Πέμπτη, Φεβρουαρίου 25, 2010

To John With Love

video
Θυμάσαι εκείνο το βράδυ που γυρνούσαμε σπίτι και μπροστά μας είχαμε ένα πλυντήριο κάδων σκουπιδιών(καδοπλυντήριο;Έπαιζε στο ράδιο το Love song κι εγώ στο τραγουδούσα,εσύ γελούσες και τα μάτια σου έλαμπαν,μ’ άρεσε που αργήσαμε να πάμε σπίτι.. Άντε πότε θα μας κάτσει να μας ξανακλείσει το δρόμο ένα καδοπλυντήριο;

Θέλω να πάω στην Κωνσταντινούπολη


Θέλω διακοπές,θέλω ταξίδι,θέλω να χαλαρώσω,θέλω να ξεφύγω λίγο από την ρουτίνα,θέλω να πάω στην Κωνσταντινούπολη

Τρίτη, Φεβρουαρίου 23, 2010

old fears

video
We're just two lost souls swimming in a fish bowl,year after year,
Running over the same old ground. What have we found?The same old fears.

Karga-Nana World

video
Πολλές,πολλές γλυκές καλημέρες,με ένα ροζ καλαμάκι στο στόμα,σας γράφω καθισμένη στο γραφείο,σηκώνω το βλέμμα κανείς.Μα που πήγαν όλοι;Ακόμα μια αναποφάσιστη μέρα,που επαναστατεί στη ρουτίνα της.Ξύπνησα,πήρα γυαλιά ηλίου,ντύθηκα ελαφρά και βουρ για έξω που με περίμενε μια σχεδόν ανοιξιάτικη μέρα,και τσουπ μετά από λίγο άρχισε να ψιχαλίζει (μη φανταστείτε για πολύ,σύννεφο ήταν και πάει πέρασε…)


Φωτό Amsterdam 3 May 2009 , τραβηγμένη από sophie_jamaica


Θυμήθηκα το υπέροχο email που έλαβα από τη Γιώτα,το γαλακτομπούρεκο από τα Καμένα Βούρλα που έλιωνε χθες στο στόμα μου,τις κολοτούμπες της Πέρσας,της μικρής σκυλίτσας του Γιάννη που είναι σαν γουρουνίτσα φτυστό chow-chow,τη χθεσινή μας βόλτα στα media markt που δεν ξέραμε πιο ηχοσύστημα να πρωτοδιαλέξουμε,χεχε.Ξύπνησα με τόσο όμορφη διάθεση και όλα μου φαίνονται θεσπέσια,όπως και ο φραπές από το κυλικείο που συνήθως δεν πίνεται...

ΚΑΡΓΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Κυριακή, Φεβρουαρίου 21, 2010

Lee Scratch Perry, Max Romeo και Adrian Sherwood μαζί σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη



Δύο μεγάλα events για τους πολυάριθμους φίλους της Reggae στη χώρα μας διοργανώνουν οι ομάδες One Love Reggae Ideas και 1 Step Forward τον επόμενο μήνα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με καλεσμένους δύο ιερά τέρατα του είδους και ίσως τον πιο σπουδαίο βρετανό καινοτόμο της reggae DJ και παραγωγό.

Την Τετάρτη 24 Μαρτίου στο "Βοτανικό" (Ιερά Οδός και Σπύρου Πάτση) στην Αθήνα και την επόμενη ημέρα, Πέμπτη 25 Μαρτίου στην Αποθήκη του Μύλου στη Θεσσαλονίκη Lee Scratch Perry, Max Romeo και Adrian Sherwood θα είναι οι πρωταγωνιστές δύο πολύωρων reggae συναυλιών-φεστιβάλ.

Για τον Lee "Scratch" Perry, ζωντανό θρύλο της Reggae και πρωτεργάτη της Dub δεν είναι και πολλά όσα μπορούμε να προσθέσουμε σε όσα έχουν κατα καιρούς ειπωθεί μεγάλο Σαμάνο της reggae. Αποτελεί απλά τη ζωντανή ιστορία της Τζαμαϊκανής μουσικής και έναν από τους πολυγραφότερους κι επιδραστικότερους μουσικούς της Reggae, που δημιουργεί και πειραματίζεται εδώ και 40 χρόνια, αναζητώντας διαρκώς το καινούργιο, ακόμα και τώρα στα 73 του χρόνια.

Ο Max Romeo, ένα από τα πιο αθυνετικό και θρυλικό rude boy, είναι ένας από τους επηρεαστές της Roots Reggae καθώς υπήρξε υπεύθυνος για την δημιουργία ενός νέου είδους Reggae βασισμένο στους ιδιαίτερους κι αμφιλεγόμενους στίχους του. Το "I Chase the Devil" είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία του που μια άλλη νέα ηλεκτρονική γενιά γνώρισε μέσα από το remix των Prodigy "Οut Of Space".

Τους δύο αυτούς σπουδαίους μουσικούς θα πλαισιώνουν οι αισθαντικοί The Congos, ένα από τα σπουδαιότερα reggae φωνητικά σύνολα της Jamaica που δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Σε συνεργασία μάλιστα με τον Lee Scratch Perry ηχογράφησαν στο στούντιο "Black Ark", το κλασσικό - αριστούργημα και album ορόσημο για την Roots Reggae - "Ηeart of the Congos".

Oλη αυτή η μουσική πανδαισία θα «ενορχηστρώνεται» από την κονσόλα του Front of House από τον σπουδαίο βρετανό παραγωγό Adrian Sherwood που θα μιξάρει live έναν καινούργιο ήχο της reggae προσφέροντας μας μια καινούργια ιντριγκαδόρικη ηχητική διάσταση.

