Πέμπτη, Απριλίου 07, 2011

Πίνω όλη τη νύχτα μαύρη μπύρα

Αυτό ήταν δε μπόρεσα να αντισταθώ ,όταν μπήκαμε μέσα με το Γιώργο στο Imperial-health-spa, τα έχασα. Έκλεισα για τρεις μήνες και μας έκαναν και έναν επιπλέον δώρο και έκπτωση 10% επειδή γραφτήκαμε και οι δύο μαζί! Μετά πήγαμε και πήραμε σκουφάκια, εγώ πήρα και  αθλητικό μαγιό(!!!!) και καθίσαμε για έναν ατελείωτο καφέ στα flo στο pantheonplaza .

Μέχρι τις οχτώ Αυγούστου  λοιπόν θα απολαμβάνω:Χαμάμ, σάουνα, τζακούζι, θερμαινόμενη πισίνα, (το καλοκαίρι και την εξωτερική), δωρεάν μυοχαλαρωτικό μασάζ,γυμναστήριο,γιόγκα, πιλάτες κλπ!

Με χάνεται αυτό ήταν.Δεν αναγνωρίζω τον εαυτό μου ή μάλλον αναγνωρίζω τον εαυτό που πάντα έκρυβα! Σε όλα τα πράγματα πια στη ζωή μου ψάχνω ποιότητα, σε όλα όμως (εντάξει με τους ανθρώπους που έχω γύρω μου έχω ακόμα να κάνω δουλειά  αλλά που θα πάει κι αυτό θα το φτιάξω!) Δεν αντέχω άλλη ανοησία, άρχισα  να είμαι απαιτητική και με αυτά που διαβάζω, που βλέπω, που τρώω, που ανέχομαι.Ξέρω λάθος εποχή διάλεξα! Σας αφιερώνω και κάτι για καληνύχτα

Νάσος Βαγενάς , Σκοτεινές Μπαλλάντες και άλλα ποιήματα, Κέρδος, Αθήνα , 2001

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ
ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΜΑΡΤΖΩΚΗ

Πίνω όλη τη νύχτα μαύρη μπύρα.
Ένα μαβί σκοτάδι με τυλίγει.
Στον τοίχο είναι γραμμένο: «Μοίρα».
Η αγάπη μου δεν ήταν λίγη.
Κι αν ήμουν πιο ρομαντικός, θα’ λεγα
Ότι σ’ αγάπησα παράλογα.

Με συγκρατεί, άλλωστε, η σελήνη
(« το ασημε΄νιο πλήκτρο της σιωπή»).
Ο δίσκος της με αποθαρρύνει.
Με ζυγίζει και με βγάζει ελλιπή.
Θέλω να πω, κάθε μεσάνυχτα η αυγή
Κάποιο από τα αισθήματα μου ναυαγεί.

Έρχεται η μέρα και με βρίσκει
Πνιγμένο σε μια θάλασσα λαθών.
Χρυσάνθεμα, γαζίες, ιβίσκοι
Έχουνε γίνει παρελθόν.
Ο κήπος μου δεν έχει αρώματα,
Μόνο ξερόχορτα, κι αυτά γκριζόμαυρα.

Έπειτα πάλι σκοτεινιάζει
Μ’ έναν τρόπο άθλιο, ακατανόητο.
Ομίχλη , χιόνι, βροχή, χαλάζι
Κάνουν τον ουρανό αργυρώνητο.
Έχω βουλιάξει στο γαλάζιο των ματιών σου
Και τα μηλίγγια μου όπου να’ ναι θα ματώσουν.  

Υ.Σ Πόσο θα'θελα μια μαύρη μπύρα,αχχχχ


Δημοσίευση σχολίου