Κυριακή, Μαΐου 31, 2009

Israel Vibration - Herb is the healing

Πτώση



Στα παράξενα όνειρά μου
αλεξίπτωτο φοράω
σαν χρυσόσκονη κλεμμένη
στον αέρα με σκορπάω.

Ένα μάτι θηλυκό
δε δακρύζει να με σώσει
κι είναι ελεύθερη και κρύα
κι αχαλίνωτη η πτώση.

Δεν υπάρχει γυρισμός,
όλοι τρέχουν κι εγώ μέσα
με ξεγέλασε ξανά
η ανάμνηση η μπαμπέσα.

Το '80 μ' έχει αφήσει
τη φωτιά να ξανανάψω,
τις παλιές εκείνες μνήμες
μάλλον πρέπει να τις κάψω.

Κι εκείνο το φιλί
ένα άγγιγμα με ρίγος
τόσα χρόνια μακριά
ο καιρός φαίνεται λίγος.

Τότε το γλυκό μεθύσι
ήταν κάτι σαν αστείο
τώρα όλα σιωπηλά
κι ένα λίκνισμα γελοίο.

Το βυνίλιο ξεθωριάζει
και χαϊδεύω τις στροφές του
δάσκαλος ο χρόνος
και ανίερες οι ουλές του.

Ξένος παρατηρητής
λέω πια πως δε φοβάμαι
μα τα λάθη σαν ταινία
μπρος στα μάτια μου περνάνε.

Τις φωνές από τα λάθη
κάποιος πρέπει να φιμώσει
κι είναι ελεύθερη και κρύα
κι αχαλίνωτη η πτώση.

Να μαι μόνος μεθυσμένος πάλι
να ονειροπολώ
με ναυάγια αναμνήσεων
φτιαγμένα από φελλό.

Τι να φταίω που γεννήθηκα
αγόρι με φτερά
και το κάθε υγρό όνειρό μου.
Μένει. Δε με διαπερνά.

Και χαζεύοντας τον batman
τον coyot και τον ten-ten
διαπιστώνω πως δεν είμαι
με τους δε ούτε με τους μεν

κι ονειρεύομαι στον δρόμο
κάτι πράγματα μικρά
που ο ήλιος τα γεμίζει
με μια δύσκολη ομορφιά.

Α! Α! ʼνοιξε τα μάτια σου
μάζεψ' τα κι ένωσε τα κομμάτια σου.
Μπορείς ακόμα.

Βγες από το ψυχοφθόρο
τέρμα κι όρμα.
Αναζήτησε το σοκ
που θα σε βγάλει από το κώμα.

Βάλε σε μια σειρά
τα πράγματα μεσ' στο κεφάλι σου
ποτέ δεν είναι αργά
για να πιστέψεις στις δυνάμεις σου.

Εσύ είσαι ο μόνος που μπορεί
να σε σώσει...
Να δώσει ένα τέρμα σ'αυτή
την καταραμένη πτώση!

Τις φωνές από τα λάθη
κάποιος πρέπει να φιμώσει
κι είναι ελεύθερη και κρύα
κι αχαλίνωτη η πτώση.

Σάββατο, Μαΐου 30, 2009

Μου λείπεις

-Γιατί κλαις;
-Πονάνε τα χέρια μου.
-Γιατί;
Γιατί χρειάζεται να κουβαλάω την καρδιά μου στα χέρια μου
-Γιατί δεν την έδωσες στον άγγελο που πέρασε πριν ;
-Ήταν πληγωμένος , με καμένα φτερά , με φίλησε ενώ εγώ έσβηνα στην αγκαλιά του, τότε έβγαλα την καρδιά μου να του τη δώσω γιατί άνηκε σε εκείνον πια.
-Και τι έγινε;
-Τρόμαξε, προσπάθησε με όλη του τη δύναμη , να μου δώσει την καρδιά μου πίσω , δεν καταλάβαινα. Μου είπε ότι δεν μπορεί να κρατήσει την καρδιά μου γιατί κάποτε κάποια σαν κι εμένα του έκαψε τα φτερά . Μείνε κοντά μου του φώναξα, και τότε εκείνος το έβαλε στα πόδια και φώναζε, μην ελπίζεις σε μένα, εγώ έχω πεθάνει.
-Και τώρα τι θα κάνεις;
-Ο πόνος είναι δυσβάσταχτος , κάθε βράδυ κλαίω, ξέρω πως αν αγκαλιάσω κάποιον θα πεθάνω γιατί θα χρειαστεί να αφήσω κάτω την καρδιά μου, έτσι από τότε δεν μπορώ να αγαπήσω κανέναν , ούτε και να αγκαλιάσω κανέναν και μένω μόνη μου, αυτό δεν με πειράζει όμως, για μια στιγμή μονάχα ζω, σε αυτή ελπίζω και υπομονετικά συνεχίζω να κουβαλάω την καρδιά μου, αλλιώς θα είχα ήδη πεθάνει.
-Και ποια είναι αυτή η στιγμή
-Η στιγμή που θα ξανασυναντήσω τον άγγελο μου με τα καμένα φτερά και θα τον αγκαλιάσω για τελευταία φορά

