Σάββατο, Σεπτεμβρίου 27, 2008

Γιορτή



Όλα βαίνουν καλώς, στην εφημερίδα τρέξιμο τα γνωστά, αν και η βούρτσα είναι βαριά τώρα που ανοίγουμε και ραδιόφωνο και δεν θέλωωωωωω καθόλου! Έχω ένα εικοσιτετράωρο και κάτι ψιλά για ύπνο και θα το εκμεταλλευτώ όσο δεν πάει…

Εντάξει αφού είδα και τον συμφοιτητή μου τον Βασίλη τον Σκουλαράκο από την Αταλάντη στην TV , στο πρωινό του Λυριτζή και του Οικονόμου , όλα τα περιμένω τώρα, αν και ένα σαράντα τα εκατό των συμφοιτητών μου δουλεύουν σε ΜΜΕ , κάμποσοι υπηρετούν την μαμά πατρίδα και οι άλλοι ή τα ξύνουν ή δουλεύουν σε καφετέριες !

Όσο για το Βασίλη ήταν από τους πρώτους που γνώρισα στον Πύργο, άσχετα αν μετά δεν κάναμε παρέα . Το ήξερα ότι δούλευε στο πρωινό της ΝΕΤ ,αλλά δεν ήξερα ότι βγαίνει και στο γυαλί και τα λέει και μια χαρά και του πάει το γυαλί κάργα. Σήμερα το μεσημέρι και ενώ είχα κοιμηθεί γύρω στις δεκατέσερεις ώρες , άνοιξα το χαζοκούτι στο Alter στο TV weekend, να σου και πλάνα από το πρωινό της ΝΕΤ με το Βασίλη σε πρώτο πλάνο , αν δεν παράκουσα, τι ωραίο μανάρι είναι αυτό πρέπει να σχολιάζανε χα-χα-χα!

Σέρνω τα πόδια μου με τις καινούργιες χειμωνιάτικες – καμηλοπάρδαλη παντόφλες μου ως την κουζίνα , γαλλικός με γεύση φουντούκι , μμμμμ! Βάζω φωτιά σε ότι με καίει και σε ότι μου τρώει την ψυχή, τον Γιάννη στα τέρματα ,χμμμ τι θεικό κέικ είναι αυτό;

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 23, 2008

Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο


«Γι’ αυτό κρύψου να μην σε ξαναδώ στο λάθος δεν μπορώ να αντισταθώ , προσπάθησε να μην σε ξαναδώ δεν γίνεται πιο κάτω από εδώ» μου τραγουδάει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και μου πάει γάντι .
Σήμερα αράζω στην κρεβατάρα μου με το Τζίμη αγκαλιά , ανάβω τα ρεσό μου, ενώ προσπαθώ να κουνήσω το κουρασμένο μου κορμί πάνω στο στρώμα που έχει κάνει λακούβα γιατί παίζουν απίστευτες τραγουδάρες στο ράδιο και καραγουστάρω. Έχω γυρίσει από τη δουλειά και νιώθω ένα με το πάτωμα ,αύριο πάλι τρέξιμο από το πρωί , γιατί μην ξεχνάτε πως εγώ κάνω λειτούργημα όσο στο Βιλαμπάχο ακόμα τρίβουν ! Χα-χα-χα….Α να μην ξεχάσω να σβήσω τα κεριά πριν ξεραθώ για τα καλά, και μετά βλέπω στον ύπνο μου την Κατερίνα Κούκα να μου τραγουδάει ρίξε στο κορμί μου σπίρτο να πυρποληθώ . Αύριο άραγε θα έχω κουράγιο να το ξενυχτίσω;

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 15, 2008

Ο φωτογραφικός μου εαυτός

http://stoxasths-photo.blogspot.com/

Ο φωτογραφικός μου εαυτός , η Λάρισα με τις φωτογραφίες του Δημήτρη !Απλά φανταστικός ....

