Τρίτη, Φεβρουαρίου 27, 2007

2055 Μέρος Δεύτερο ...


Συνέχεια...

Δεν άντεξε άλλο στο σπίτι , μπήκε στο αυτοκίνητο και πήγε προς τη θάλασσα … Σε όλη την διαδρομή ψιθύριζε συνέχεια πως δεν μετανιώνει για τίποτα. Στη ζωή του ότι έκανε το πίστεψε με όλο του το είναι , είχε πάντα πάθος και διορατικότητα και δεν μπορούσε να καταλάβει τι ήταν αυτό που έκανε τα πράγματα να μην πάνε καλά πια …

Μέσα του ένιωθε βέβαια σαν να ήξερε ,σαν να υποψιαζότανε τι ήταν . Ήταν αυτό που βρισκόταν στην αριστερή τσέπη από το πουκάμισο του … Δεν ήταν οι γάμοι , ούτε οι συμβάσεις που δέσμευαν τους ανθρώπους . Ήξερε όπως όλοι καλά , πως δεν μπορούσε κανείς να είναι ιδιοκτησία κανενός , πως δεν είναι εφικτό να είσαι ερωτευμένος για μια ζωή με έναν άνθρωπο , πως η μονογαμία και ο ίδιος ο γάμος ήταν κάτι που ήταν ενάντια στην ίδια τη φύση των ανθρώπων …

Ήταν εκεί το έζησε . Στα έντεκα του το 1996 , είχε δει τον αδερφό του πατέρα του να κάνει κάτι στη μαμά του , δεν μπορούσε να καταλάβει τότε τι , μα ήταν σαν να έκλαιγε και να πονούσε . Είχε δει τον πατέρα του με την κόρη του γείτονα , είχε δει τους τσακωμούς . Είχε δει την φίλη του τη Μαίρη για λίγη πρέζα να εκδίδεται . Είδε τον φίλο του τον Μιχάλη να κρεμιέται στην εφηβεία τους για την γκόμενα που του την είχε γαμήσει ο καλύτερός του φίλος . Ήξερε από τον αδερφό του πως ήταν να είσαι ομοφυλόφιλος . Δεν είχε πει ποτέ τίποτα , αλλά ήξερε ότι στο μοναστήρι που είχε αποφασίσει να κλειστεί ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής του γινόντουσαν λεσβιακά όργια ...


Ποτέ του δεν τα θεώρησε υπερβολικά , εκείνο που δεν μπορούσε ήταν η υποκρισία της κοινωνίας μέσα στην οποία ζούσε , πίστευε πως για όλα αυτά έφταιγαν τα ψέματα … Ήθελε από μικρός να αλλάξει τον κόσμο μέσα στον οποίο ζούσε , πίστευε όμως τόσο πολύ στα πάθη των ανθρώπων , στα ζωώδη ένστικτα τους και δεν θα τα έβαζε ποτέ με τα πάθη των άλλων , ούτε με τα δικά του … Από πολύ μικρός είχε καταλάβει πως ήταν ουτοπικό να είσαι ερωτευμένος μια ζωή με έναν άνθρωπό , και τότε αποφάσισε πως αφού δεν θα μπορούσε να ζήσει ποτέ σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο , να ζήσει σε έναν κόσμο που δεν θα χωρούσε η λέξη υποκρισία και συμβιβασμός , στο τέλος κατάφερε να το κάνει …

Ήταν ήδη καθισμένος στο γνωστό του παγκάκι, η θάλασσα μύριζε άσχημα αλλά δεν τον πείραζε , αυτή η μυρωδιά ήταν εκεί για να του θυμίζει , όλα όσα είχε καταφέρει … Νόμιζε πως με το να τα απελευθερώσει όλα , θα καθάριζε την βρωμιά μέσα στην οποία μεγάλωσε αυτός , κι όμως το μόνο που είχε καταφέρει ήταν να τη θάψει στο βυθό της θάλασσας . Ήθελε να ξεχαστεί να νομίζει πως την έθαψε όσο καλύτερα μπορούσε κι όμως αυτή είχε βγει πια στους αφρούς ... Δεν ήταν μόνο η υποκρισία που πλήγωνε τους ανθρώπους , το ξεγύμνωμα της αλήθειας ήταν αυτό που πονούσε περισσότερο , που τους πλήγωνε βαθιά …


