Δευτέρα, Νοεμβρίου 13, 2006

Χρόνια Πολλά Μπλογκάκι μου !




Να ζήσεις μπλογκάκι μου και χρόνια πολλά , μεγάλο να γίνεις με ποστάκια πολλά , παντού να σκορπίζεις της Sophie’s το φως και όλοι να λένε τι μπλόγκ είναι αυτό !

Λοιπόν είναι γεγονός , εδώ κι ένα χρόνο Εκπαιδευτήκαμε σίγουρα στο οίδημα …
Αυτό το μπλόγκ οφείλει την ύπαρξη του καθαρά και μόνο στην τύχη, άντε και λίγο στον Μιχάλη… Ξεκίνησα να γράφω στο μπλόγκ χωρίς ουσιαστικά να ξέρω πολλά γι’ αυτό , το μόνο που ήξερα είναι ότι είχε ένας φίλος μου(ένα τέτοιο πράγμα!!!)μου άρεσε και ήθελα κι εγώ !

Στην αρχή έγραφα μόνο για μένα, όχι ότι τώρα, μετά από ένα χρόνο κάνω κάτι διαφορετικό, απλώς μέσα από αυτό το μπλόγκ στην πορεία, μου δόθηκε η ευκαιρία να ανταλλάξω απόψεις, να γνωρίσω ανθρώπους , με πολλούς από αυτούς να συναντηθώ από κοντά και με μερικούς από αυτούς να συνάψω και φιλικές σχέσεις …
Στην ουσία δεν έκανα κάτι διαφορετικό από αυτό που συνήθιζα να κάνω και πιο παλιά, να γράφω δηλαδή… Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου , πάντα αυτό έκανα, έγραφα. Δεν μπορούσα να φανταστώ πως θα περνούσε μια μέρα χωρίς να έχω γράψει κάτι , δεν έχει σημασία τι . Στην αρχή έγραφα σε κάτι μικρά ημερολόγια με μικρές κλειδαριές, γεμάτα καρδούλες και αρκουδάκια , με χρωματιστά φύλλα ποτισμένα με πανέμορφα αρώματα , κι όμως εγώ από τότε είχα μια μανία να τα λερώνω με τα ατσούμπαλα γράμματα μου με τις ανορθόγραφες λέξεις μου …
Το γράψιμο για μένα ήταν και είναι λύτρωση , είναι ένας τρόπος για να εκφράζομαι ,μπορεί να περάσει μια μέρα και να μην κάνω πολλά πράγματα , αλλά για μένα μια μέρα χωρίς γράψιμο , είναι μια χαμένη μέρα …
Θα μου πείτε και τι γράφω ; Τα πάντα … Ότι μπορεί να φανταστεί ο καθένας , όλα γύρω μου δεν είναι τίποτα άλλο από μια έμπνευση , από μια αφορμή για να γράψω , κάπως έτσι είναι για μένα .
Άνθρωποι, ταξίδια, εικόνες , έρωτες , καθημερινότητα, γεύσεις , σκέψεις , συναισθήματα , μυρωδιές , σχέσεις, αναμνήσεις , όλα αυτά θέλω να τα αποτυπώσω με κάποιο τρόπο και μιας και δεν είμαι καλή στην ζωγραφική, τα αποτυπώνω, γράφοντας γι’ αυτά . Δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι καλή στο γράψιμο , απλώς είναι ένας τρόπος αυτοέκφρασης και τίποτα παραπάνω .. Θα ήθελα να μπορούσα μέχρι και το κάθε λεπτό, την κάθε μου ανάσα, τον κάθε μου θυμό να τα αποτύπωνα με λέξεις…


Κάποια στιγμή άφησα τα στυλό και τα χαρτιά , και καθηλώθηκα μπροστά από μια οθόνη κι ένα πληκτρολόγιο , δεν άλλαξε τίποτα, εγώ εκεί συνέχιζα να γράφω .
Πριν από ένα χρόνο το μόνο που άλλαξε ήταν ότι εγώ συνέχισα μεν να γράφω , αλλά μου δόθηκε παράλληλα η ευκαιρία τα όσα γράφω να τα μοιράζομαι μαζί σας κι αυτό αλήθεια όπως και να το κάνεις είναι πραγματικά υπέροχο !
Κλείνοντας θα ήθελα να αναφέρω γιατί «Εκπαιδευμένοι στο οίδημα»!
Το 2004 αποφάσισα να γράψω κάτι , κάτι με αρχή μέση και τέλος , δεν μπορώ να πω ότι τα κατάφερα … Αυτές τις 100 σελίδες που έγραψα τότε λοιπόν, τις είχα δώσει ένα τίτλο «Εκπαιδευμένη στο οίδημα» , ο πληθυντικός στο μπλόγκ μου , δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα λάθος , ένα λάθος που στην πορεία αποδείχτηκε προφητικό !

Δημοσίευση σχολίου