Παρασκευή, Μαΐου 29, 2009

Στοργή και Proderm


Καθόμουνα στη βεράντα για ένα βραδινό τσιγάρο, ψάχνοντας να βρω , ένα μαγικό κουμπάκι delete και να το κάνω δαχτυλίδι. Μπορεί να μην υπάρχουν νεράιδες και μαγικά ραβδιά, αλλά σίγουρα υπάρχει κάπου αυτό το μαγικό κουμπάκι του delete και τότε για μερικά δευτερόλεπτα αναπόλησα τα φοιτητικά μου χρόνια, όχι για κανέναν άλλο λόγο, μόνο και μόνο για εκείνα τα άγρια πρωινά , που είχα μάθημα στη σχολή με την πατρινιά καθηγήτρια, που τόνιζε το χαρακτηριστικό λι στη λέξη delete, μειδίασα….
Δεν είναι του χαρακτήρα μου να αναπολώ, αγαπώ το παρελθόν μου , γιατί ίσως να είναι και η μοναδική μου κληρονομιά , αλλά μέχρι εκεί, ήμουν πάντα υπέρμαχος του ενεστώτα και ειδικά τώρα, όσο για το αύριο δεν μπορεί παρά να είναι καλύτερο, εκτός κι αν υπάρχει κάτι πιο κάτω και από την άβυσσο .
Μύριζα τις άκρες των δαχτύλων μου που ευωδίαζαν τσιγαρίλα , δεν υπάρχουν ούτε μαγικά κουμπιά μου ψιθύρισα όπως κι αν τα προφέρεις, στην καρδιά δεν υπάρχουν keyboard, χορδές κι άλλες μαλακίες, το μυαλό άμα είναι να κολλήσει, κολλάει όσα restart και format κι αν κάνεις, μόνο στην αγία λήθη προσεύχομαι μήπως και με φωτίσει και κρύψει μέσα μου βαθιά παλιούς και νέους ανεκπλήρωτους πόθους…
Καληνύχτα λοιπόν με ένα φιλί στα ματόκλαδα , να θυμάσαι κάθε φορά που μου χτυπάς την πόρτα για να ζητήσεις κάτι, πως θα έχω πάντα για σένα φυλαγμένα όλα τα προϊόντα της Proderm

Να και κάτι ακόμα που αναπολώ από τα φοιτητικά μου χρόνια, 3 Οκτωβρίου 2006

Τρίτη, Μαΐου 26, 2009

Forgotten Hopes



Κάτι από τα παλιά , για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούργιοι!!! Ήμουν 15 χρονών όταν ξάπλωνα και έπαιζα στην κιθάρα το Forgotten hopes κι ας φορούσα μαύρο τζιν,που στην αριστερή κωλότσεπη είχα βάλει την μάνα μου και μου είχε κεντήσει το όνομα του Bob Marley, οι κακές παρέες εκείνης της εποχής με είχαν σκαλώσει με τους Anathema … Forgotten Hopes, τραγουδάρα!

Hey you rotting in your alcoholic shell
Banging on the walls of your intoxicated mind
Do you ever wonder why you were left alone
As your heart grew colder and finally turned to stone

Did I punish you for dreaming?
Did I break your heart and leave you crying?
Do you ever dream of escaping...
Don't you ever dream of escaping?

Pathetic oblivion
Forgotten hopes buried in your soul's lonely grave
Pathetic oblivion
Remember how you were before you locked your heart away

Did I punish you for dreaming?
Did I break your heart and leave you crying?
Do you ever dream of escaping...
Don't you ever dream of escaping?

Κυριακή, Μαΐου 24, 2009

Καθώς διασχίζω με μάτια ορθάνοιχτα χώρες της προστυχιάς με τη καρδιά ενός θηρίου γελοίου και παράτολμου


Καθώς άπλωνα το γιαουρτάκι με λίγα λιπαρά πάνω στο τσουρουφλισμένο αγύμναστο κορμί μου,χαζεύοντας τα σημάδια του,που εδώ και μέρες δεν λένε να υποχωρήσουν θυμήθηκα πως πριν λίγες ώρες έξυνα αμέριμνα τα χθεσινά τσιμπήματα από χιλιάδες γαμημένα κουνούπια,πίνοντας την παγωμένη carib κάτω από την ομπρελίτσα,πλαισιωμένη από χαμογελαστές φάτσες, γιατί ναι,οι φίλοι μου αν και έχουν πολλές πληγές χαμογελούνε πάντα.

Άκουγα reggae,και το μόνο που έλειπε για να μου δώσει την ψευδαίσθηση της ευτυχίας ήταν μια βουτιά στη θάλασσα,που η γαμημένη περίοδος, δεν μου επέτρεψε να απολαύσω. Ξεκινήσαμε για ένα απίστευτο διήμερο, εγώ, ο Αχιλλέας και ο Γιώργος, που αν και ήμασταν χρόνια φίλοι, κάποτε χαθήκαμε τελείως για να ξαναγίνουμε αχώριστοι.

Ξεκινήσαμε τρεις και πριν το καταλάβουμε μας κάνανε ντου και τα άλλα τα αλάνια και γίναμε πολλοί, τους αγαπάω τους φίλους μου, γιατί ποτέ δεν μου ζήτησαν τίποτα, έδιναν πάντα χωρίς να περιμένουν κάτι από μένα κι εγώ ασυναίσθητα έκανα το ίδιο γι αυτούς.