Φώναζε ανέκαθεν πως δεν θέλει να υποτιμούν τη νοημοσύνη του , πως δεν θέλει να τον κοροϊδεύουν , πως θέλει να ξέρει όλη την αλήθεια , όσο κι αν τον πονούσε αυτή … Θυμάται πως ποτέ δεν θύμωσε στην κοπέλα που είχε αρραβωνιαστεί στα 23 του γιατί τον κεράτωσε , αλλά γιατί του το απέκρυψε . Αυτό πλήρωσε στη ζωή του , αυτό επέβαλε στο έθνος που κυβέρνησε τόσα χρόνια , να ξέρουν για όλα, όλοι, όλη την αλήθεια και να μένουν πια όλοι απαθείς σε όλα , ήξεραν την αλήθεια κι αυτό τους έφτανε …


Όχι είχε καταλάβει πως δεν τους έφτανε πια , πως δεν τους έκανε … Για ακόμα μια φορά έλεγε την αλήθεια στον εαυτό του , πόσο θα θέλε να μπορούσε να παραμυθιαζότανε , πόσο πολύ θα ήθελε να πίστευε πως ότι έκανε ήταν σωστό ... Πόσο πολύ του είχαν λείψει , οι κανόνες , οι περιορισμοί , τα ψέματα , η υποκρισία , πόσο πολύ τα νοσταλγούσε όλα αυτά . Πόσο πολύ θα ήθελε να ακούσει έστω κι ένα προδομένο σ’αγαπάω , πόσο πολύ ήθελε να ήταν ιδιοκτησία του έστω για μια στιγμή , εκείνη που αγάπησε όσο τίποτα στη ζωή του… Πόσο πολύ θα ήθελε να κάνει έρωτα μόνο σε εκείνη . Μα τι είχε πάθει; Νοσταλγούσε όλα εκείνα που πάλεψε με μανία εναντίον τους , νοσταλγούσε όλα εκείνα που θεωρούσε υπεύθυνα για την κατάντια της κοινωνίας στην οποία μεγάλωσε … Η λογική ήταν κάτι το οποίο είχε δει πως άλλαζε πολύ εύκολα , οι συνήθειες , οι νοοτροπίες, το «ηθικό» ήταν κάτι το οποίο μπορούσε να αλλάξει . Ναι όλα αυτά είχαν αλλάξει , το μαύρο των παιδικών του χρόνων είχε γίνει άσπρο , όλα ήταν τελείως διαφορετικά , εκείνο που δεν είχε υπολογίσει ήταν το συναίσθημα…Το μόνο που ονειρευότανε ήταν ένα υπέροχο μοίρασμα , αλλά σε πόσα κομμάτια να κοβότανε πια ; Ήθελε να είχε κάνει ένα παιδί , μπορεί βέβαια και να είχε αλλά αυτό δεν θα το μάθαινε ποτέ …


Δευτέρα, Φεβρουαρίου 26, 2007

2055

Άνοιξη 2055. Αθήνα …

Καθότανε στον βαθουλωτό του καναπέ κι αναρωτιότανε πόσες γυναίκες να είχε πάρει πάνω του … Γέρος και μόνος πια , είχε πριν ένα μήνα πατήσει τα 70 και σιγά σιγά έβλεπε την επανάσταση του να καταρρέει … Ο Άντρας με τα αραιά μαλλιά και τα πυκνά άσπρα μούσια , βγήκε στο μικρό μπαλκονάκι , εκεί στη γωνιά του, Λαρίσης με Κηφισσίας φτύνοντας τα φλούδια από τα πασατέμπο κάτω στο πεζοδρόμιο μαζί με τη ζωή του …

Μπήκε πάλι μέσα και κάθισε στον καναπέ που είχε πάρει το σχήμα του κορμιού του , είπε να δει λίγο τηλεόραση απόψε για να περάσει η ώρα μέχρι να έρθουν τα κορίτσια . Είχε βαρεθεί πια, όλα τα κανάλια παίζανε μόνο τσόντες , σε όλες τις διαφημίσεις δεν βγαίνανε πια ημίγυμνα μοντέλα όπως τον παλιό καλό καιρό για να φάνε το γιαουρτάκι τους ,αλλά το γλύφανε από τα γεννητικά όργανα ενός γνωστού σταρ του Hollywood !!Αιθέριες υπάρξεις λέγανε τον καιρό κάνοντας παράλληλα στριπτίζ , οι δημοσιογράφοι δεν φορούσαν κουστούμια και γραβάτες αλλά ζαρτιέρες και στρίνγκ , παντού σεξ και μοναξιά …