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 10, 2008

ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ


Προοπτική … Να βρεις δουλειά με προοπτική , άντρα με προοπτική , να πάρεις πτυχία με προοπτική … Που είναι η προοπτική οέο ; Εγώ δεν την βρίσκω πουθενά . Στην πολιτική βρίσκεις προοπτική ; Όχι . Οι πολιτικοί έχουν προοπτική; Όχι … Το internet έχει προοπτική; Ναι . Η δημοσιογραφία έχει προοπτική ; Όχι.Ανθρώπους με προοπτική βρήκες ; Εδώ μπαίνει ένα θέμα . Τι θέμα δηλαδή η υποκειμενικότητα μπαίνει πάλι μέσα και τα γαμάει όλα . Αναλόγως λοιπόν τι θεωρεί ο καθένας προοπτική . Εγώ για να καταλάβετε υποκειμενικά αγαπούσα πάντα ανθρώπους με προοπτική που αντικειμενικά δεν είχαν προοπτική ! Τα έχασα όλα για όλα και κλαίω με λυγμούς … Τι έχασα δηλαδή; Τα χαμένα από χέρι , αλλά έτσι είμαι εγώ πάντα ποντάρω στα outsider .Περπατάω στο δρόμο, κλαίω οι περαστικοί άλλοτε κοιτούν κι άλλοτε με προσπερνούν με βιασύνη , στέκομαι έξω από ένα ανοιχτό παράθυρο υπογείου διαμερίσματος . Τα φώτα είναι σβηστά , το δωμάτιο είναι άδειο , κάτω είναι στρωμένο ένα πομπώδες χαλί, στη μέση κάθετε ένα μικρό τσιγγανόπουλο , στην κάτω δεξιά γωνιά το ταβάνι είναι ασφυκτικά γεμάτο από μπαλόνια, χρωματιστά γεμισμένα με ήλιο. Σταματάω και κοιτάω μέσα στο δωμάτιο. Αυτή η εικόνα έχει προοπτική, έχει βάθος … Κλαίω για κάτι που ήταν καταδικασμένο να τελειώσει , όμως ποτέ δεν αγάπησα τίποτα το αιώνιο ..Θέλω να πιω , θέλω να κοιμηθώ μεθυσμένη ίσως εκεί καταλάβω ότι η προοπτική είναι ακόμα μια ψευδαίσθηση…
Τέλος , η λέξη από μόνη της κραυγάζει πως δεν έχει προοπτική και συνήθως μετά από αυτή ακολουθεί η τελεία . Αφιερωμένο εξαιρετικά στην αφεντιά μου το τραγούδι που παίζει στο gcast Radiohead-Creep
When you were here before,
Couldn't look you in the eye
You're just like an angel,
Your skin makes me cry

You float like a feather
In a beautiful world
I wish I was special
You're so very special

But I'm a creep,
I'm a weirdo
What the hell am I doin' here?
I don't belong here

I don't care if it hurts,
I wanna have control
I want a perfect body
I want a perfect soul

I want you to notice
when I'm not around
You're so very special
I wish I was special

But I'm a creep
I'm a weirdo
What the hell am I doin' here?
I don't belong here, ohhhh, ohhhh

She's running out the door
She's running out
She run run run run...
run...

Whatever makes you happy
Whatever you want
You're so very special
I wish I was special

But I'm a creep,
I'm a weirdo
What the hell am I doin' here?
I don't belong here

I don't belong here...

Σάββατο, Σεπτεμβρίου 06, 2008

Coffee time


Κοιμάμαι στη Λάρισα, ξημερώνω στο Βόλο! Για επαγγελματικούς λόγους , ζω βίους παράλληλους και μοιράζομαι στις δυο εν λόγω θεσσαλικές πόλεις .Μέχρι το τέλος του χρόνoυ θα ξυπνάω με θέα τον Παγασητικό. Επιστρέφοντας στη βασίλισσα του κάμπου καιενώ ο ήλιος έδυε ,σκεφτόμουνα ότι ο θεός παίζει ένα πολύ περίεργο εργάκι με την πάρτη μου, αλλά μ'αρέσει θα είμαι εδώ μέχρι το τέλος για δω που το πάει … Έλεος παιδιά , όχι άλλη φαμφάρα!Μήπως σε φαγουρίζει ο πρωκτός σου ;Ο δικός σου όχι, αλλά γνωστός μου με μεθοδευμένες κινήσεις , κωλοτρίβεται να ασχοληθεί με τα «κοινά» , εδώ θα είμαστε και θα το δείτε, θα ρίξω πολύ κλάμμα από τα γέλια !