Δεν φανερώνω τα μέσα μου εύκολα, ίσα-ίσα σκάβω μια τεράστια γούρνα στην άμμο και κρύβομαι μέσα της, αλλά οι φίλοι μου, πάντα με βρίσκουν.Είναι φορές που ξέρουν πως δεν θέλω να βγω από το λάκκο μου, πως δεν θέλω να μιλήσω κι αυτό το ξέρουν, κι έρχονται και μου τραγουδούν κι ανάβουν φωτιές πάνω από το λάκκο μου, για να μη νιώθω μόνη. Έτσι και τώρα, τα πίναμε το βράδυ στο μπιτσόμπαρο, καθένας μας ένα μυθιστόρημα από μόνος του, στο σπίτι λες και μας κούρδισες κοιμηθήκαμε ταυτόχρονα και ξυπνήσαμε μαζί( όταν εγώ άρχισα να φωνάζω από τους πόνους περιόδου!!!!)

Το μεσημέρι σκάσανε μύτη και ο Νίκος, η Ντίνα, ο Βασίλης, ο Γιάννης κλπ και έγινε το σώσε!

Όσο κι αν κλείνομαι μέσα μου,όσο κι αν πονάω μέσα μου,όσο κι αν μένω στο λάκκο μου, το ότι δεν έπαθα ασφυξία το χρωστάω στους φίλους μου,γιατί δυστυχώς όλοι νομίζουν ότι είμαι ο πιο δυνατός άνθρωπος που ξέρουν και πως μπορώ να αντέξω περισσότερα από εκείνους,δυστυχώς είναι αλήθεια,έρχονται ώρες που προσεύχομαι να’ μουν πιο αδύναμη ή έστω να μπορούσα να το καμουφλάρω.

Παλιότερα δεν με πείραζε ο δρόμος μου,ήμουνα ευτυχισμένη και περήφανη, το έβγαζα προς τα έξω και με μια επίφαση μαγκιάς που έκανα αυτή τη ζωή που έκανα, όσο μεγαλώνω και νιώθω ότι γερνάω,αισθάνομαι πως ο δρόμος αυτός είναι πολύ μοναχικός, μαγκιόρικος,ζόρικος και ηρωικός, και δεν ξέρω αν έχω τα κότσια να συνεχίσω στις ίδιες ράγες με αυτό το βαγόνι.

Δειλιάζω,φοβάμαι,βλέπω τις νορμάλ ζωές να περνούν και να με προσπερνούν,τις βλέπω, τις ζηλεύω,πάω να αλλάξω πορεία,κάνω ένα βήμα,δειλιάζω,πάω προς τα πίσω,κι όσο κι αν πονάει ο δρόμος που διάλεξα να ζω, νομίζω πως γεννήθηκα για να τον περπατήσω,αλλά πια συνειδητοποιημένα,χωρίς καμία επίφαση μαγκιάς,απλά σκύβω το κεφάλι,γλείφω λίγο γιαουρτάκι από το μπούτι μου,κλείνω το μάτι στον Αχιλλέα που οδηγάει δίπλα μου και του φωνάζω,στρίψε αριστερά,δεν είναι για εμάς οι ευθείες!

Υ.Σ Στο gcast παίζει Tori Amos-Siren
Y.Σ 2

Τα κανονικά παιδιά γεννιούνται κανονικά
Μεγαλώνουν κανονικά ονειρεύονται κανονικά
Ερωτεύονται κανονικά και πεθαίνουν κανονικά

Πες μου μαμά

Πες μου τι γίνεται μ' εκείνα τα παιδιά

Που αν και γεννιούνται κανονικά
Δε μεγαλώνουν κανονικά
Δεν ονειρεύονται κανονικά
Ούτ' ερωτεύονται κανονικά

Πες μου μαμά...

Πες μου αν πεθαίνουν

Πες μου αν πεθαίνουν κανονικά

Παρασκευή, Μαΐου 22, 2009

Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής 21-23 Ιουνίου


Θα είμαι κι εγώ εκεί,στην Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής 21-23 Ιουνίου,που από φέτος θα την γιορτάζουμε και στις όχθες του Πηνειού, και σε άλλα δυο σημεία της πόλης, ψεκαστείτε με Citronella,ετοιμαστείτε να λουστείτε στον ιδρώτα,και ελάτε να τζαμάρουμε, γιατί όπως λέει και ο Bob "One good thing about music, when it hits you, you feel no pain"!

Για 10η συνεχόμενη χρονιά στην Ελλάδα, για πρώτη φορά στη Λάρισα, και σε καμία εικοσαριά πόλης ανά την επικράτεια! Αν το λέει η καρδία σας, μπορείτε να μπείτε στην ομάδα υποστήριξης με μια εγγραφή σας στο http://www.smouth.com/, θα περάσουμε καλά.Για περισσότερες πληροφορίες: 6942662834 (Θάνος Βόβουρας)

Υ.Σ Αφιερωμένο
Οι πρώτοι και καλύτεροι
σε ψάχναν στα ρυάκια,
κι εγώ από τη Λάρισα
σου στέλνω τραγουδάκια.

Πέμπτη, Μαΐου 21, 2009

Amatriciana

Καταγγελία αναγνώστη . Σε ολόκληρη Θεσσαλονίκη κοτζάμ συμπρωτεύουσα δεν βρίσκει μια amatriciana. Ντροπή και αίσχος και όνειδος μαζί !

