστικές γαλότσες. Θα μου ήτανε χρήσιμες τώρα στο Εδιμβούργο σκέφτηκα. Δεν βρήκα τίποτα και η αγορά άρχισε να κλείνει. Γύρισα σπίτι  έβαλα να παίζει το Redemption song. Έβαλα πράσινο τσάι με γεύση μέντα στην πολύχρωμη κούπα μου, κληρονομιά από το σπίτι της γιαγιάς Άρτεμις . Έψαξα στο μαγικό κουτί μου. Βρήκα το “holy bible” βρήκα τις κασέτες που έγραφα στο video το κομφούζιο. Ένα μεγάλο χοντρό μπλε τετράδιο. Κάθε του σελίδα, μισό κίτρινη πια και πάνω  τους κολλημένα αποκόμματα από εφημερίδες και περιοδικά της εποχής , εκεί στα μέσα του ενενήντα, όλα για το Comfuzio, όλα για τον Αντώνη και εκεί προς τα πίσω, στις τελευταίες σελίδες, τα  αποκόμματα με την είδηση του θανάτου του - 4 Φεβρουαρίου 1997- σε ακριβώς τέσσερις μήνες ο Αντώνης θα έκλεινε τα τριάντα, δεν πρόλαβε.

Όταν έφυγε ο Αντώνης εγώ δεν είχα κλείσει ούτε καν τα δώδεκα, τον κράτησα όμως με όλη εκείνη την καθαρή και παιδική μου αγάπη μέσα μου και όσα χρόνια κι αν περάσουν θα είναι πάντα εκεί. Η πιο καθαρή παιδική μου ανάμνηση, ο άνθρωπος που με έκανε και αγάπησα τη reggae , ο λόγος που έγινα sophie_jamaica.

Στέλνω στην ψυχούλα σου, τον ήχο από ένα ρούφηγμα φιλιού, δυο στίχους του Bob, την εκτίμηση μου. Φιλιά όμορφε …. 



Good luck up there buddy...