Ακολουθεί αναλυτικά το line up και των δύο ημερών μαζί και με τις ελληνικές συμμετοχές για το warm up:

Line up Αθήνας:
Lee "Scratch" Perry (JAM)
Max Romeo (JAM)
The Congos (JAM)
Adrian Sherwood (UK)
Jamerllada (GR)
DJ Alex Afanas (GR)

Line up Θεσσαλονίκης:
Lee "Scratch" Perry (JAM)
Max Romeo (JAM)
The Congos (JAM)
Adrian Sherwood (UK)
Global Vibe (GR)
Stefanatti Rastayouth soundsystem (GR)

Η προπώληση των εισιτηρίων προς 25 ευρώ θα ξεκινήσει στις 23 Φεβρουαρίου στα παρακάτω σημεία:
Αθήνα: Ticket House, Public, Fnac, Μetropolis
Θεσσαλονίκη: Ticket House, Μetropolis, Μύλος
Οι on line πωλήσεις θα διενεργούνται μέσα από την Ticketpro στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.ticketpro.gr

Στο ταμείο το εισιτήριο θα κοστίζει 30 ευρώ

Links
www.myspace.com/leescratchperry
www.myspace.com/maxromeoepicdub
www.myspace.com/the.congos
www.myspace.com/adrianmaxwellsherwood

Ηλίας Πυκνάδας
http://www.mixtape.gr

Σάββατο, Φεβρουαρίου 20, 2010

Θέλω ένα chow chow

Πρωινό ξύπνημα

video

Art 'N' Go


The new project Art'n'Go,launched in Lille in September 2009 with the support of the Culture Programme of the European Union,will give an opportunity to develop into sustainable productions,and present and promote in mainstream festivals between May and August 2011,a cluster of R&R best practice creative works representing the richness of cultural diversities within the R&R "family".

These works will be based on original proposals coming from some of the young artists who have worked together in previous R&R projects,and who now become authors,directors and managers of their work.

Countries participating include Hungary,Romania,Italy,Germany,France,the Netherlands,Spain,Greece,Belgium and the UK.

One of the project’s main focus lies on the cultural dialogue between Eastern and Western Europe.This is why the project is led by Sziget Kulturalis,the company behind the Sziget Festival held annually in August in Budapest,having an increasing role of “bridge-builder” towards Eastern Europe within the R&R network.



21 με 28 Μαρτίου οι παλιοί γνώριμοι του r’n’r έρχονται στη Λάρισα!!!!

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 17, 2010

Μέσος όρος


Προσπαθούν να με πείσουν πως η ηλιθιότητα είναι ο μέσος όρος,ναι και καθημερινά κάνουν κάτι γι αυτό. Στη δική μου καθημερινότητα ο μέσος όρος των ανθρώπων που συναναστρέφομαι ή που βλέπω στα κανάλια με κάνει να αισθάνομαι τέρας μορφώσεως, τεράστιο φως μέσα στο σκοτάδι της άγνοιας.Κάτι πρέπει να γίνει ή να παραδεχτώ ότι ένα νόμπελ μου ανήκει και κάποια στιγμή θα το πάρω ή ότι πρέπει να αλλάξω επειγόντως, περιβάλλον και χώρα,αααα και να μην βλέπω τηλεόραση!

Υ.Σ Μάλλον το δεύτερο πρέπει να γίνει,αλλά επειδή πολύ άμεσα δεν παίζει,μέχρι τότε θα με θεωρώ πανέξυπνη,χαχαχαχα!

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 11, 2010

Ο Lucifer μέσα μου

video

P.SΓέμισε ο κόσμος από Μέντορες,μην κάνετε ποτέ ότι σας λένε οι άλλοι,αλλά μόνο ότι γουστάρει η ψυχούλα σας

http://www.mavri-magioneza.com/el/stixoi/stx-mavri-magioneza

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 10, 2010

Στόχος


Ήμουνα πάντα της άποψης πως τίποτα από όσα κάνουμε σε αυτή τη ζωή δεν πάει χαμένο και εξακολουθώ να το πιστεύω ενώ από την άλλη ασυνείδητα κάνω ότι μπορώ για να χαθεί.Προσπαθώ να βρω την αιτία που το δημιουργεί,αλλά και πάλι μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω και να το δεχτώ απλά ως ένα ακόμα γνώρισμα του χαρακτήρα μου.

Όσο κι αν μερικές φορές διατυμπανίζω ότι με ακολουθεί μια γκαντεμό ίωση,στην πραγματικότητα η τύχη ήταν πάμπολλες φορές στο πλάι μου.Οι περισσότεροι θεωρούν δύσκολο στο να τους ανοιχτεί μια πόρτα για να προχωρήσουν,στην δικιά μου περίπτωση, όλο μου ανοίγανε πόρτες,έμπαινα μέσα προχωρούσα,ενθουσιαζόμουνα και μετά απλά έφευγα και ποτέ μα ποτέ δεν γυρνούσα πίσω,μισοδουλειές.

Έδινα μια κλωτσιά σε όλα όσα με κόπο είχα κάνει και πήγαινα για άλλα τα οποία δεν είχανε καμία σχέση με τα προηγούμενα,αυτό ίσως οφείλεται και στο χάος που επικρατεί στο μυαλό μου.Από την άλλη ολοκλήρωσα αρκετά,αλλά όλα από λίγο,λίγο από αυτό,λίγο από εκείνο και τέρμα.Όλα τελειώνουν θα μου πεις, και κάποια στιγμή πρέπει να πας παρακάτω, απλά εγώ ποτέ δεν έμεινα μέχρι το τέλος για να το δω

Καμία σειρά,καμία συνέχεια και φτου και πάλι απ’ την αρχή,κανένας εμφανής στόχος, φτερό στον άνεμο.Πλέον μου είναι ολοφάνερο πως έτσι δεν γίνεται τίποτα,το μόνο που γεμίζει η ζωή σου είναι από νέες αρχές και στοιβαγμένα ένα σωρό πράγματα που έμειναν στη μέση,από δρόμους που όλο τους περπατάς και όλοι σε βγάζουν στο ίδιο σημείο.