Χρόνια Πολλά σε Κανταρά που εδώ και πέντε μέρες μπήκε στο ναυτικό μαζί με Μαρτάκη και στον τρελό ξάδερφο Χρυσόστομο που βρίσκεται στην Ιταλία και τηγανίζει καλαμαράκια

DownTown-Larissa by night


Stand της εφημερίδας που δουλεύω! Οι ανταγωνιστές βάζουν φωτιά στα χαριτωμένα κόκκινα stand του «Κόσμος» ή οι ειδήσεις μας βγάζουν φλόγες!!!


No comments


Όποιος γεμίζει αυτή την πλατεία γίνεται πρωθυπουργός





Α΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας-υπάρχει και Β΄

Α΄ Αρχαίο Θέατρο Λάρισας-υπάρχει και Β΄











Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 05, 2008

Είναι αλλιώς


Είναι αλλιώς .Τεντώνομαι κι ανοίγω τα δάχτυλα των ποδιών μου , είναι υπέροχα .Κάθε βράδυ όταν τελειώνω από την εφημερίδα φεύγω χαρούμενη και όχι μόνο για τους προφανείς λόγους ,όπως το να ζει κάποιος τις νύχτες του στη Λάρισα με ανθρώπους που δουλεύουν το πρωί κι όμως κάθονται για να πιούν κρασί μαζί σου .Είναι κι άλλοι πιο ουσιώδεις και πολύ ρομαντικοί για να αντέξουν στα στενά όρια της λέξης «δουλειά».

Οι τυπικούρες , το τρέξιμο και οι χιλιάδες χειραψίες , το ψάρωμα, οι ανιαρές συνεντεύξεις τύπου, το φωτορεπορτάζ ,τα τετριμμένα έχουν μεγάλο χαβά! Όσο για την αέναη πολιτική μαλακία , αυτή πέφτει σύννεφο, αλλά δεν πειράζει οι πολιτικοί είναι για τους δημοσιογράφους ότι ο Γκάλης για τους μπασκετμπολίστες, είναι το ψωμί τους .

Προσπαθώ να μάθω τη λεγόμενη διαχείριση χρόνου, δεν μου είναι εύκολο για δυο λόγους .Πρώτον γιατί το χάος είναι συνώνυμο της προσωπικότητας μου και δεύτερον το πάθος μου . Δεν δουλεύω μόνο τα βράδυ , η δουλειά, μου τρώει όλες τις ώρες πλην του ύπνου , μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να μετουσιώνεται στην νοικοκυρά που κάνει έρωτα με τον άντρα της και σκέφτεται τι θα μαγειρέψει αύριο. Ο άντρας είναι η ζωή μου και το φαγητό οι σκέψεις μου .

Δεν μπορούσα ποτέ πριν να φανταστώ πως μπορώ να πιάσω τέτοιες ταχύτητες , όλα γίνονται τόσο γρήγορα, σκέφτεσαι γρήγορα, γράφεις γρήγορα, τρέχεις γρήγορα . Όταν τρέχεις τα δυο πρώτα , σίγουρα με τον καιρό δεν χρειάζεται να τρέχεις για το τρίτο!

Talk Show Host

I want to, I want to be someone else or I'll explode
Floating upon the surface for
The birds, the birds, the birds

You want me, well fucking well come and find me
I'll be waiting with a gun and a pack of sandwiches
And nothing, nothing, nothing, nothing

You want me, well, come on and break the door down
You want me, fucking come on and break the door down
I'm ready,
I'm ready,
I'm ready,
I'm ready
I'm ready

Good luck up there buddy...