Δευτέρα, Ιουνίου 20, 2011

ΠΟΛΥΔΕΝΔΡΙ

Φυσάει λίβας
Ρουφούσες φύση
Καμάρωνες κελάηδημα
Το φεγγάρι είχε βγει πορτοκαλί

Κι’ ανάμεσα μας ότι έχει αισθανθεί
Σαν μια πυγολαμπίδα
Αναβοσβήνει η ελπίδα

Στη γούρνα της αμμουδιάς, κάτω από το κύμα
κρύβω την τρυφεράδα των ματιών μου-
μια αράχνη τρώει ακρίδα

Γέρνω στ’ όνειρο –της-
Χαϊδεύω το μηρό –της-
Το κουφάρι είναι δικό –της-
Άλλοθι ακουμπισμένο στο κενό –της-

Τα κούτσουρα γυρισμένες νυχτερίδες
Στήναν χορό μαζί με σκορπιούς οι χασικλήδες
Πατρίδα ήταν Δευτέρα, η τελευταία μέρα που με είδες

 σ.χ 

19/6/2011 Βελίκα 10:35
Δημοσίευση σχολίου