Τετάρτη, Μαΐου 20, 2009

Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη


Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη
Οδήγησε με στο φρικτό της τοπίο
Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη
Θέλω να γίνω βασιλιάς των γελοίων
Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη
Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη
Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη…

Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη
Μη μ’ αφήσεις σαν σκυλί πεινασμένο
Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη
Θέλω να μπω στη τροχιά των χαμένων
Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη
Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη
Δωσ’ μου λίγη ακόμα αγάπη…


Εμπρός καλές μου αναμνήσεις , ελάτε και σαρώστε για ακόμα μια φορά το τώρα μου, σας το επιτρέπω , εξάλλου είστε ακόμα τόσο νωπές , σας παίρνει…
Τετάρτη βράδυ ,ανέκαθεν τη θεωρούσα μπάσταρδη μέρα, ξεκάρφωτή στη μέση του πουθενά , μέτρια μέρα , ίσως μου θυμίζει εμένα γι’ αυτό και την σνομπάρω!
Ενώ εγώ περνούσα καλά λοιπόν , γιατί θα ήταν ψέμα να μην πω ότι από τις 27 του Οκτώβρη μέχρι σήμερα του έδωσα και κατάλαβε , έξω γινόντουσαν κοσμοϊστορικά γεγονότα που είμαι σίγουρη πως όλοι μας λίγο-πολύ θα ξεχάσουμε με αρκετά μεγαλύτερη ευκολία από ότι νομίζουμε…
Βιασμοί , καταλήψεις , πορείες , απολύσεις , καταγγελίες , βρισίδια , αντιγραφές , τόσο σπέρμα χαμένο δηλαδή , ένας διαρκής αυνανισμός που καθόμαστε και τον τρώμε στη μάπα απαθείς , βέβαια σε μερικούς από εμάς μπορεί και να αρέσει τελικά , ποιος ξέρει ;
Κατάφερα να μείνω έξω από όλα αυτά , κατάφερα να κάνω και πάλι αξιόλογα χιλιόμετρα μαζί με τον μπαγάσα τον Γείτων , εδώ ο κόσμος καιγότανε κι εγώ στα λεωφορεία μου, στα τρένα μου ! Σάββατο να τρώω σολομούς , και γαριδο-μακαρονάδες σε ρετιρέ στον Βαρδάρη , μεσάνυχτα Δευτέρας να τον δαγκώνω στα τρένα στη Θεσσαλονίκη , Τρίτη ξημερώματα να κολλάω άσχημα στην κίνηση έξω από τον Κηφισό, και Δευτέρα βράδυ πάλι να τον δαγκώνω αγναντεύοντας το Ιόνιο , με παρέα τον ala , τον Γείτων , και τη Γωγώ …
Μετά ήταν και η επίσκεψη έκπληξη της Πόπης , που μετά από δύο χρόνια απουσίας , είπε να χτυπήσει με τα καινούργια της φορέματα , να αφήσει για λίγο το Ηράκλειο και να ανηφορίσει να δει τους παλιόφιλους της, μαζεμένες συγκινήσεις , κι όμως άντεξα …
Κι ύστερα από όλα αυτά τι μένει;

Ένα άδειο, ακατάστατο σπίτι, ένα σπίτι χωρίς εσένα, μια τελείως αναδιοργανωμένη ζωή , τα κεφάλια μέσα και πάλι λοιπόν , με την πνευμονία να καραδοκεί προ των πνευμόνων μου … Ναι εκπαιδεύτηκα να ζω μόνη, το είδες πως τρόμαξα , αλλά μετά από τόσες μέρες συνήθισα βρε μπαγάσα και μου καλάρεσε και τώρα έφυγες και τα φώτα έσβησαν κι έμεινα μόνη να κοιτάζω τον ξέστρωτο καναπέ , να μυρίζω τις ανάσες σου στους τοίχους , να γλύφω το κουταλάκι του καφέ σου …
Έμαθα να ζω μόνη , εκπαιδεύτηκα στο να ζω μόνη . Όλοι οι άντρες μου, δε με έβλεπαν ποτέ περισσότερο από τη στιγμή , πάντα χαρούμενη και φτιαγμένη με έβλεπαν , με αρκετή όρεξη για τρελλίτσες … Μοιράζομαι με κάποιον άλλο τη καθημερινότητα μου , τη ρουτίνα μου, καταρρέουν με μιας όλα όσα πίστευα μέχρι τώρα … Μοιραζόμαστε τις δυο άκρες του καναπέ , αυτό που βλέπεις είμαι εγώ, άρρωστη , άβαφη , χλωμή , με πιασμένα τα κατσαρά ατημέλητα μαλλιά μου και τις φαρδιές πιτζάμες μου με τα αρκουδάκια , σίγουρα το σεξαπίλ μου είναι στα πατώματα μα εσύ συνεχίζεις να με κοιτάζεις με το ίδιο βλέμμα,

Μόνη και πάλι με τα αποτσίγαρα μου , τα βιβλία μου , τις στάχτες στα τασάκια , πάλι τρένα και αποχαιρετιστήριοι καφέδες σε σταθμούς … Δεν είσαι εδώ και σε ψηλαφίζω με τα μάτια μέσα από τις φωτογραφίες που σε τράβηξα, ενώ μου χαμογελούσες , ενώ με εκνεύριζες...
Τι έμεινε από όλα αυτά ;
Πολλά, πάρα πολλά , τόσα που βγάζω άνετα κι αυτόν και τον επόμενο χειμώνα ...