Είμαι προς αναζήτηση ενός στόχου που θα με κρατήσει μαζί του,ενός ρεαλιστικού στόχου που θα βγάζει κάπου,δεν βιάζομαι να φτάσω εκεί,επιθυμώ απλά να έχει συνέχεια και διάρκεια,χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα μπορώ να έχω παράλληλους δρόμους,αρκεί κάπου να οδηγούν και πάλι απ’ την αρχή…

Τρίτη, Φεβρουαρίου 09, 2010

Ηρεμία

Αλήθεια πόσες φορές στη ζωή σας,δεν υπήρξαν στιγμές που κάνατε κάτι που δεν γουστάρατε μια;Από κάτι που σας είπε το αφεντικό στη δουλειά,από το φαί της πεθεράς που δεν τρώγεται,αλλά εσείς το φάγατε με ευχαρίστηση,από την ανιαρή έξοδο με τους φίλους του/της γκόμενας σας ή γιατί απλά σας το είπε ο μπαμπάς σας.

Ευτυχισμένος άνθρωπος για μένα είναι όποιος χρειάστηκε να κάνει λιγότερες υποχωρήσεις στη ζωή του.Σημασία τελικά δεν έχει τι θέλεις από αυτή τη ζωή,αλλά τι δεν θέλεις,γιατί τα θέλω σου αλλάζουν αναλόγως με την ηλικία σου,τη φάση που είσαι στη ζωή σου,τις καταστάσεις γύρω σου.Μερικές φορές αναγκάζεσαι κιόλας,πετάει ο γάιδαρος;Πετάει λες κι εσύ,προσαρμόζεσαι,γιατί όσο καλά κι αν προγραμματίζεις τη ζωή,πάντα είναι έτοιμη για να σου τη φέρει και το πλάνο B μπορεί να χρειαστεί να εφαρμοστεί..

Καθημερινότητα,γεμάτη ανθρώπους που χρειάζονται να υποχωρούν συνέχεια,που μιζεριάζουν,που διατάζουν,που ο ένας καταπιέζει τον άλλο,οικονομική κρίση και όλα μαύρα και άραχνα,αν την δεις έτσι την γάμησες,όταν είσαι ήδη στον πάτο δεν καταλαβαίνω το λόγο που θες να πας ακόμα πιο κάτω.

Εντάξει κι εγώ δεν λέω,από τότε που έγινα ένα εργαζόμενο κορίτσι δεν είδα μια άσπρη μέρα,μεσαίωνας παντού,αλλά τι να κάνουμε ο καθένας πρέπει να αντιμετωπίσει αυτά που του έρχονται,όπως ανασφάλεια,ρουφιανιά και καθόλου μα καθόλου μπέσα πουθενά,αλλά ζωή δεν είναι μόνο δουλειά.

Ευτυχισμένος άνθρωπος για μένα είναι ο πλήρης άνθρωπος,ο ήρεμος άνθρωπος,ο άνθρωπος που δεν περίμενε τα γεράματα του για να ηρεμίσει,αλλά όταν βρισκότανε στη μεγαλύτερη ανηφόρα της ζωής του.Τι κι αν τίποτα σήμερα δεν μας βοηθάει να οδηγηθούμε προς αυτή τη ψυχική ηρεμία,αν κοιτάξουμε γύρω μας,αν ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά θα βρούμε σίγουρα κάτι που μπορεί να μας ηρεμίσει,είναι μεγάλο πράγμα να βρεις στη ζωή σου να ακουμπάς κάπου για λίγο την ψυχή σου.

Άλλοι το κάνουν στο γράψιμο,άλλοι κοιτώντας τη θάλασσα,άλλοι παίζοντας μουσική, άλλοι αγκαλιάζοντας τον άνθρωπο που αγαπούν,αρκεί κάπου να έχεις να ακουμπήσεις την ψυχή…

Σάββατο, Φεβρουαρίου 06, 2010

Bob Marley


Σαν σήμερα πρίν από 65 χρόνια γεννήθηκε ο Bob Marley,respect...

Ο Μάρλεϊ γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό του Nine Mile, το Saint Ann Parish, στη Τζαμάικα. Το πλήρες όνομά του ήταν Νέστα Ρόμπερτ Μάρλεϊ. Ένα τζαμαϊκανό διαβατήριο στη συνέχεια θα του αλλάξει το πρώτο με το μεσαίο του όνομα. Ο πατέρας του, Norval Sinclair Marley, (γεννημένος το 1895) ήταν λευκός Τζαμαϊκανός με αγγλική καταγωγή, που ζούσε στο Λίβερπουλ. Ο Norval ήταν ναυτικός αξιωματούχος, καπετάνιος και επιθεωρητής φυτειών, όταν γνώρισε και παντρεύτηκε την Σεντέλα Μπούκερ (1926- 2008), μια μαύρη Τζαμαϊκανή μόλις δεκαεννιά χρονών τότε. Ο Norval παρείχε οικονομική υποστήριξη στη γυναίκα και το παιδί του, αλλά σπάνια τους έβλεπε, λόγω των συχνών μακρινών ταξιδιών του. Το 1955, όταν ο Μάρλεϊ ήταν 10 χρονών, ο πατέρας του πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 60 ετών. Ο Μάρλεϊ ήταν θύμα ρατσισμού στην παιδική του ηλικία λόγω της ανάμεικτης καταγωγής του και ήρθε αντιμέτωπος με ερωτήσεις για την φυλετική του ταυτότητα κατά τη διάρκεια της ζωής του. Κάποτε δήλωσε:

Δεν είμαι προκατειλημμένος απέναντι του. Ο πατέρας μου ήταν λευκός και η μητέρα μου μαύρη. Με φωνάζουν μιγά ή κάπως έτσι. Δεν είμαι σε καμία πλευρά. Ούτε στην μαύρη, ούτε στην λευκή. Είμαι στου Θεού την πλευρά, Αυτού που με έπλασε και με έκανε να προέρχομαι από την μαύρη και την λευκή.