Δεν υπήρχε πια οικογενειακό δίκαιο , αφού δεν υπήρχε καμία υπόθεση που να το αφορά , η λέξη οικογένεια είχε αρχίσει να χάνεται στα βάθη του χρόνου. Οι πολιτικοί γάμοι είχαν καταργηθεί δια νόμου , και οι εκκλησίες , όσες είχαν μείνει , λειτουργούσαν σαν μουσεία …

Δεν υπήρχε πια πορνεία , ούτε καυγάδες για διαζύγια … Δεν υπήρχαν straight , gay και λεσβίες , όλοι πήγαιναν με όλους γιατί τους το είχαν επιβάλει οι καιροί … Ποτέ δεν κάνανε έρωτα για αναπαραγωγή, δεν μπορούσαν εξάλλου …

Όλοι οι άντρες στα 18 τους πήγαιναν στρατό και όλες οι γυναίκες μετά τα 18 τους υποχρεούνταν να υποβληθούν σε τουλάχιστον μια εξωσωματική . Όποια έκανε παραπάνω από μια έπαιρνε ένα ειδικό επίδομα , μετά τις 3 γέννες όλες οι γυναίκες στειρωνόντουσαν! Ο Παύλος τότε θυμήθηκε εκείνο τον πρώτο λόγο του στη βουλή , που πήρε το χειροκρότημα από τους βουλευτές όλων των κομμάτων το φθινόπωρο του 2025 … Η πορνεία και η εμπορεία λευκής σαρκός είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο , οι φόνοι ζηλοτυπίας , είχαν αυξήσει κατακόρυφα την εγκληματικότητα στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη , οι περισσότεροι Έλληνες είχαν μέχρι τα 60 τους 3-4 διαζύγια!Οι πρώην με τις νυν τσακώνονταν για το ποια θα πάρει την περιουσία του αποθανόντα πρώην συζύγου. Τα ορφανοτροφεία είχαν γεμίσει παιδιά, που δεν είχαν πεθάνει οι γονείς τους , απλά είχαν παντρεμένη μαμά που είχε τη δικιά της οικογένεια και παντρεμένο μπαμπά που είχε και αυτός μια άλλη δικιά του οικογένεια … 9 στις10 Ανήλικες το 2020 είχαν κάνει τουλάχιστον μια έκτρωση μέχρι τα 18 τους .

Ο Παύλος παιδί χωρισμένων γονιών και χρόνια στέλεχος του προοδευτικού κόμματος «Απελευθέρωση» που είχε σαν σύνθημα , «η ελευθερία όλων μας αρχίζει και τελειώνει στο ίδιο σημείο»,( καταργώντας την μέχρι τότε αντίληψη , ότι η ελευθερία του καθενός , τελειώνει εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου), είχε εκλεγεί στα 35 του αρχηγός του κόμματος που είχε τις πιο ριζοσπαστικές για την εποχή απόψεις !Τέσσερα χρόνια μετά ο Παύλος θα ήτανε πρωθυπουργός της Ελλάδας , αφού υποσχόταν προεκλογικά την απαγόρευση κάθε είδους ερωτικής δέσμευσης, με αυτή του την υπόσχεση δεν κέρδισε μόνο τους απατημένους, αλλά και όλους αυτούς που ήταν κατά των δεσμεύσεων… Συνεχίζεται

Κλάματα



Όταν ήμουνα πιο μικρή και έκλαιγα ο πατέρας μου , μου έλεγε … Για δύο πράγματα δεν πρέπει να στεναχωριέσαι σε αυτή τη ζωή . Για αυτά που διορθώνονται , αφού διορθώνονται και για αυτά που δεν διορθώνονται αφού δεν πρόκειται να διορθωθούν ποτέ …