Σήμερα το πρωί , προσγειώθηκα πάνω σε μια καρέκλα στο κυλικείο , πριν ήμουνα σε μάθημα , αλλά κοιμόμουνα αρκετά για να θυμάμαι λεπτομέρειες , καφές , τσιγάρο και τάβλι , μια τηλεόραση πάνω από το κεφάλι μου ανοιχτή , αλλά χωρίς φωνή …Η Λίτσα όπως και κάθε πρωί μας ενημέρωνε αν ξεστρατίσαμε ή όχι , όταν έφτασε λοιπόν στα λιονταράκια , έγραφε στο κάτω μέρος της οθόνης , «ο δρόμος που έχετε πάρει, είναι λαθεμένος» (ναι , λαθεμένος έγραφε , αχαχα!), έριξα τα ζάρια και έφερα εξάρες , βρε δεν πας κι εσύ βρε Λίτσα είπα ...
Τι απόμεινε από όλα αυτά ;
Έριξα τα ζάρια κι αυτή τη φορά ήταν εξάρες μωρό μου , εξάρες ….
8 Νοεμβρίου 2006 Πύργος Ηλείας. Αναδημοσίευση

Τρίτη, Μαΐου 19, 2009

My life ....


Today, I had a very intense sexual dream that made me come. It was the best orgasm I'd ever had. The trouble was, it wasn't about a hot boy, or anything sexy. It was about toblerone.

Today, my best friend got a new boyfriend. She asked him what he wanted for his upcoming birthday, and he said he just wanted to hang out with her and watch a movie or two. I thought it was sweet, so I asked my boyfriend what he would like for his upcoming birthday. He said a blow job.

Today, I went bowling. The guy at the lane next to us was bowling by himself and had a few of his own bowling balls, and he had one that looked like a yin-yang and it looked very cool spinning down the lane into the pins. Not really thinking, I casually said to him "Hey, I like your balls."

Today, I found out that the guy i've been having sex with for over a month didn't know my name until today. No wonder he always ever called me 'girl.'

Today, I was talking to my boyfriend on the phone. After a moment pause I hear him say "I love you." Smiling I say, "I love you to." Then he says, "I was talking to my dog.

Today, I was giving my friend sex advice when she asked me when was the last time for me. Not only did I lie but I realized that it was in November and the time before that was June. I have had sex less times this year than she has this week

Μαμά μπαμπά τις τράπεζες βαρούσα Μαμά μπαμπά τις έβριζες κι εσύ



Το δεύτερο βιντεάκι που «τσιμπάω» από τον "No nickname today",το πρώτο ήταν το "Άσε με μάνα σηκώνω μοϊκάνα",πριν χρόνιααα
Θεϊκό
Θεϊκό
Θεϊκό
Θεϊκό

Όταν πιεις τη λεμονάδα, μην πετάξεις το μπουκάλι , γιατί όπως δείχνουν όλα θα μας χρειαστεί και πάλι !Να βάζεις μέσα στο μπουκάλι , βενζίνη , φώσφορο , στουπί , να δουν αυτοί με τα μυδράλια αντίσταση τι πάει να πει !

Δευτέρα, Μαΐου 18, 2009

The wall was too high, As you can see. No matter how he tried, He could not break free. And the worms ate into his brain.



Hey you, out there in the cold
Getting lonely, getting old
Can you feel me?
Hey you, standing in the aisles
With itchy feet and fading smiles
Can you feel me?
Hey you, dont help them to bury the light
Dont give in without a fight.

Hey you, out there on your own
Sitting naked by the phone
Would you touch me?
Hey you, with you ear against the wall
Waiting for someone to call out
Would you touch me?
Hey you, would you help me to carry the stone?
Open your heart, Im coming home.

But it was only fantasy.
The wall was too high,
As you can see.
No matter how he tried,
He could not break free.
And the worms ate into his brain.

Hey you, standing in the road
Always doing what youre told,
Can you help me?
Hey you, out there beyond the wall,
Breaking bottles in the hall,
Can you help me?
Hey you, dont tell me theres no hope at all
Together we stand, divided we fall.

[click of tv being turned on]
Well, only got an hour of daylight left. better get started
Isnt it unsafe to travel at night?
Itll be a lot less safe to stay here. youre fathers gunna pick up our trail before long
Can loca ride?
Yeah, I can ride... magaret, time to go! maigret, thank you for everything
Goodbye chenga
Goodbye miss ...
Ill be back

Αυτοί οι στίχοι, η μουσική , το βίντεο, περιγράφουν με τον καλύτερο τρόπο τι απέγινε η sophie_jamaica

Hey you, dont tell me theres no hope at all
Together we stand, divided we fall.

Goodbye chenga
Goodbye miss ...
Ill be back

Τρίτη, Μαΐου 12, 2009

Before you jump, tell me what you find when you read my mind.



Στης παρεξήγησης το ανάγνωσμα πρόσχωμεν , και τα βράδια κουτουλάω το κεφάλι μου στα ντουβάρια, μπας και συνειδητοποιήσω τι κάνω, τι δεν έκανα, τι δεν είπα, και τι δεν ήρθε που περίμενα να δω.