Ο Μάρλεϊ και η μητέρα του μετακόμισαν σε μια φτωχογειτονιά του Κίνγκστον, στη Trenchtown, μετά το θάνατο του Norval. Αναγκάστηκε να μάθει αυτοάμυνα για να υπερασπίζει τον εαυτό του από παλικαρισμούς που τον είχαν σαν στόχο λόγω της καταγωγής και του αναστήματος του (1.63 μ. ύψος). Κέρδισε τελικά φήμη για τη φυσική του δύναμη και το ψευδώνυμο «Tuff Gong».

Ο Μάρλεϊ έγινε φίλος με τον Neville "Bunny" Livingston (αργότερα γνωστός ως Bunny Wailer), με τον οποίο ξεκίνησε να παίζει μουσική. Παράτησε το σχολείο σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και ξεκίνησε να εργάζεται ως μαθητευόμενος σε ένα σιδεράδικο. Στον ελεύθερο χρόνο του, αυτός και ο Livingston έπαιζαν μουσική με τον Joe Higgs, ένα τοπικό τραγουδιστή που είχε ασπαστεί τον Ρασταφαριανισμό και θεωρείται από πολλούς μέντορας του Μάρλεϊ. Σε μια τέτοια συνεύρεση με τον Higgs και τον Livingston ο Μάρλεϊ γνώρισε τον Peter McIntosh (αργότερα γνωστό ως Peter Tosh), με τον οποίο είχαν κοινές μουσικές φιλοδοξίες.

Το 1962, ο Μάρλεϊ ηχογράφησε τα πρώτα του δύο singles, "Judge Not" και "One Cup of Coffee", με έναν τοπικό παραγωγό, Leslie Kong. Τα τραγούδια κυκλοφόρησαν από την εταιρία Beverley με το ψευδώνυμο Μπόμπι Μάρτελ, ελκύοντας ελάχιστο ενδιαφέρον. Τα ίδια τραγούδια επανακυκλοφόρησαν σε μια μεταθανάτια συλλογή με την δουλειά του Μάρλεϊ, Songs of Freedom.

Το 1963, ο Μπόμπ Μάρλεϊ, ο Bunny Livingston, ο Peter McIntosh, ο Junior Braithwaite, ο Beverley Kelso και ο Cherry Smith δημιούργησαν ένα ska/rocksteady συγκρότημα, αποκαλώντας τους εαυτούς τους The Teenagers. Αργότερα άλλαξαν το όνομα τους σε The Wailing Rudeboys, μετά σε The Wailing Wailers και τελικά σε The Wailers. Μέχρι το 1966 ο Braithwaite, ο Kelso και ο Smith είχαν αποχωρήσει από τους Wailers, αφήνοντας την τριάδα Μάρλεϊ, Livingston και McIntosh.

Το 1966, ο Μάρλεϊ παντρεύτηκε την Rita Anderson και μετακόμισαν για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο πατρικό της μητέρας του στο Delaware του Wilmington. Εκεί δούλεψε σαν καθαριστής στο ξενοδοχείο DuPont και στη νυχτερινή βάρδια της γραμμής συναρμολόγησης της Chrysler, κάτω από το ψευδώνυμο Ντόναλντ Μάρλεϊ (Donald Marley). Με την επιστροφή του στη Τζαμάικα, ο Μάρλεϊ έγινε μέλος του Ρασταφαριανού κινήματος αφήνοντας dreadlocks (είδος κόμμωσης), ένα από τα σύμβολα των Ρασταφαριανών.

Μετά από μια σύγκρουση με τον Dodd, ο Μάρλεϊ και το συγκρότημα του «συμμάχησαν» με τον Lee "Scratch" Perry και το δικό του συγκρότημα, The Upsetters. Ενώ η συνεργασία τους κράτησε λιγότερο από ένα χρόνο, από πολλούς θεωρείται πως ηχογραφήθηκαν οι καλύτερες δουλειές των The Wailers. Ο Μάρλεϊ και ο Perry χώρισαν μετά από μια φιλονικία που αφορούσε τα δικαιώματα των ηχογραφήσεων, αλλά παρέμειναν φίλοι και ξαναδούλεψαν μαζί τα επόμενα χρόνια.

Μέσα στο 1968 και το 1972, ο Μπομπ και η Ρίτα Μάρλεϊ, ο Peter McIntosh και ο Bunny Livingston αναδημιούργησαν μερικά παλιά τραγούδια με την JAD Records στο Κίνγκστον και στο Λονδίνο σε μια προσπάθεια τους να διαφημίσουν τον «ήχο» των Wailers. Ο Livingston αργότερα ισχυρίστηκε πως αυτά τα τραγούδια «δεν έπρεπε ποτέ να κυκλοφορήσουν σαν άλμπουμ... ήταν απλά demo για τις εταιρίες».

Το πρώτο άλμπουμ των The Wailers, ονόματι Catch A Fire, κυκλοφόρησε παγκοσμίως το 1973 και είχε θετική απήχηση. Ακολούθησε ένα χρόνο αργότερα το Burnin', που συμπεριελάμβανε τα τραγούδια "Get Up, Stand Up" και "I Shot The Sheriff". Ο Έρικ Κλάπτον επιμελήθηκε το "I Shot The Sheriff" σε μια έκδοση πιο φιλική προς τα ακούσματα της εποχής, ενισχύοντας έτσι το διεθνές προφίλ του Μάρλεϊ.