Πέμπτη, Φεβρουαρίου 22, 2007

Hakuna Matata



Όλα τρέχουν τόσο γρήγορα , μα εγώ δεν είμαι λαχανιασμένη …

Είναι πραγματικά υπέροχο συναίσθημα να κυνηγάνε τα πράγματα εσένα κι όχι εσύ αυτά . Είναι ωραίο να σου ανάβουν το τσιγάρο, χωρίς να το ζητήσεις , να εκτελούνε όλοι τις επιθυμίες σου , πριν καλά –καλά ανοίξεις το στόμα σου να πεις τι θέλεις …

Στη ζωή όλα ρόδα είναι εξάλλου , ήρθε φαίνεται η σειρά μου …


Ήθελα να σας έδινα έστω μια μυρωδιά από το πώς πέρασα στην Ιταλία , αλλά όπως λένε, κάθε πράγμα στον καιρό του , δεν έχω καμιά διάθεση να γράψω για αυτό ! «Ανεπανάληπτα» νομίζω πως τα εμπεριέχει όλα όσα θα ήθελα να πω για το ταξίδι αυτό , έτσι κι αλλιώς ακόμα δεν επέστρεψα και αύριο φεύγω με τον φίλο Γιώργο για Αθήνα !

Όλα στο χέρι λοιπόν , μην φοβάστε δεν θα κακομάθω , ξέρω ότι θα τελειώσει αυτή η περίοδος , απλά ξέρω και το απολαμβάνω, αυτό είναι όλο … Έτσι κι αλλιώς δεν μου ανάβουν το τσιγάρο πια , το έκοψα !

Πως ;

Ξύπνησα ένα πρωί και δεν το ξαναέβαλα στο στόμα μου και μέχρι στιγμής δεν το έχω βάλει, τώρα άμα θελήσω θα το ανάψω και πάλι δεν έχω τέτοια κολλήματα …

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 21, 2007

Αντίο Κώστα ...


Σήμερα έμαθα , ότι τις μέρες που έλειπα πέθανε ο Κώστας . Ο Κώστας ήταν 40 χρονών και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του κύριου Παναγιώτη που μου νοικιάζει το σπίτι και μένει από κάτω μου . Ο Κώστας για τους πολλούς ήταν απλά μια φιγούρα ενός διανοητικά καθυστερημένου , μερικοί γελοίοι λυπόντουσαν τον Κώστα όσο ζούσε και τον κύριο Παναγιώτη που ο γιος του είχε πρόβλημα , είχα ακούσει κάποιον από την πολυκατοικία ένα απόγευμα να λέει , ότι καλύτερα να πέθαινε για να γλιτώσουνε οι γονείς του που ήταν μεγάλοι άνθρωποι … Πόσο ανόητος και μικρός μου φαίνεται ο κόσμος ώρες –ώρες … Σήμερα ήμουνα στο ασανσέρ με τον κύριο Παναγιώτη που ήταν ένα ράκος και μου είπε τι είχε γίνει . Με τον Κώστα είχαμε πιει καφέ μαζί 2-3 φορές που τον έβρισκα μόνο του σε μια καφετέρια που πήγαινα κι εγώ , ίσως να ήταν από τους λίγους που συμπαθούσα μέσα σε αυτή την πολυκατοικία. Αντίο Κώστα ….

Τρίτη, Φεβρουαρίου 20, 2007

Πάρτε ψωμί για 3μέρες , δεν ξέρουμε πότε θα ανοίξουμε …


Λίγες μέρες έλειψα και άλλαξαν τόσα πράγματα. Αύριο υπόσχομαι να ανεβάσω φωτογραφίες και να σας πω , πολλά –πολλά-πολλά.Δεν είμαι η Σοφία που ξέρατε !Ο Sakis, μου είπε πάρε πέντε !Με πρότεινε πρώτη και καλύτερη , γι αυτό κι εγώ θα του αποκαλύψω πια είμαι τελικά ! Χα-χα-χα…
1. Αγαπάω τους άντρες .
2. Σπουδάζω εδώ και 4 χρόνια Δημοσιογραφία . Πολλές φορές είπα να τα παρατήσω , είτε για έρωτες , είτε για δουλειές , μετά και τα τελευταία είναι σίγουρο ότι θα τα παρατήσω ! Ο πατέρας μου, μου πρότεινε να πάω για πολιτικές επιστήμες στην Ιταλία και σίγουρα θα πάω, άσχετα αν κι εκεί δεν με βλέπω να τελειώνω τίποτα ..
3. Ξεκινάω πολλά πράγματα , δεν τα τελειώνω ποτέ …
4. Ζήτω η Αναρχία …
5. Ψάχνω για καθαρίστρια και ... !