Κάθε φορά που πάω να μιλήσω επισκέπτομαι τα παλιά μου email, βλέπω, διαβάζω, σιωπώ και καταλαβαίνω πως το καλύτερο που έχω να κάνω είναι αυτό ακριβώς, να σωπάσω, τι κι αν εγώ μπορώ να μιλήσω, η σιωπή είναι χρυσός, σκατά είναι η σιωπή, η σιωπή είναι απλά σιωπή, κι αυτό μου τι σπάει.

Εγώ ότι είχα να το πω το είπα και γαμώ του όζοντος την τρύπα, δεν μπορώ με τίποτα τους ανθρώπους που δεν εκφράζουν τα αισθήματα τους, δικαίωμα τους θα μου πεις, αλλά δεν το αντέχω, όταν ξέρεις τι έχεις απέναντι σου ξέρεις και πώς να το αντιμετωπίσεις, όταν ο άλλος απλός σου χαμογελά και κουνά πονηρά το κεφάλι, απλά θέλεις να του σπάσεις τα μούτρα.

Πες ρε μαλάκα μην μου τη σπας . Μεγάλωσα για να παίζω κρυφτό.


On the corner of main street
Just tryin' to keep it in line.
You say you wanna move on and
You say I'm falling behind.

Can you read my mind?
Can you read my mind?

I never really gave up on
Breakin' out of this two-star town.
I got the green light,
I got a little fight.
I'm gonna turn this thing around.

Can you read my mind?
Can you read my mind?

The good old days, the honest man;
The restless heart, the Promised Land,
A subtle kiss that no one sees;
A broken wrist and a big trapeze.

Oh well I don't mind, if you don't mind.
'Cause I don't shine if you don't shine
Before you go, can you read my mind?

It’s funny how you just break down,
Waitin' on some sign
I pull up to the front of your driveway
With magic soakin' my spine.

Can you read my mind?
Can you read my mind?

The teenage queen, the loaded gun;
The drop dead dream, the Chosen One,
A southern drawl, a world unseen;
A city wall and a trampoline.

Oh well I don't mind, if you don't mind
'Cause I don't shine if you don't shine
Before you jump,
tell me what you find
when you read my mind.

Slippin’ in my faith until I fall.
You never returned that call.
Woman, open the door, don't let it sting
I wanna breathe that fire again.

She said I don't mind, if you don't mind
'Cause I don't shine if you don't shine.

Put your back on me,
Put your back on me,
Put your back on me.

The stars are blazing like rebel diamonds cut out of the sun.

We Walk



http://troktiko.blogspot.com/2009/05/blog-post_2549.html

Δευτέρα, Μαΐου 11, 2009

28 χρόνια χωρίς τον Bob


I remember when we used to sit
In the government yard in trenchtown,
Oba - obaserving the ypocrites
As they would mingle with the good people we meet.
Good friends we have, oh, good friends weve lost
Along the way.
In this great future, you cant forget your past;
So dry your tears, I seh.

No, woman, no cry;
No, woman, no cry.
ere, little darlin, dont shed no tears:
No, woman, no cry.



28 χρόνια χωρίς τον Bob, τι κι αν έφυγε πριν καν γεννηθώ; Ο Bob με μεγάλωσε, με γαλούχησε, με τις μουσικές και τους στίχους του, το πνεύμα του ήταν πάντα εδώ. Ήμουν μόλις 11 χρονών όταν ανακάλυψα την μαγεία του και από τότε, μέσα από τα τραγούδια του, κρύβω και σιγοτραγουδώ τα κρυφά μου ζόρια, να όπως και τώρα, redemption song

Old pirates, yes, they rob I;
Sold I to the merchant ships,
Minutes after they took I
From the bottomless pit.
But my hand was made strong
By the 'and of the Almighty.
We forward in this generation
Triumphantly.
Won't you help to sing
These songs of freedom? -
'Cause all I ever have:
Redemption songs;
Redemption songs.

Emancipate yourselves from mental slavery;
None but ourselves can free our minds.
Have no fear for atomic energy,
'Cause none of them can stop the time.
How long shall they kill our prophets,
While we stand aside and look? Ooh!
Some say it's just a part of it:
We've got to fulfil de book.


Won't you help to sing
These songs of freedom? -
'Cause all I ever have:
Redemption songs;
Redemption songs;
Redemption songs.

Emancipate yourselves from mental slavery;
None but ourselves can free our mind.
Wo! Have no fear for atomic energy,
'Cause none of them-a can-a stop-a the time.
How long shall they kill our prophets,
While we stand aside and look?
Yes, some say it's just a part of it:
We've got to fulfil de book.
Won't you help to sing
Dese songs of freedom? -
'Cause all I ever had:
Redemption songs -
All I ever had:
Redemption songs:
These songs of freedom,
Songs of freedom.

Bullets




Σάββατο, Μαΐου 09, 2009

Η ευτυχία είναι εδώ ;


Μια ζωή ταξιδεύω,ταξιδεύω,ταξιδεύω,με το μυαλό,την ψυχή,με τραγούδια,με φιλιά, με σένα, με λίγα λεφτά στην τσέπη,θα γυρίσω τον κόσμο όλο, μέχρι να βρω την αγάπη…(Στα συνοικέσια του Αγγελιοφόρου!)Ωωωω ναιιι!Βρήκα την ευτυχία,για μένα η ευτυχία είναι στα ταξίδια,δεν ζω στη Θεσσαλονίκη,ε και;Κάθε Σαββατοκύριακο μπορώ να είμαι εκεί,όπως αυτό,κάθε μέρα ταξιδεύω,με λέξεις,με γέλια,με φως,με ουρανό!Η ευτυχία είναι εδώ!(;)

Έβγαλα ήδη 200 φωτογραφίες, θα βγάλω και άλλες τόσες το βράδυ, δεν προλαβαίνω να τις ανεβάσω όλες!