Οι The Wailers διαλύθηκαν το 1974 και το κάθε μέλος ακολούθησε σόλο καριέρα. Για την αιτία της διάλυσης γίνονται μόνο εικασίες. Μερικοί πιστεύουν ότι υπήρχαν διαφωνίες ανάμεσα στους Livingston, McIntosh και Μάρλεϊ για τις συναυλιακές τους εμφανίσεις, ενώ άλλοι ισχυρίζονται πως απλά οι Livingston και McIntosh προτιμούσαν τη σόλο καριέρα. Ο McIntosh ξεκίνησε ηχογραφήσεις με το όνομα Peter Tosh και ο Livingston συνέχισε ως Bunny Wailer.
[Επεξεργασία] Bob Marley & The Wailers

Παρά τη διάλυση, ο Μάρλεϊ συνέχισε να ηχογραφεί σαν Bob Marley & The Wailers. Τη νέα του μπάντα απάρτιζαν τα αδέλφια Carlton και Aston "Family Man" Barrett στα ντραμς και στο μπάσο αντίστοιχα, οι Junior Marvin και Al Anderson στην κιθάρα, Tyrone Downie και Earl "Wya" Lindo στα πλήκτρα και Alvin "Seeco" Patterson στα κρουστά. Το συγκρότημα I Threes, αποτελούμενο από τις Judy Mowatt, Marcia Griffiths και τη γυναίκα του Μάρλεϊ, Ρίτα, ανέλαβε τα δευτερεύοντα (background) φωνητικά.

Το 1975 συντελέστηκε η διεθνής αναγνώριση του Μάρλεϊ, έξω από τα όρια της Τζαμάικα, με την επιτυχία του τραγουδιού "No Woman, No Cry" από το άλμπουμ Natty Dread. Ακολούθησε το ακόμα πιο επιτυχημένο άλμπουμ, Rastaman Vibration (1976), το οποίο παρέμεινε τέσσερις εβδομάδες στα Top Ten στις ΗΠΑ.

Τον Δεκέμβριο του 1976 δύο μέρες πριν το Smile Jamaica, μια ελεύθερη συναυλία που οργάνωσε ο Πρωθυπουργός της Τζαμάικας Μάικλ Μάνλεϊ για να κατευνάσει τα πνεύματα μεταξύ δύο πολιτικών παρατάξεων, ο Μάρλεϊ, η γυναίκα του και ο μάνατζερ του Don Taylor δέχτηκαν ένοπλη επίθεση από άγνωστο στο σπίτι των Μάρλεϊ. Ο Taylor τραυματίστηκε στα πόδια και η γυναίκα του Μάρλεϊ Rita στο κεφάλι σοβαρά, αργότερα ανάρρωσαν. O Μπομπ Μάρλεϊ τραυματίστηκε ελαφρώς στο στήθος και στο βραχίονα. Η επίθεση έγινε λόγω πολιτικής του ανάμιξης, επειδή πολλοί θεώρησαν ότι η συναυλία ήταν στην πραγματικότητα μια στρατηγική ανάκαμψης του Μάνλεϊ. Παρ' όλα αυτά, η συναυλία πραγματοποιήθηκε και τραυματισμένοι ο Μάρλεϊ, χωρίς την κιθάρα του, και η Rita, με επιδέσμους στο κεφάλι, εμφανίστηκαν όπως είχε προγραμματιστεί.

Ο Μάρλεϊ, το 1976, άφησε την Τζαμάικα και εγκαταστάθηκε στην Αγγλία, όπου ηχογράφησε τα άλμπουμ Exodus και Kaya. Το Exodus έμεινε στα βρετανικά charts για 56 συνεχείς εβδομάδες. Συμπεριελάμβανε τέσσερα singles: "Exodus", "Waiting In Vain", "Jamming" και το "One Love", μια διασκευή του "People Get Ready" του Curtis Mayfield. Τότε ήταν που συνελήφθη με κατηγορίες για κατοχή μικρής ποσότητας κάνναβης ενώ ταξίδευε στο Λονδίνο.

Το 1978, ο Μάρλεϊ εμφανίστηκε σε άλλη μια πολιτική συναυλία στη Τζαμάικα, το One Love Peace Concert, σε μια ακόμη προσπάθεια να εξευμενίσει τις σχέσεις των μαχόμενων κομμάτων. Προς το τέλος την συναυλίας, μετά από παράκληση του Μάρλεϊ, ο Μάνλεϊ και ο πολιτικός του αντίπαλος, Edward Seaga, ανέβηκαν και αντάλλαξαν χειραψία επάνω στη σκηνή.

Το Babylon by Bus, ένα διπλό live άλμπουμ με 13 τραγούδια, κυκλοφόρησε το 1978 με τις καλύτερες κριτικές. Ολόκληρο το άλμπουμ και συγκεκριμένα το τελευταίο τραγούδι "Jamming" με τις επευφημίες του κοινού, αποτύπωσε την ένταση των ζωντανών εμφανίσεων του Μάρλεϊ. Το Survival, ένα «ανυπάκουο» και πολιτικά φορτισμένο άλμπουμ, κυκλοφόρησε το 1979. Τραγούδια σαν τα "Zimbabwe", "Africa Unite", "Wake Up and Live" και "Survival" αντικατόπτριζαν την υποστήριξη του Μάρλεϊ στους αγώνες των Αφρικανών. Τις αρχές του 1980, κλήθηκε να εμφανιστεί στον εορτασμό τις 17ης Απριλίου, Μέρα Ανεξαρτησίας για την Ζιμπάμπουε. Το Uprising (1980) ήταν το τελευταίο στούντιο άλμπουμ του Μπομπ Μάρλεϊ και ήταν μια από τις πιο θρησκευόμενες δημιουργίες του, συμπεριλαμβανομένων των "Redemption Song" και "Forever Loving Jah". Ήταν στο "Redemption Song" που ο Μάρλεϊ τραγούδησε τους φημισμένους στίχους:

Emancipate yourselves from mental slavery (Απελευθερώστε τον εαυτό σας από την σκλαβιά του νου)
None but ourselves can free our minds… (Μόνο εμείς μπορούμε να αποδεσμεύσουμε το μυαλό μας...)