Y.Σ Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Roberto Aprile τον πιο γοητευτικό άντρα που γνώρισα ποτέ μου …

Πατήστε εδώ για να δείτε που πήγα και ποιος είναι ο Roberto Aprile , πέρα από ξεναγός μας στην εκδρομή !

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 15, 2007

Arivederci


Το iPod το φουλάρισα , την φωτογραφική μου την πήρα , το memory stick κι αυτό , μπαταρίες πήρα , τον φορτιστή επίσης ! Καθάρισα την κεφαλή της κάμερας, μπαταρίες φορτίστηκαν , πήρα και τις κασέτες, όλα εντάξει ! Κινητά , ακίνητα φορτιστές , βαλίτσες όλα οκ , καλλυντικά , ρούχα...

Το κινητό θα παραμείνει ανοιχτό …

Arivederci ..

Τρίτη, Φεβρουαρίου 13, 2007

Η Λάρισα με ομορφαίνει …


Χα-χα!Η φωτογραφία μόλις τραβήχτηκε , σας χαιρετάω και πάω για καφέ ! Μούτσσσς!
Μανώλη τα έκλεισες;

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 12, 2007

ΛΑΡΙΣΑ-LARISSA

Σας καλημερίζω όλους , από την πόλη που δεν κοιμάται ποτέ , από την πιο υγρή, καυτή και ιδρωμένη πόλη του πλανήτη , μα φυσικά από την βασίλισσα του κάμπου , την πρωτεύουσα του σύμπαντος , τη Λάρισα … Μπορεί να μην χρειάζεται διαβατήριο για το καθιερωμένο μου ταξίδι των 450 χιλιομέτρων , αλλά δεν θα μπορούσα να μην περάσω από εδώ πριν το μεγάλο ταξίδι , θα γίνει ο ανεφοδιασμός , και μετά ψάξτε να με βρείτε !

Δευτεριάτικο πρωινό στη Λάρισα , άκουσα τον χαρακτηριστικό ήχο της μηχανής του καφέ , σηκώθηκα και γέμισα την κούπα μου μέχρι πάνω , γιατί πάντα ήθελα όχι απλά να είναι μισογεμάτη αλλά να ξεχειλίζει … Άναψα τσιγάρο και κάθισα μπροστά από το pc ακούγοντας Τσοπάνα rave ! Σε λίγο θα πάρω τους δρόμους , και θα κάνω shopping therapy στην Κούμα και όχι μόνο …


Ποιο κινητό να πάρω ; Το παλιό τα έφτυσε και είπα μια φορά να μην πάρω κανένα από τα αποσυρμένα του αδερφού μου , αλλά να μου κάνω δώρο ένα κινητό βρε αδερφέ … Θέλω να οργιάσω και στο ναό του Hondos !


Μετά θα πάω για τον καθιερωμένο 8ώρο καφέ στην πλατεία ταχυδρομείου, κι αφού μου πιαστεί το στόμα από το κουτσομπολιό , ο καρπός από το τάβλι και το χέρι από τις πασίεντζες ( Δεν με νοιάζει , είναι ο δίπλα που φωνάζει , πόσο μου μοιάζει , μα δεν με νοιάζει, δεν με πειράζει …), θα πάω σπίτι , θα αλλάξω ρούχα και θα βγω στο καπάκι , θες δες θες υπακούς σε αυτούς τους ρυθμούς όταν έρχεσαι σε αυτή την πόλη , αλλά εγώ έτσι κι αλλιώς γέννημα θρέμμα Λαρισαία τους έχω στο αίμα μου !


Πάω να διαβάσω τον τοπικό τύπο και θα επανέλθω !

Σάββατο, Φεβρουαρίου 10, 2007

Φωτογραφίζοντας τη γειτονιά μου !































Όταν κάνεις τη νύχτα μέρα αυτά παθαίνεις ! Βγήκα λοιπόν 7:30 το πρωί από το σπίτι μου και είπα να φωτογραφίσω τη γειτονιά μου και τις πόρτες της ! Μετά άρχισε να ψιχαλίζει και γύρισα σπίτι … Ώρα για ύπνο τώρα !