Η sophie_jamaica είναι στη Θεσσαλονίκη

Το καλοκαίρι θα 'ρθει


Το καλοκαίρι θα ‘ρθει και θα πάρει κι εσένα μαζί
Στην ομορφιά του θα γίνεις χαζούλα όπως ήσουν μικρή
Θα μας γυρίζεις την πλάτη σου ανοίγοντας το παρεό
Να σε κοιτάξει ο ήλιος – Να σε κοιτάξει ο ήλιος

Θα σαι για λίγο το αίνιγμα που δεν θα λύσει κανείς
Θα σε φυλάει από γύρω στρατός σπαστικοί συγγενείς
Θα μισανοίγεις τα πόδια σου και θα τα κλείνεις ξανά
Κάνοντας πως δε ξέρεις - Κάνοντας πως δε ξέρεις

Κι ύστερα πάλι χειμώνας και χρήμα που μονολογεί
Κι ύστερα πάλι βραδιές με κινέζικο και κομεντί
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο δυνατά η μουσική
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο χαμηλά η μουσική



Το καλοκαίρι θα ‘ρθει και στη θάλασσα θα επιστραφείς
Μες το βυθό θα προσέχουν οι ιππόκαμποι να μη χαθείς
Κι όταν θα βγάζεις για λίγο σε μια σου βουτιά το μαγιό
Θα ‘σαι στον κόσμο η μόνη - Θα ‘σαι στον κόσμο η μόνη

Θα ‘σαι για λίγο ο έρωτας που δε ζήσει κανείς
Θα ‘σαι το σώμα σου μόνο κι αυτό θα το ξέρουμε εμείς
Που μας γυρίζεις την πλάτη σου πάντα την ίδια στιγμή
Που βασιλεύει ο ήλιος - Που βασιλεύει ο ήλιος

Κι έρχεται πάλι χειμώνας και χρήμα που μονολογεί
Κι έρχονται πάλι βραδιές με κινέζικο και κομεντί
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο δυνατά η μουσική
Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο χαμηλά η μουσική

Κι ύστερα πάλι μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη, μου λείπει η αγάπη
Και ύστερα πιο δυνατά η μουσική

Υ.Σ Ποιος μπαίνει από την Έδεσσα κάθε μέρα στο blog? Ας δώσει σημεία ζωής.

Τετάρτη, Μαΐου 06, 2009

Dutch stuff


Φωτό από sophie_jamaica Amsterdam 5/05/09
Schiphol-Ζευγάρι που φιλιέται-(Θεσσαλονικείς)


30 Απριλίου “bella” Rotweiler –Loon , Περιστέρι, Νίκος-αδερφός Loon,αγκαλιές, παφ-παφ 1, φίλος Loon, τρομερό παλικάρι, δεν θυμάμαι το όνομα,alex pak, τρένο, κουφός, γελοίοι έρωτες, Μάνος 1, Γιώργος Π, Μάνος, Ολίβια, Νίνα, τρομερό παλικάρι καθότανε δίπλα μου, που δεν θυμάμαι το όνομα του, γιατί τσάκιζα κάτι σκορδόψωμα, 2-3 κομμάτια πίτσας, lemon pie, τάρτες, σοκολατίνες, προφιτερόλ, καραμέλες δώρο Ολίβιας, παφ-παφ 2, Τουταγχαμών,«Το ακούνητο κεφάλι» Χαρά, Δάφνη-Άγιος Ιωάννης, βάλε στον κώλο σου το γλυκό του κουταλιού καρυδάκι, το άφησα στο Loon, μαζί με τους Γελοίους έρωτες που ξέχασα εκεί, πρέπει να πάω να τους πάρω πριν κάνει μετακόμιση σε 3 μέρες δηλαδή! Θωμάς- Καρπενήσι, Γιώργος μπούρδες δικαιολογίες, δουλειές του κώλου για να μην βρεθούμε!

1 Μαΐου απεργία, κομφούζιο, χάος, ύπνος ,κατάθλιψη, φαΐ στην πλάκα, καφές μοναστηράκι, παφ-παφ 3, προπόνηση πριν το Άμστερντάμ, κλάμα μέχρι τα ξημερώματα, για να ηρεμίσω έφαγα γεμιστά λουκάνικα Φρανκφούρτης με τυρί και ήπια erdinger και fischer, αγκαλιά με 2 ΜacBook. Δυο τυπάκια, προσπαθούν να με ηρεμίσουν με αληθινές αγκαλιές, κρίσεις πανικού, κατάθλιψη, τι θα κάνω με τη ζωή μου. Το παφ-παφ με χάλασε και βγήκαν όλα στη φόρα, δεν ζηλεύω τη ζωή κανενός δικιέ μου, τη δική μου θέλω να φτιάξω!