Το Confrontation (1983) κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του και περιείχε υλικό από ηχογραφήσεις κατά τη διάρκεια της ζωής του Μάρλεϊ, συμπεριλαμβάνοντας το "Buffalo Soldier" και νέες μίξεις παλιών singles που κυκλοφορούσαν μόνο στη Τζαμάικα.

Διάγνωση Καρκίνου

Τον Ιούλιο του 1977, διαγνώστηκε κακόηθες μελάνωμα στα πόδια του Μάρλεϊ, για το οποίο πίστευε ο ίδιο ότι ήταν τραύμα από το ποδόσφαιρο. Αρνήθηκε τον ακρωτηριασμό, αναφέροντας ότι η επέμβαση θα επηρέαζε τον χορό του και σύμφωνα με την πίστη των Ρασταφαριανών πως το σώμα πρέπει να είναι «ολόκληρο»:

Rasta no abide amputation. I don't allow a man to be dismantled.
(Οι Ρασταφαριανοί δεν κάνουν ακρωτηριασμούς. Δεν επιτρέπω σε κανένα να είναι διαμελισμένος)

—Από την βιογραφία Catch a Fire

Ο Μάρλεϊ μάλλον έβλεπε τους γιατρούς σαν samfai (απατεώνες). Πιστός στις θρησκευτικές του απόψεις απέρριψε κάθε χειρουργική πιθανότητα και έψαξε για εναλλακτικές λύσεις που δεν θα τις πρόδιδαν. Επίσης αρνήθηκε τη σύνταξη διαθήκης, βασιζόμενος στην άποψη των Ρασταφαριανών ότι η συγγραφή διαθήκης είναι η αποδοχή του αναπόφευκτου θανάτου, αμελώντας την αιώνια ζωή ("everliving", κατά τους Ρασταφαριανούς).
[Επεξεργασία] Περίθαλψη και Κατάπτωση

Ο καρκίνος εξαπλώθηκε με μεταστάσεις στον εγκέφαλο, τους πνεύμονες, το ήπαρ (συκώτι) και στο στομάχι του Μάρλεϊ. Μετά την εμφάνιση του σε δύο σόου στο Madison Square Garden στα πλαίσια της φθινοπωρινής του περιοδείας (Uprising Tour), λιποθύμησε ενώ έκανε τζόκιν στο Σέντραλ Παρκ της Νέα Υόρκης. Το υπόλοιπο της περιοδείας του ακυρώθηκε διαδοχικά.

Ο Μπομπ Μάρλεϊ έπαιξε την τελευταία του συναυλία στο Stanley Theater στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνιας στις 23 Σεπτεμβρίου 1980. Η ζωντανή εκτέλεση του "Redemption Song" στο Songs of Freedom ηχογραφήθηκε σε εκείνο το σόου. Μετέπειτα ο Μάρλεϊ αναζήτησε βοήθεια από τον ειδικευμένο Γερμανό (από το Μόναχο) Josef Issels αλλά ο καρκίνος του είχε ήδη προχωρήσει στο τελικό του στάδιο.
[Επεξεργασία] Θάνατος και μεταθανάτια φήμη

Καθώς επέστρεφε από την Γερμανία στο σπίτι του στη Τζαμάικα για τις τελευταίες του μέρες, ο Μάρλεϊ χρειάστηκε να προσγειωθεί στο Μαϊάμι για άμεση ιατρική περίθαλψη. Πέθανε στο νοσοκομείο Cedars of Lebanon στο Μαιάμι της Φλόριντα το πρωί της 11ης Μαΐου 1981 σε ηλικία 36 χρονών. Η εξάπλωση του μελανώματος στους πνεύμονες και τον εγκέφαλο του προκάλεσε το θάνατο. Τα τελευταία του λόγια στον γιο του Ziggy ήταν «Money can't buy life» («Τα λεφτά δεν αγοράζουν τη ζωή»). Έγινε δημόσια κηδεία στη Τζαμάικα, που συνδύαζε στοιχεία από την Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία και την παράδοση του Ρασταφαριανισμού. Αποτεφρώθηκε κοντά στο πατρικό του μαζί με την κιθάρα του (Gibson Les Paul), μια ποδοσφαιρική μπάλα, ένα μεγάλο κλαδί κάνναβης, ένα δαχτυλίδι που φορούσε καθημερινά (δώρο του πρίγκιπα της Αιθιοπίας Asfa Wossen, μεγαλύτερου γιου του Χαϊλέ Σελασιέ Α') και μια Βίβλο. Ένα μήνα πριν τον θάνατο του, έγινε μέλος του Τζαμαϊκανού Τιμητικού Τάγματος.

Η μουσική του Μπομπ Μάρλεϊ απέκτησε ολοένα και μεγαλύτερη δημοτικότητα μετά το θάνατό του. Παραμένει δημοφιλής και γνωστός ανά τον κόσμο, ιδιαιτέρως στην Αφρική. Ο Μάρλεϊ εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame το 1994. Το περιοδικό Time επέλεξε το άλμπουμ Exodus ως το καλύτερο άλμπουμ του 20ου αιώνα.