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 08, 2007

Τσικνισμένη Κατάληψη !




Λοιπόν αγόρια και κορίτσια μου , η sophie_jamaica είναι άυπνη εδώ και 30 και φεύγα ώρες και ούτε πρόκειται να κοιμηθεί ! Θα γίνω ένα με το χώμα και μετά θα χάσω τη γη κάτω από τα πόδια μου χικ ! Πήγα σήμερα στην τσικνισμένη κατάληψη και ο κυρ Παναγιώτης έσπασε τα ρεκόρ του με τα 1251 σουβλάκια που έψησε συν τα λουκάνικα και τα κεμπαμπ του , επίσης μας κέρασε και λίτρα κόκκινο κρασί κι όταν μιλάω για λίτρα λέω για λίτρα , ο κυρ Παναγιώτης καθώς και όλοι μας γίναμε λιάρδα γιατί οι περισσότεροι ερχόμασταν από χθεσινή κραιπάλη , ένα σας λέω τράβηξα βίντεο που ελπίζω αύριο να είμαι σε θέση να το επιμεληθώ και να το ανεβάσω , είναι βέβαια άκρως ακατάλληλο για ανηλίκους και μπλόγκερς οπότε θα ανεβάσω ότι πιο ανώδυνο μπορώ ! Λοιπόν προς το παρόν πάρτε να δείτε φάτσα κυρ Παναγιώτη και τα συμπεράσματα δικά σας ! Πρέπει να σας πω και ποιος είναι ; Μα φυσικά ο τύπος εκεί στα αριστερά και στα δεξιά !

Στα άκρα ...


Έφυγα περπατώντας στις μύτες , δεν άντεξα … Ήταν πέντε το πρωί , έξω έβρεχε κι εγώ ξέχασα να πάρω πίσω την ομπρέλα που πριν λίγες ώρες είχα φέρει μαζί μου . Το ξέρω ότι θα ξυπνήσει και θα με ψάχνει , ούτε σημείωμα , ούτε τίποτα , μέχρι και την τηλεόραση άφησα ανοιχτή . Η ανάγκη μου να φύγω ήταν μεγαλύτερη από όλα τα άλλα όμως …

Όταν βγήκα από το σπίτι δεν έβρεχε πολύ , αλλά η τύχη του γκαντέμη γνωστή , στα μισά του δρόμου άρχισε να ρίχνει καρέκλες και είχε και πxxτσόκρυο κι εγώ είχα βγει με τα ανοιξιάτικα .

Το απόγευμα συνάντησα στο δρόμο μια γνωστή , είχε να με δει πάνω από ένα μήνα , δεν ήταν αυτό το παράξενο βέβαια , υπέθεσε απλά ότι θα είχα φύγει ως συνήθως , κι όμως δεν είχα πάει πουθενά , ήμουν εδώ , εδώ στην γωνιά μου .

Πάντα με βρίσκανε στα άκρα , στο περιθώριο από κάθε τι , για μένα όλα ήταν πάντα ή ύψος ή βάθος , ποτέ δεν υπήρχε μέση κατάσταση ή θα είμαι με μια βαλίτσα στο χέρι ή δεν θα βγαίνω από το σπίτι . Έτσι είναι με όλα , με όλα όμως …

Ένιωσα την ανάγκη να ξεφύγω από όλους και από όλα , το έκανα , τώρα όμως θέλω να ταξιδέψω και πάλι , να μην μείνω ούτε μια ώρα παραπάνω μέσα σε αυτό το σπίτι μέσα σε αυτή τη πόλη , το Σάββατο είπα πως θα φύγω από εδώ και θα το κάνω .