2 Μαΐου Ξημερώματα-ταρίφας-κίτρινο-42 ευρώ- Ελ.Βελ-check in-Alitalia-ταξίδι μόνη-Aeroporti di Roma-Fiumicino AZ0717 FC0-AZ0110 AMS- passaporti-Schiphol- Περσεφόνη-Pit-Τράμ line 2-HEM HOTEL-δωμάτιο 208, μπάνιο με υαλότουβλα, line 2-Leidsplein-Burger King-κίτρινές δημόσιες αντρικές τουαλέτες , όλα τα λεφτά. Rembranatplein-Dam square-Red light District-Rokerij III coffee shop, (Amnesia-super)-HillStreet blues coffee shop – Bubblegm –space cake με γεύση μπανάνα, απερίγραπτο- bulldog-night bus-ξενοδοχείο, λιώσιμο, συνέχεια κι εκεί, δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι, Περσεφόνη-Pit συμπληρώστε…

3 Μαΐου Dam square-Baba-Warmoesstraat(JackHerer-space chocolate muffin)-coffee shop 36-μπιλιάρδο- φαΐ σε αργεντίνικο-super market Albert Heijn www.ah.nl (pringles- pennywafels -kokoskransen-chaudfont-statie fles-subtotaal-toblorone-milka tablet)-ψωλόκρυο-πάρκα, διαμάντια, η δικιά μου land, Βαν Γκόγκ όπου υπάρχει τεράστια ουρά επισκεπτών και τα μέτρα ασφαλείας όσων εισέρχονται είναι δρακόντεια.γι αυτό Βαν Γκόγκ άκουσα, μύρισα, αλλά δεν είδα, ε με τους απολίτιστους που έμπλεξα, την επόμενη φορά που θα έρθω με τον γκόμενο που για πάρτη του θα έχω κάψει μέχρι και το αυτί μου…Αχ.. Χρυσάνθεμα, τουλίπες!

(Το Άμστερνταμ φημίζεται για τα δεκάδες μουσεία, τα βασικά όμως που πρέπει να δει κάποιος απαιτούν δύο ημέρες και βρίσκονται στο ιστορικό σημείο της πόλης, όπως το μουσείο της θαλάσσιας ιστορίας κοντά στον κεντρικό σταθμό και το σπίτι της Άννα Φρανκ, της Εβραίας που κατέγραψε της Αντίστασης, Ρέικσμουζεουμ, με τη μεγαλύτερη συλλογή ολλανδικής τέχνης στον κόσμο, το Θεατρικό μουσείο και του Κινηματογράφου, της Μαντάμ Τισώ με τις κέρινες φιγούρες, της Αεροπορίας, το γεωλογικό, όπως και τόσες συλλογές ιδιωτικές που παρουσιάζουν ενδιαφέρον και γι αυτό δεν πήγαμε, αλλά πήγαμε σε όλα τα καλά coffee shop, Περσεφόνη βοήθα, δεν θυμάμαι σε ποια πήγαμε! )


4 Μαΐου Train wreck,nls haze mist, arjan’s haze,arjans strawberry haze,himalaya gold,great white shark, arjans ultra haze 1-2,whit window, the doctor, big bang, the church,a.m.s, lemon skunk,chese,white rhino,el nino, super silver haze, Hawaiian snow, neville’s haze- www.kingofcannabis.com. Cappuccino, Ταχυδρομείο,
sanitary napkin, Περσεφόνη περίοδο, Pit στον κόσμο του, sophie_jamaica «καταθλίπτικια απ’τη φύση της» που μου αφιέρωνε και ο bro από Θεσσαλονίκη. Δεν θυμάμαι, στα χαμένα, δίπλα σε κάτι χόρτα και ποτάμια!

5 Μαΐου τραμ, ατύχημα, ταρίφας ολλανδός, 40 ευρώ, χάνουν πτήση, δεν χάνουν πτήση στο παραπέντε, sophie_jamaica μόνη στο Amsterdam μέχρι απόγευμα, βολτάρει, ποδήλατο, souvenir, μπέικον , ομελέτες, πατάτες, χοληστερίνη, πάρκο, line 2 , central station, Schiphol, check in, έλληνες-Θεσσαλονίκη, γέλιο, κουβέντα με αμερικάνα, Fiumicino 12 ώρες, Ρώμη καιρός φανταστικός, γέλιο, γνώρισα κάτι τυπάκια ολλανδούς και ένα ζευγάρι από Κοζάνη, μεγάλες στιγμές, ύπνος μέσα στο αεροδρόμιο, με τους καραμπινιέρους να μας ελέγχουν τα διαβατήρια συνέχεια και να μην ξέρουν να μιλάνε τίποτα άλλο εκτός από Ιταλικά, ύπνος στην καρέκλα.

6 Μαΐου Πέντε το πρωί, espresso, θέλω ένα φραπέ επειγόντως αλλά αντί για φραπέ τρώω θεϊκή lemon pie, check in, 8:35 Ιταλική ώρα αναχωρώ για Αθήνα, τα άλλα γνωστά, προαστιακός, ΗΣΑΠ, μετρό, μπιφτέκια στο φούρνο, μπάνιο, ένα ταψί μπουγάτσα- θεϊκή, ύπνος..

Υ.Σ 4-5 εθνική επέτειος Ολλανδών, αναλογικό βίντεο , περιμένετε να το κάνω ψηφιακό, και φωτό , λίγες και καλές, δεν ήμουνα σε θέση να κάνω και τον φωτογράφο!