Το 2001, τον χρόνο που κέρδισε το "Βραβεία Γκράμι για Συνολική Προσφορά", ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του, το Rebel Music, προτάθηκε για το καλύτερο Μουσικό Ντοκιμαντέρ στα Grammys. Με την συμμετοχή της Rita, των Wailers, των παιδιών, των ερωμένων του, αλλά και πολλές φορές με τα ίδια του τα λόγια γίνεται η εξιστόρηση της ζωής του.

Το 2004 μια επανεκτέλεση του "Three Little Birds" από τους Ziggy Marley και Sean Paul χρησιμοποιήθηκε στην ταινία "Shark Tale" (Καρχαριομάχος).

Το καλοκαίρι του 2006 στη Νέα Υόρκη μετονομάστηκε ένα τμήμα της οδού "Church Avenue", από την "Remsen Avenue" μέχρι την "East 98th Street" στο East Flatbush του Brooklyn σε "Bob Marley Blvd".

Το 2007 στη ταινία "I Am Legend" (Ζωντανός Θρύλος) με πρωταγωνιστή τον Γουίλ Σμιθ που υποδύεται έναν επιζώντα από θανατηφόρο ιό που σχεδόν αφάνισε την ανθρωπότητα, ο χαρακτήρας του Will, Δρ. Robert Neville, κατονομάζει τον Μπομπ Μάρλεϊ ως την κύρια επιρροή στη φιλοσοφία της ζωής του. Ο σεβασμός του Neville προς τον Μάρλεϊ προέρχεται από την άποψη του πως την βία και τον ρατσισμό μπορείς να τα πολεμήσεις με μουσική και αγάπη. Ο Δρ. Robert Neville τραγουδά τους στίχους του "Three Little Birds" και "I Shot The Sheriff" στην ταινία, ενδιάμεσα ακούγεται το "Stir It Up" ενώ το "Redemption Song" χρησιμοποιήθηκε στους τίτλους τέλους.

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 05, 2010

Chase the devil



I CHASE THE DEVIL... by Max Romeo


Intro:

(n.c)
Lucifer, Son of the Mourning; I'm gonna chase you out of earth!

Am

Chorus 1:

Am Em Dm Am
I'm gonna put on a iron shirt, and chase Satan out of earth,
Am Em Dm Am
I'm gonna put on a iron shirt, and chase The Devil out of earth.
Am Em Dm Am
I'm gonna send him to outa space, to find another race,
Am Em Dm Am
I'm gonna send him to outa space, to find another race.

Verse 1:

Dm Em
Satan is an evilous man, but him can't chocks it on I-man.
Dm Em
So when I check him my lassing hand, and if him slip; I gaan with him hand.

Chorus 2:

Am Em Dm Am
I'm gonna put on a iron shirt, and chase Satan out of earth,
Am Em Dm Am
I'm gonna put on a iron shirt, and chase The Devil out of earth.
Am Em Dm Am
I'm gonna send him to outa space, to find another race,
Am Em Dm Am
I'm gonna send him to outa space, to find another race.

Verse 2:

Dm Em
Him haffi drop him fork and run; him can't stand up to Jah Jah son.
Dm Em
Him haffi lef' ya with him gun; dig off with him bomb.

Chorus 3:

Am Em Dm Am
I'm gonna put on a iron shirt, and chase Satan out of earth,
Am Em Dm Am
I'm gonna put on a iron shirt, and chase The Devil out of earth.
Am Em Dm Am
I'm gonna send him to outa space, to find another race,
Am Em Dm Am
I'm gonna send him to outa space, to find another race.

Verse 3:

Dm Em
Satan is an evilous man, but him can't chocks it on I-man.
Dm Em
So when I check him my lassing hand, and if him slip; I gaan with him hand.

Chorus 4:

Am Em Dm Am
I'm gonna put on a iron shirt, and chase Satan out of earth,
Am Em Dm Am
I'm gonna put on a iron shirt, and chase The Devil out of earth.
Am Em Dm Am
I'm gonna send him to outa space, to find another race,
Am Em Dm Am
I'm gonna send him to outa space, to find another race.

Coda:

Am Em Dm Am
Move ya with your gun, mi sey fe lef' ya with your bomb...

(Fade)


CHORD DIAGRAMS:
---------------

Am Em Dm

EADGBE EADGBE EADGBE
xxx555 xx9987 xx7765

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 04, 2010

13 Χρόνια χωρίς τον Αντώνη Παραρά

Είναι πρωί και είμαι συναισθηματικά φορτισμένη για πολλούς λόγους όπως γίνεται κάθε Φλεβάρη.Σήμερα συμπληρώθηκαν 13 χρόνια από το θάνατο του Αντώνη Παραρά και τα περισσότερα searches που καταλήγουν στο blog μου είναι αυτά με το όνομα του, αυτό μου δείχνει ότι αν και έζησε μόνο τριάντα χρόνια σε αυτόν τον πλανήτη,μας άφησε πίσω για παρηγοριά,λίγη από την παράξενη τζαμαϊκανή του λάμψη,γιατί ναι ο Αντώνης είχε σίγουρα και μια δεύτερη πατρίδα μετά την Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη,είχε τη Jamaica και το Kingston …(his home away from home)

Σε ένα Τζαμαϊκανό Παράδεισο τον φαντάζομαι,γιατί εκεί του αξίζει να είναι,μετά από δεκατρία χρόνια είμαι σίγουρη ότι όπου κι αν πήγε περνάει καλά. Όσες φορές κι αν γράψω γι αυτόν,αποκτώ πάντα έστω και για λίγο εκείνη την παιδική μου τρυφερότητα των δώδεκα μου χρόνων όταν και έμαθα την φυγή του από τον πλανήτη γη στις 4 Φεβρουαρίου 1997 …