Την Πέμπτη που μας έρχεται θα είμαι επιτέλους στην Ιταλία κι αυτό το ταξίδι δεν μπορεί να ματαιωθεί δεν ακυρώνεται ότι μα ότι κι αν γίνει …

Τρίτη, Φεβρουαρίου 06, 2007

Ο κυρ Παναγιώτης







Έναν μέτριο με γάλα … Και το έλεγε η Λίτσα Πατέρα …. Μερικές δεκαετίες είναι καταραμένες , κάποιες γενιές θυσιάζονται για να περάσουν καλά οι επόμενες … Οι παππούδες μου πέρασαν πολέμους, οι γονείς μου πολυτεχνεία κι εμείς περάσαμε Αρσένη και Γιαννάκου , άστα να πάνε δηλαδή ! Και χτυπιότανε η μάνα μου που δεν μας γέννησε νωρίτερα … Η Λίτσα το είχε πει μέσα από την πρωινή ζώνη του ΑΝΤ1 , τα παιδιά που γεννήθηκαν τη δεκαετία του 80 θα θυσιαστούνε και εδώ που τα λέμε δεν είχε άδικο ….



Αστειεύομαι βέβαια κάθε φορά που αναφέρομαι στην κυρία Πατέρα , το διευκρινίζω γιατί μερικοί έχουν την ανάγκη να με παίρνουνε στα σοβαρά , διαφορά σοβαρότητας και σοβαροφάνειας , εμένα θέλανε να με πληρώνουνε για να το κάνω αυτό και είπα όχι , αλλά ξεφεύγω από το θέμα και δεν κάνει …
Να σου και οι ξένες γλώσσες από την τετάρτη δημοτικού και να και τα αρχαία από την πρώτη γυμνασίου , και φάε στη μάπα και το σύστημα του Αρσένη , όσοι είναι γεννημένοι μετά το 82 το έχουν γευτεί το αγγούρι στον κώλο τους και καταλαβαίνουνε καλά για τι αγγούρι μιλάω … Πορεία και κατάληψη, δυο έννοιες που τις έχω βιώσει στο πετσί μου … Τα 4 μαθήματα τα κάναν 14 για να τα πάνε στα 9 και σήμερα να τα πάνε στα 6 , σε δυο χρόνια θα έχουν πάει πάλι στα 4 , δηλαδή από τα ίδια σκατά που είχαμε ξεκινήσει , και ποιος τα πλήρωσε όλα αυτά ; Μα φυσικά οι του 82 και μετά ! Βγάλαμε το ένα αγγούρι από τον κώλο μας και αμέσως ήρθε ο Πετράκος ο Ευθυμίου ανώδυνος αυτός , για να φάμε το άλλο το αγγούρι δροσερό κι αλατισμένο έτσι για να τσούζει από την Μαριέττα …
Τα πρώτα φοιτητικά μου χρόνια ήταν ξέγνοιαστα , λέω εδώ είμαστε ότι τραβήξαμε –τραβήξαμε , αλλά μπα , η Πατέρα το είπε καθαρά , θα θυσιαστούμε τελεία και παύλα … Νιώθω σαν πειραματόζωο μέσα στον σωλήνα του, και να πετύχαινε το γαμημένο το πείραμα να πεις δεν πειράζει θυσιάστηκα αλλά άξιζε τον κόπο ρε γαμώτο !
Μα αυτά και με αυτά , μέσα από πορείες , καταλήψεις ντουντούκες και πανό , φτάσαμε στην κατάληψη του σήμερα , το κλίμα γνώριμο , έτσι όπως τουλάχιστον εγώ το έχω βιώσει … Μαζευόμαστε παρεάκι , άλλοι παίζουν μπιρίμπα , άλλοι τάβλι … Το κυλικείο είναι πάντα ανοιχτό γιατί ο κυρ Παναγιώτης , χρόνια μετανάστης στον Καναδά , μας έχει όλους σαν παιδιά του .
Μας αφήνει τα κλειδιά και φεύγει κι εμείς τα παιδιά όταν κάποιος μας εμπιστεύεται το εκτιμάμε κι όταν μας εμπιστεύεται το ψωμί του το σεβόμαστε , ότι παίρνουμε πάμε και βάζουμε τα λεφτά στο ταμείο και παίρνουμε μόνοι μας τα ρέστα κι αν δούμε κανέναν να πάει να κάνει μπινιά στον κυρ Παναγιώτη πέφτουμε όλοι επάνω του και του τι λέμε , και τότε έρχεται και το κρασάκι και οι μπυρίτσες, παίρνουμε τις κιθάρες και ο Νίκος κάθεται στο πιάνο , ναι έχουμε και τέτοια στη σχολή μας και παίζουμε μέχρι τελικής πτώσης , μέχρι τα τάστα να ξεράσουν το χρώμα τους στα δάχτυλα μας , μέχρι να βγει αίμα , αλλά εμείς δεν γνωρίζουμε πόνο …
Μετά τραγουδάει ο καθένας την δικιά του δημιουργία γιατί μην νομίζεται , έχουμε πολλές καλλιτεχνικές φλέβες στη σχολή μας , ο Τζίνο μου λέει πως είναι να γαμάς γκόμενες με ψυχολογικά προβλήματα κι εγώ του λέω , δεν μπορεί να είναι πιο χάλια από το να σε γαμάει γκόμενος με ψυχολογικά προβλήματα …
Περνάει όμορφα το βράδυ, μετά φτιάχνουμε φέρετρα από κόντρα πλακέ για τις πορείες , κοιμόμαστε μέσα στα σπρέι που έχουμε για να γράφουμε τα συνθήματα και το πρωί έρχονται οι επόμενοι για αλλαγή φρουράς , αλλά πριν αλλάξουμε , παίρνουμε όλες τις μαύρες σακούλες και πετάμε τα σκουπίδια , ο Γιώργος ο Βούλγαρης συμφοιτητής μου και cameraman στο Cosmos TV επίσης , πολλές φορές σφουγγαρίζει κιόλας , τον έχω δει, προσέχει τα πάντα …
Αυτή την κατάληψη έχω ζήσει εγώ , ποτέ μα ποτέ δεν καταστρέψαμε τίποτα , έτσι κι αλλιώς επειδή είμαστε ένα νεοσύστατο τμήμα ξέρουμε καλά με τι κόπο και καταλήψεις καταφέραμε να αποκτήσουμε μέχρι και τα στόρια στα παράθυρα οπότε δεν έχουμε καμία όρεξη να βάλουμε φωτιές !Επανέρχομαι στον κύριο Παναγιώτη , ναι θα ήθελα πάρα πολύ να είχα την ευκαιρία να πάρω συνέντευξη από τον φοβερό τύπο , αλλά με πρόλαβε ένας άλλος συμφοιτητής και συνάδελφος μου , ο Βασίλης ο Σκουλαράκος που προ μηνών του είχε πάρει συνέντευξή για την εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ , και ο κυρ Παναγιώτης ακόμα έχει κολλημένο το απόκομμα στο ντουλαπάκι εκεί που μας χτυπάει τους φραπέδες κάθε φορά που πάμε να πιούμε τον καφέ μας με την τσίμπλα στο μάτι πριν πάμε να παρακολουθήσουμε κάποιο ανιαρό μάθημα ! Μετά σου λένε ότι οι δημοσιογράφοι είναι κωλόπαιδα, όσο πάντως είναι εκκολαπτόμενοι είναι μπουμπούκια ….