Τον Αντώνη δεν τον γνώρισα ποτέ και όμως τον αγαπάω και τον κρατάω μέσα στο μυαλό και την ψυχή μου τόσα χρόνια,σαν να ήταν δικός μου άνθρωπος και ήταν δικός μας άνθρωπος,ήταν αδερφός …

Αντώνη,να ξέρεις ότι μεγάλωσα πια,μα δεν σε ξέχασα ποτέ αδερφέ,πορεύτηκα και ενηλικιώθηκα σε αυτή τη ζωή με τον τζαμαϊκανό τρόπο που μου έδειξες εσύ,lov'ya man …


Δεν ξεχνώ-mediasoup


Υ.Σ Σήμερα θα μπορούσα να γράψω πολλά, αλλά σιωπώ ή μάλλον τραγουδώ one love, για τον Αντώνη και μόνο…




Πέρασαν 13 και όχι 14 χρόνια, όπως λέει στο video μάλλον έγινε λάθος, αλλά δεν έχει σημασία

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 03, 2010

Στο ρελαντί


Επιστροφή στη δουλειά και στη χαλάρωση,σχήμα οξύμωρο,μα ετούτη τη στιγμή που πληκτρολογούνται αυτές οι λέξεις,μασουλάω κουλούρι Θεσσαλονίκης και ρουφάω ένα φραπέ μέτριο γάλα!

Και τώρα τι;Αυτό ήταν;Αααα όχι,θέλω κι άλλο διάβασμα,κι άλλες εξετάσεις και άλλο τρέξιμο και άλλο άγχοςκι άλλα ταξίδια.Η ζωή και πάλι στο ρελαντί,που έτσι θα έπρεπε να είναι η καθημερινότητα μας,που έτσι πρέπει να απολαμβάνουμε τη ζωή,όταν έχουμε κάτι για να αγαπάμε και σε κάτι να ελπίζουμε.

Είναι ωραίες και οι στιγμές πίεσης και άγχους γιατί η αλήθεια είναι ότι μόνο όταν πάρουμε μπρος και σπινάρουμε κατακτούμε κάτι στη ζωή,αν και πολλές φορές είναι και άλλοθι για να γεμίσουμε το απέραντο κενό μας…



Κάθομαι στη γραφειάρα μου,δεν παραπονιέμαι που έχουν αργήσει χαρακτηριστικά να με πληρώσουν,τανιέμαι πάνω στις καινούργιες απίστευτες καρέκλες γραφείου που μας φέρανε ,έχει δουλειά αλλά όλα κυλούν χαλαρά …

Άρχισα να λατρεύω τον εσωτερικό τουρισμό και ψάχνω ιντερνετικά μια όαση απόδρασης για το επόμενο τριήμερο,έχετε καμία πρόταση για το που να κάψουμε τον καρνάβαλο και που να πετάξουμε τον χαρταετό;

Υ.Γ Εγώ για Καθαρά Δευτέρα έχω να προτείνω Τύρναβο και Μπουρανί !


Y.Γ 2 Η καθυστέρηση τελικά μάλλον θα διαρκέσει πολύ περισσότερο από ότι νόμιζα.Θα τα πάρεις κάποια στιγμή,το κάποια στιγμή μπορεί να είναι και μετά από δέκα χρόνια.

Είναι καιρός να εγκαταλείψω τη χώρα,δεν υπάρχει ούτε μέλλον,ούτε αύριο εδώ.Μήπως να πάω στο χωριό μου και να σπέρνω χόρτα;

Δεν θέλω να το παίζω Κασσάνδρα αλλά η κατάσταση είναι γάματα.Να μαζέψω ότι είναι να μαζέψω,να πάω και τα πολλά μου λεφτά στην Ελβετία και μετά να φύγω για Τζαμάικα;
Τι φαγητό έχει για σήμερα;ΦΑΣΟΛΑΔΑ.Ε ναι μωρέ σιγά όπως λέει και ο bob ""Don't worry about a thing,'Cause every little thing gonna be all right." αλλά όταν αυτό το little thing αρχίζει και μπαίνει στον κώλο σου πονάει

Και εσείς καθίστε σαν μαλάκες να ασχολείστε με τη Μενεγάκη ζώα, εεεεε ζώα


Y.Σ 3 Έχει ο σκύλος την πείνα του, έχει και το χουζούρι του...


Τρίτη, Φεβρουαρίου 02, 2010

Θαύμα


Γεννήθηκε με πεθαμένη περηφάνια
Την σκότωσε η λύπηση του κόσμου
Πριν γεννηθεί για την αρρώστια
Τη βαριά κατάρα

Εκείνος δεν έχει παρά αχνές μνήμες,
Ο νους του απώθησε όλες εκείνες τις θύμησες,
Εκείνη όμως είχε βιώματα,γιατί το σήκωσε
Στα χέρια της,στην πλάτη της,στα νιάτα της

Μετά από τόσα χρόνια την έβλεπε σταυρωμένη
Στο Γολγοθά της,την σταύρωσαν οι κρίσεις
και οι επικρίσεις του κόσμου,την έπνιξαν οι ενοχές
για κάτι που είναι πέρα από τη δύναμη
των ανθρώπων κι όμως αυτή το έζησε…

Τώρα που την κοιτώ να βασανίζεται
Πάνω στο σταυρό τη θαυμάζω,
Τεντόνομαι και τις ψιθυρίζω,
Κατέβα τώρα,φτάνει,είσαι άξια θαυμασμού
άσε τον κόσμο,είναι ¨μικρός¨ δεν ξέρει.

Μα που να πάω;
Έτσι έμαθα μια ζωή σταυρωμένη
Δεν ξέρω κι άλλη ζωή
και ούτε πιστεύω στα θαύματα

σ.χ