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 05, 2007

Mpam-Mpoum!!!











Ανάπηροί , κουτσοί , στραβοί , σκυλιά και γάτες ! Κουτιά από μισοφαγωμένες πίτσες , σακούλες από τα goodys σκορπισμένες σε όλο το σπίτι , κουτάκια από αναψυκτικά εδώ κι εκεί , μπουκάλια από τελειωμένες πράσινες σε κάθε τραπεζάκι , γραφείο , βιβλιοθήκη , πάτωμα ! Κοντεύει 4 το πρωί τους έχω βάλει όλους για ύπνο και κάθομαι μέσα στο χάος , ευτυχώς την Τετάρτη θα έρθει γυναίκα στο σπίτι για να το καθαρίσει , θα μου πείτε εσύ τι είσαι ; Άλλο φρούτο εγώ ! Έχω βάλει στα τέρματα το Macarena , τα σκυλιά γαυγίζουν οι γάτες νιαουρίζουν , πατερίτσες και πι χορεύουν σαν τρελά γύρω μου , ο Τζίμη με τη Νικόλ παίζουν φρίσμπι με τα κουτιά από τις πίτσες ! Ήρθε η ώρα να την κάνω από εδώ όσο πιο γρήγορα γίνεται !!! Αυτό ήτανε …

Υ.Σ Προσπάθησα …Λέμε τώρα να μπω στο κλίμα του καρναβαλιού ! Α!!! Κάνει σουξέ η άλλη ως άσχημη είπα να πλασαριστώ κι εγώ έτσι μήπως και πουλήσω ! Χα-χα-χα!